Kaplan Burovic

Home » Drugi o Kaplanu Burovicu

Category Archives: Drugi o Kaplanu Burovicu

PERO AKADEMIKA BUROVIĆA – TOP I RAKETA

PERO AKADEMIKA BUROVIĆA – TOP I RAKETA

– Povodom knjige Ajke Ajtić o Akademiku Buroviću –

Ima nekoliko meseci što je izašla iz štampe knjiga 101 DJELO AKADEMIKA BUROVIĆA, u izdanju IP „Balkan“. Sastoji se iz tri glavna dela.

U prvom delu se iznosi detaljna biografija akademika, prof. dr Kaplana Burovića. U drugom je lista od 101 knjige, koje je do sada Akademik objavio, a koje su mu u značajnom delu zapljenjene od policije, pa i spaljene na njegove oči. Uz svaku knjigu ima i kratke podatke. U trećem delu je lista knjiga drugih autora, koji su pisali pro i protiv Njega, isto tako sa kratkim podacima.

Biografiju Akademika Burovića autorka je podelila u tri razdoblja, koja se poklapaju i sa tri razdoblja njegovog stvaranja.

Prvo razdoblje, jugoslovensko, počinje sa njegovim prvim koracima u životu, školovanjem i prvim objavljenim stvarima. Akademik se rodio u Ulcinju, školovao se u Nišu, Skoplju, Dubrovniku i maturirao je pri XV Beogradskoj gimnaziji na Lekino Brdo, uvek kao odličan učenik i istaknuta društveno-politička ličnost. U desetoj godini je dobio i prvi „honorar“ – batine za jednu satiričnu pesmu. Godine 1952. objavljuje disidentnu poemu BOJANA, a 1953. se bira za glavnog i odgovornog urednika Beogradskog lista ISKRA. Sarađivao je sa Cetinjskim časopisom SUSRETI, gde je često objavljivao svoje pripovetke, pa i sa Prištinskim listom JEDINSTVO. Studije je započeo na Pravni fakultet, ali se diplomirao na Albanologiji u Skoplju. Kao student upoznao se sa pripadnicima albanske dijaspore, naučio njihov jezik i počeo da piše i na albanskom, za što ga snažno podržao dr Esat Mekuli, koji je poznavao još iz rata njegovog brata, pukovnika JNA Dževdeta. Ovaj mu skoro iz broja u broj časopisa JETA E RE objavljuje pripovetke, novele, pa i roman FANOLA, koji je prihvaćen kao bestseler. Tako da se vrlo brzo afirmirao među njima kao jedan od najvažnijih književnika, da ga i profesor Albanologije na Universitetu u Skoplju dr Petro Janura uvodi u svoja predavanja kao istaknutog savremenog književnika.

Po završenim studijama počeo je da radi kao profesor jezika i književnosti u Tetovo, otslužio vojnu obavezu u Skoplu, oženio se i dopao zatvora. Albanski književnik Adem Demaçi, da bi se spasio zatvora, dao je UDB-i jednu lažnu izjavu protiv Akademika Burovića, pa izlazi i pred sudom kao svedok Udbine optužnice. Akademika kažnjavaju sa 2 (dve) godine strogog zatvora kao disidentnog književnika, ali pred sud ne iznose BOJANU (da ne bi konkurisao Milovanu Ðilasu!), već njegovu pripovetku KNJIŽEVNIK, koja mu je zapljenjena u redakciji lista FLAKA E VLLAZNIMIT u Skoplju. Više puta pokušavaju da ga fizički likvidiraju još pod istragom. Jednom prilikom oblili su ga u krv i bacini u nesvest.

Zatvor je izdržao do poslednjeg dana u Idrizovo, kraj Skoplja, gde se afirmirao kao heroj i agens spiritus, kao simbol najsvetijih ideala čitave jedne generacije, dok su vlasti na sve moguće načine pokušavale da mu insceniraju novo krivično delo i da ga nanovo kazne, ali bez uspeha.

Po izlasku iz zatvora, Akademik Burović beži za Albaniju, a stopama generala Vlada Dapčevića, sa kojim se lično poznavao. Kao i general, i Akademik je tražio od albanskih vlasti da mu dozvole da pređe u SSSR. Dok generala Albanci propuštaju da pređe u SSSR, Akademika su zadržali i pokušali da ga vrate Josipu Brozu Titu, a u zamenu za albanskog književnika Martin Camaj, koji beše pobegao Enveru Hodži. Pošto im ova razmena propade, Enver Hodža drži Akademika kao taoca, za neku drugu razmenu. Ovako je počeo Akademik svoje drugo razdoblje života i stvaranja, ovaj put u Albaniju, gde nastavlja studiranje albanskog jezika, pa se i po drugi put diplomirao na Universitetu u Tirani kao vanredan student. Ovde je tako savladao albanski jezik, da ni akademik, prof. dr Eqrem Çabej, najveći poznavalac albanskog jezika, nije primetio da mu to nije materni jezik, ni kad je čitao njegova dela, niti kada je govori sa njim.

Iako mu se ne dozvoljava da ma što objavi na njegovom srpskom jeziku, Akademik nastavlja da piše ovim jezikom. Istovremeno piše i na albanskom, ali mu ni na tom jeziku ne dozvoljavaju da objavljuje. Snagom svog talenta i ustrajnom borbom, on razbija albansku blokadu i stiže na sâm vrh albanske književnosti, konkuriše najvećem albanskom književniku Ismailu Kadare, pa ga i ekslipsira. Ne samo Kadare, već se i sâm E.Hodža razbesni, posebno kad ču da Albanci traže za zvanični, književni i službeni jezik, upravo jezik njegovog romana IZDAJA, napisan geginskim dijalektom. A kad ga staviše na znanje da je taj roman i disidentnog karaktera, da je u ličnosti Mula Mamer Hodže pežorativno pretstavio njega, Enver Hodžu, pa da ga i narod posprdno sada naziva MULAI, on je odmah naredio da se Akademik stavi u policijsku preradu i likvidira. U to vreme mu stiže i zahtev Josipa Broza da mu preda ili likvidira Akademika, kao uslov da mu ovaj skine sa vrata svilenu vrpcu Kineza: Kina je E.Hodži prekinula svu ekonomsku pomoć, pa se spremala da prekine i diplomatske odnose.

E.Hodža je provocirao Akademika da ubije svoju suprugu, pa i decu rođenu u braku sa njom, da bi ga uhapsio i likvidirao kao običnog zločinca. U vezi sa ovim on je napisao i govor o tobožnjem ubistvu žena od ljubomornih muževa, koji je mislio da lično održi odmah posle hapšenja Akademika. I ne znajući ništa što mu se sprema, Akademik mu je taj „istorijski“ govor spalio u ruke, pa ga E.Hodža uneo posle mnogo godina u njegova „dela“ objavljena u seriji, kao govor tobože održan u Politbirou.

Pošto su im propale sve provokacije, Akademika hapse i kažnjavaju na 43 godine monstruzonog zatvora, tobože za neprijateljsku propogandu, priznajući i u sudskom rešenju da je on pretstavljao u Albaniju političku i ideološku diverziju.

Od dana hapšenja Akademik je razvio zastavu otvorene borbe protiv socijal-fašističkog režima Envera Hodže, smelo dokazujući dokumentima, činjenicama i argumentima da je E.Hodža uzurpirao narodnu vlast i proletersku diktaturu pretvorio u ličnu, krvavu socijal-fašističku diktaturu, da on i njegova klika ne poštuju nikakve zakone, pravila i principe, ne samo međunarodne, već ni one koje je lično izglasao i pravi se kao da ih poštuje.

Prvi mu je dokumenat njegova presuda, koju je dao svim uhapšenicima da je pročitaju, a gde se kaže da se kažnjava za neprijateljsku propagandu. On tome usmeno dodaje: „Ja sam strani državljanin. Ne samo po međunarodnim zakonima, već i prema albanskom, strani državljanin se ne kažnjava zato što misli i govori drukčije od Envera Hodže i njegove klike. Albanske vlasti imaju pravo da me proglase za personna non grata i da traže od mene da se udalim sa teritorije Albanije, a ne da me hapse i kažnjavaju zato!“

Albanske su vlasti permanentno nastojale da ga fizički likvidiraju, ali bezuspešno. Više puta su ga oblili u krvi, polomili mu sve zube i kosti, na živo ga odrali 10 puta u doslovnom smislu reči. Prostituisali su mu suprugu, masakrirali kćerku, sina uhapsili a nevesti sina skočili nogama na trbuh i primorali je da pobaci dete od 5 meseci.

U monstruoznim uslovima zatvora u Burelju, gde je bilo i zabranjeno da se piše, Akademik Burović i piše i objavljuje. Da – i objavljuje, što do sada nije stigao da učini nijedan politički uhapšenik tzv Istočnih zemalja. On je od svojih dela pravio male knjige džepnog formata i davao na čitanje ne samo osuđenicima svoje ćelije, već i drugima, po drugim ćelijama. Njegove pesme su osuđenici učili i napamet, dok su njegove stihove upotrebljavali i kao poslovice. Sonet DOĆI ĆU! ovog Akademika probio je zidove od armiranog betona ovog zatvora i stigao na stranice časopisa NËNTORI, glavni organ štampe Saveza književnika Albanije, koji dodeljuje sonetu i prvu nagradu, naravno – imenom jednog drugog pesnika, blizak vladi.

Na zidu zatvora Akademik je prilepio i OPTUŽNICU protiv albanskih vlasti, kojom ih je optužio da su uzurpirale narodnu vlast i proletersku diktaturu, da su uspostavile socijal-fašističku diktaturu i da ne poštuju nikakve zakoni, pravila i principe, jer su jedna najobičnija crna banda, kriminalna i omražena od čitavog naroda.

Godinu-dve pre smrti, i ipsissimus Enver Hodže će pismeno i javno priznati da „Oni što upravljaju albanskom državom i Partijom rada, nisu ništa drugo do samo jedna crna banda, kriminalna i omražena“.

Ovaj će E.Hodža priznati i jednu drugu tezu Akademika Burovića: da albanskoj nauci nedostaje naučna objektivnost.

Sami su Albanci, ne samo Akademikove kolege, već i neprijateljski raspoloženi prema njemu, proglasili Akademika Burovića za Mandelu Albanije. Pa i sami oficiri uprave zatvora nazivali su ga admiralom jugoslovenske mornarice, jugoslovenskim ambasadorom, a često i RTV Beograd, pošto je u zatvorskoj ćeliji prevodio albanskim zatvorenicima sa srpskog na albanski emisije RTV Beograda.

Intervencijom sa svih strana sveta, pa i lično generalnog sekretara UN Peresa de Kuelara, demostracijama pred albanskim ambasadama i delegacijom stranih akademika kod Ramiza Alije, tadanji pretsednik Albanije, ovaj je bio primoran da pusti Akademika iz zatvora.

Izlazeći iz zatvora Akademik je izneo i oko 100.000 stranica rukopisa, što nam svedoče sami Albanci, njegove zatvorske kolege.

Treća perioda života i stvaranja počinje u Švajcarskoj, gde je Akademik tražio status političkog emigranta, koji mu je odmah dat, i to lično od predsednika konfederacije g. Flavio Kotti.

U ovoj trećoj, švajcarskoj periodi stvaranja i društveno-političke delatnosti, Akademik Burović se posebno angažovao naukom i demaskiranjem stalinizma (titoizma i enverizma), jugoslovenskog verskog fundamentalizma i albanskog šovinizma i rasizma, pa i švajcarske „slobode“ i „demokratije“. Nije bilo i nema na svetu ličnosti koja je demaskirala i demaskira stalinizam, verski fundamentalizam, albanski šovinizam i rasizam, pa i zapadnu „demokratiju“ kao Akademik Burović. Nije bilo i nema na svetu ličnosti koja je sensibilizirala svetsku javnost protiv stalinizma, verskog fundamentalizma, šovinizma i rasizma, kao Akademik Burović. Nije bilo i nema te ličnosti koja je doprinijela kao Akademik Burović u borbi protiv pomenutih zla našega vremena. Isto tako, nije bilo i nema te ličnosti koja je tako skupo platila tu svoju ustrajnost i nepomirljivu borbu protiv verskog fundamentalizma, protiv šovinizma i rasizma, protiv lažne demokratije, falsifikovane istorije.

Upravo zato ga ni ovde, u Švajcarskoj, ne ostavljaju na miru. Protiv njega se okomila albanska mafija na vlast, uz koju deluje i jugoslovenska mafija. Ništa manje već pet država su se zarekle protiv njega i proganjaju ga svakojakim zločinima. Protiv njega se vodi svetski rat, zato što se bori za naučnu istinu, za slobodu i demokratiju, onako kako se do danas nije borio i ne bori se niko drugi. Enverovci Albanije su ga sataniziranjem pretvorili u bauka, da bi njime zastrašili sve druge, koji mogu pomisliti da pođu njegovim stopama. Titoisti Jugoslavije od vremena ga imaju na svojoj crnoj listi kao antitoistu. Isto tako na crnoj listi ga imaju i fundamentalisti svih vera. U Švajcarskoj ga „socijalisti“ imaju na crnoj listi kao „antisocijalistu“, a kapitalisti – kao komunistu. Ova dva glavna mlinska kamena Švajcarske mleli su mu i melu mu kosti svakodnevno, nemilosrdno, krvnički. I ne samo njemu, već i njegovoj novoj supruzi, i njegovoj deci od prethodne žene i sinu rođenom u Švajcarskoj. Sve – busajući se u prsa protiv stalinizma!

Sabotiraju mu stvaranje, spaljuju mu knjige, vrše na njega i atentate, pozivaju i preko interneta svoje junake da pođu u Ženevu da ga ubiju. Preko interneta su mu opevali i opelo, primer ovaj bez presedana u istoriji čovečanstva.

I eto, što se više bore protiv njega, to on više piše i obavljuje, jer – pošto nema topova i raketa na raspolaganje da raspali po njima – pretvorio je u top i raketu svoje pero, na vrh kojeg je razapeo zastavu strogo naučne istine o svemu, sudeći o svemu ni po babu, ni po stričevima.

101 delo! Sva privatno štampana! Sva razdata na poklon! Na više jezika i više izdanja jednog istog dela. Među njima i kapitalna dela: roman IZDAJA (4 izdanja), studije KO SU ALBANCI? (na srpskom, engleskom, albanskom, makedonskom i slovenačkom), BUROVIĆI-PORODIČNA ISTORIJA, ISTORIJA ULCINJA, ENCIKLOPEDIJA ULCINJA i mnoga druga, koja učiniše Redakciju svetske WIKIPEDIJE da ga unese tamo, a Albance, Enverovce i one koji se vuku za nos od Enverovaca, da pobesne i urliču i preko medija protiv Akademika Burovića, kako to nisu do danas urlikali ni protiv onih koji su im okupirali Albaniju.

Svojim knjigama i naučnim istinama Akademik Burović je razbio sve blokade. Razbijanje jugoslovenske blokade je dospelo do tog stepena, da je i eks-sekretar Komiteta partije u Ulcinju, sada zvanični dopisnik iz Ulcinjan glavnog crnogorskog lista POBJEDA, Aleksandar Janinović, izjavio u tom listu: „Ni kultura u ovom periodu ne „rađa“ obilato. Bolje reći i ona, uz rijetke izuzetke, miruje. Međutim, mir je opet poremetio Kaplan Burović. Ovaj rođeni Ulcinjanin stigao je ovih dana iz Ženeve i donio odštampan RIJEČNIK ULCINJSKOG NAREČJA i godišnjak ULCINJ. Mnogi se Albanci sa njime ne slažu. No, to je tako. Burović kad stigne donese malo (kulturne) bure i ode u Švajcarsku. Za njim ostanu teme…Na primjedbu da će (njegova nova knjiga) već sada, vjerovatno, izazvati novu buru, Kaplan kaže da ga to neće iznenaditi. Burović se na buru navikao, a ovje ima i spremnu odbranu“.

Ove reči do sada nisu rečene ni usmeno, kamoli preko štampe, za nijednog književnika Ulcinja, Crne Gore, pa ni Jugoslavije, za nijednog autora, stvaraoca, pa ni za članove Jugoslovenske akademije nauka i umetnosti.

Buru je izazvao ovaj Burović ne samo u njegovom Ulcinju, Crnoj Gori i Jugoslaviji, već i širom Balkana, Evrope i sveta. Njegove se albanološke teze diskutiraju i usvajaju i preko okeana, i tamo – u Americi i Australiji, uvode se i u enciklopedije. On je tim tezama slomio i same najtvrdoglave Albance, što nam se dokazuje poslednjim poglavljem ove knjige.

Do danas su o Akademiku Buroviću i njegovom stvranju, pro i protiv, objavljeni hiljadama članaka, stotinama recenzija i studija, a u knjizi Ajka Ajtić je registrirala i 100 knjiga.

Od ovih 100 knjiga pro i protiv Akademika Burovića 65 su napisali Albanci. Od ovih 65 knjiga 26 su protiv našeg Akademika, dok su 39 pro Akademika.

I dok od onih 26 autora, koji pišu protiv Akademika, svi su njegovi izjavljeni neprijatelji, skoro svi demaskirani i kao Enverovci (među njima je i Ismail Kadare, sa tri dela, pa i lično Ramiz Alija – eks pretsjednik Albanije i šef Partije rada Albanije!), i dok su skoro svi drugi sasvim nepoznati, plaćeni i instruirani od albanske mafije na vlast, oni koji pišu pro Akademika Burovića nisu samo njegovi ratni drugovi, istomišljenici, već i njegovi neprijatelji, koji se pred činjenicama poklanjaju i priznaju ne samo njegovo herojsko držanje po zatvorima, već i izuzetno veliki značaj njegovog stvaranja, kako književnog, tako i naučnog.

Među ovima je i akademik, prof. Dhimitar S. Shuterići, okoreli Enverovac, izjavljeni neprijatelj Akademika Burovića, koji – u ime Saveza književnika Albanije, službeno, u glavnom raportu, održanom na Drugom kongresu Saveza književnika, izjavljuje da roman IZDAJA Akademika Burovića je jedno od glavnih dela albanske proze, pa da je Akademnik, tim delom, nadmašio i njihovog Kadarea.

Drugi Albanac, poznati filmski i pozorišni glumac Pjetër Gjoka, izjavljuje da je roman IZDAJA chef-d’oeuvre albanske proze svih vremena, dok ga Akademija nauka i umetnosti Albanaca, za ovo delo, proglašava i za svog POČASNOG ČLANA, a drugi ga proglašavaju i za sveca, pa i za Isusa Hrista, dok sâm roman proglašavaju za JEVANÐELE albanskog patriotizma, što nije slučaj ni sa jednim drugim delom albanske književnosti, ponajmanje sa delima Ismaila Kadare!

Pjetër Gjoka je izjavio i ovo: „I da Kapllan Resuli više ništa drugo ne napiše, romanom IZDAJA on je za sva vremena ušao u albansku književnost i zaslužio da mu se sred Albanije podigne spomenik nad svim drugim spomenicima!“

I svima poznati albanski pesnik, akademik, dr Esat Mekuli, od vremena je okarakterisao našeg Akademika rečima „Ulqinaku i talentuartalentirani Ulcinjanin“.

Akademika Burovića su visoko ocenili i strani naučnici, kao što je Kanađanin dr Robert Elsie, koji, na listi onih što su stvorili ozbilnu albansku književnost, na prvo mesto stavlja upravo našeg Akademika Burovića, dok ga Njujorški Universitet i Francuski institut za balkanološke studije proglašavaju za famous dissident and historian, za Mandelu Albanije, pa i za grand homme.

Da zatim ne govorimo o našima, eks-jugoslovenskim ličnostima, o Milovanu Ðilasu, Dušanu Kostiću, Ćamilu Sijariću, Radovanu Nikoliću, Radonji Vešoviću, Mr. Živku Markoviću i drugima, koji su Akademika Burovića još 1953. godine uporedili sa najznačajnijim književnicima vremena, a u poslednje vreme uporedili su ga i sa najznačajnijim muslimanima jugoslovenske stvarnosti, kao što su Meša Selimović, Skender Kulenović i Emir Kusturica. U isto veme jugoslovenski ambasador pri OUN, dr Vladimir Pavičević izjavljuje: „Da sam znao ko je Kaplan Burović, uhapsio bih albanskog ambasadora u Beogradu i rekao Enver Hodži: „Pusti mi Kaplana, da ti pustim ambasadora!““.

Rodoljubiva, književna i naučna ličnost akademika, prof. dr Kaplana Burovića je neosporna i vrlo značajna, vrlo aktuelna, ne samo za nas, već za ceo svet. On je svojom herojskom borbom i svojim kapitalnim delima, svojim stvaranjem, tako mnogo doprineo za sve, da ne samo sred Albanije, već i sred Srbije, sred Kosova, treba mu podići spomenik pored spomenika Miloša Obilića i Cara Lazara.

Treba znati da je jedan Burović, godine 1830, na čelo svojih Hervegovaca jurišao na Kosovo, potukao Turke i oslobodio ga. Dva druga Burovića, Krsto i Vasilije, natopili su svojom krvlju Kosovo duz DSR, pa su položili i svoje živote u borbi protiv italijanskih, nemačkih i albanskih okupatora.

Akademika Burovića, u njegovoj borbi za narod i domovinu, više puta su ubili, ali je on, kao ptica feniks, vaskrsnuo i nastavio borbu. Pa i u 76- toj godini života, slomljenih zuba i kostiju, nastavlja kao kakav mladić, ne pitajući ni za klevete, niti za smrt.

Upravo povodom 75-te godine rođenja ova knjiga Ajke Ajtić je i objavljena od prijatelja akademika, prof. dr Kaplana Burovića, koji – kako je to od vremena rekao A.Janinović – u krilu svog naroda ima i spremnu odbranu, sa koje god strane bude napadnut.

Luka TOMOVIĆ

– Albanska kampanja protiv akademika Burovića –

Dok je akademik, prof. dr Kaplan Burović, punio 33-ću godinu tamnovanja u zloglasnom albanskom zatvoru, kažnjen kao disidentni književnik na 43 godine zatvora, tobože za neprijateljsku propagandu protiv socijalizma, jedna grupa albanskih akademika sa Kosmeta, na čelo sa prof. dr Zekiria Rexha, ode kod tadašnjeg pretsednika Albanije Ramiz Alija, koji je istovremeno bio i šef Partije rada („komunističke“), i potražiše od njega da pusti Akademika Burovića iz zatvora. Pošto ih R.Alija ne posluša, Z.Redža mu pripreti: „Ose liroje nga burgu Kapllan Resulin, ose ta qes popullin në rrugë!“ (= Ili pusti Kaplana Resuli iz zatvora, ili ću izvesti narod ulicama na demostracije!). R.Alija pokuša da ih ubedi da se mane Akademika Burovića, jer nije njihove gore list. Tada Albanci Albanije i dijaspore izađoše na demostracije, naročito pred albanskim ambasadama po svetu, tražeći slobodu za Akademika Burovića, koga su oni poznavali sa pseudonimom Resuli i mislili za njega da je Albanac, pa i njihove gore list. Počeše demostracije i preko medija, štampe i radia. U svetu se stvori PITANJE RESULI! Tada R.Alija naređuje Ismailu Kadare i Ademu Demači da istupe preko medija protiv Akademika Burovića, da bi njihovim lažima i intrigama denigrirali mase i odbili ih od demostracija u prilog uhapšenog Akademika.
Kadare sa Demačiem su duševni potstrekači i demostracije albanskih studenata i profesora na Prištinskom universitetu protiv puštanja Akademika Burovića iz zatvora, koju je inscenirao R.Alija sa profesorima tog Universiteta, a uz svestranu podršku Titoista iz Beograda, starih neprijatelja Akademika Burovića. Jednu ovakvu monstruoznu demostraciju istorija čovečanstva ne pamti. Demostrirali su pošteni ljudi i preko medija, napisima, pa i ulicama gradova, ali za puštanje nevinih uhapšenika iz zatvora, a ne protiv puštanja iz zatvora, kako su to učinili ovi Albanci u slučaju Akademika Burovića. Ova će demostracija sigurno ostati u istoriji čovečanstva kao monstruozna i unikalna, bezprizorna.
Ovako je počela kampanja sataniziranja Akademika Burovića preko raznih medija još pre njegovog puštanja iz zatvora, gde su užurbano radili da ga fizički likvidiraju. Intervencijom Peresa de Kuelara, tadanjeg sekretar OUN, i Organizacije Amnesty International, akademiku je spašen život, pa je i pušten iz zatvora. Čim je izašao iz zatvora, na megdan protiv Akademika Burovića će istupiti i lično Ramiz Alija sa svojim lažima, klevetama i intrigama, javno, preko štampe, primer ovaj bez presedana u istoriji čovečanstva. Ne pamti se da je protiv jednog eks-uhapšenika istupio ni šef neke partije, kamoli i predsednik republike. Ni Musolini nije istupio ovako protiv Antonia Gramši, niti Hitler protiv Ðorđa Dimitrova!
Naravno da naš Akademik nije stojao skrštenih ruku. On se i iz zatvora borio, branio, pa je uspeo i da objavljuje (!!!), kamoli sada, sa slobode, posebno od kad je stigao u Švajcarsku, gde mu lično pretsednik Konfederacije Flavio Koti daje status političkog emigranta.
Svojim odgovorom Akademik Burović je nokautirao Ramiza Aliju, pa se ovaj sâm više nije čuo živ, ali je huškao i huška svoje agente-sluge protiv njega, počev od Ismaila Kadare i Adema Demači, pa sve do najbeznačajnijih piskara. Eks-ambasador Albanije pri OUN, dr Abdi Baleta, aktuelno najveći inteletualac Albanije, izjavljuje preko štampe da je Akademik Burović svojim javnim polemikama nadvladao i Ismaila Kadare, najsnažnije pero albanskih enverovskih papira, kamoli druge. Kako se zna, Kadare je do sada objavio sijaset dopisa-falsifikata, laži i kontradiktornih intriga protiv našeg Akademika, pa i čitave knjige, dok mu je ovaj odgovorio sa tri knjige i bezbroj dokumenata o njegovim zločinima, koji su potresli Albance, a prihvatili su ih i nealbanci, pa i poznati englez Noel Malcolm. Kažu da se i Švedska Akademija nauka oslonila na svedočanstva akademika Burovića kad je odbila kandidaturu Kadarea za Nobelovu nagradu. Sami Albanci priznaju da je polemika između akademika Burovića i Kadarea baza sudara Novoga sveta sa Starim svetom, prekretnica od enverovske socijal-fašističke literatrure i kulture k novoj, disidentnoj, radikalno demokratskoj književnosti i kulturi. Nova albanska književnost i kultura i počinje sa disidentnim delima akademika Burovića (poema BOJANA i roman IZDAJA), posebno njegovim javnim polemikama sa Kadareom i svakojakim drugim Enverovcima, koje je primorao da i na albanskom terenu razviju diskusiju o poreklu Alabanaca, dotada TABU u albanskim medijima.
Pošto su pretrpeli neuspeh Kadare, Demači i Alija, protiv akademika Burovića baca se čitava divizija albanskih piskarala, koji nema te besmislice što nisu izbljuvali protiv njega, posebno najprljavije psovke i najmonstruoznije pretnje. Ne samo što mu poriču autorstvo objavljenih dela, već mu falsifikuju i biografiju. Krajem DRS (8.8.1944), Akademik je napunio 10-tu godinu života: oni pišu da je za vreme rata bio oficir KOS-a. Poslije rata, čim je istupio kao disidentni književnik, UDB-a ga uhapsila i više puta pokušala da ga fizički likvidira: oni ga optužuju da je bio oficir UDB-e i da je kao takav, misijom, stigao u Albaniju. Enver Hodža ga kažnjava zato što je u Albaniji pretstavljao „političku i ideološku diversiju“: oni ga optužuju da ga kaznio kao agenta UDB-e. I dok su Akademika Burovića drali na živo i dano-noćno nastojali da ga fizički likvidiraju po albanskom zatvoru, pišu da je tamo – u Bosni – ubio ništa manje već 350.000 muslimana!!!
Absurditeti albanskih optužbi protiv njega zgadile su se i nekim Albancima, koji su upravo zato ustali i preko medija da ga brane. Kao takav se naročito istakao njegov zatvorski kolega Nazmi Beriša (Objavio čitavu knjigu u njegovu odbranu!) i, posebno, albanski istoričar Ardian Vehbiu.
Ovo je učinilo da se albanska rulja jako uznemiri, posebno kad su videli da svet, naučne institucije, universiteti i akademije nauka, objavljuju i usvajaju njegove albanološke teze, po kojima Albanci nisu ni autohtoni (ni u samoj Albaniji, kamoli na Kosmetu!), niti Iliri, ponajmanje Pelazgi. A kad su videli da se i sred Tirane konsolidovala grupa novih albanskih naučnika, njegovih sledbenika, oni samo što nisu pobesneli. Opevali su mu preko interneta i opelo, a pozvali su (opet preko interneta!) i svoje „junake“ da pođu u Ženevu i da ga ubiju. Tada su na našeg Akademika izvršili više atentata, opet sami i u saradnji sa njihovim titoističkim kolegama u Jugosllaviji. Da, i u saradnji sa njima! Poslednji atentat mu je izvršen u Tirani, dana 01. jula 2009, kojom prilikom mu spaljuju sav tiraž njegovih 4 nova izdanja, primer ovaj bez presedana u istoriji čovečanstva. Srpska ambasada u Tirani je odmah stavljena na znanje. Dan-danas srpske vlasti ćute o ovome!!!
U drugoj polovini 2009. godine Makedonska akademija nauka i umetnosti objavila je u Skoplju ENCIKLOPEDIJU MAKEDONIJE, gde je unela i albanološke teze Akademika Burovića, pa na bazi tih teza i tretira albansku dijasporu u Makedoniji. Albanci Albanije i njene dijaspore po svetu pobesneše. Posebno oni sa Kosmeta i iz Makedonije. Odmah njihovi akademici, profesori, doktori, književnici i novinari, naoštriše strele, sablje i koplja pa pođoše u novi krstaški pohod protiv našeg Akademika preko svih medija, radio-televizije, novina, revija, časopisa i, posebno, preko interneta. Vidite ih! Oni zuje kao izbezumljene ose i šume, bruje, urliču, klinju i proklinju, psuju i prete Akademiku Buroviću. Proklinju i Enver Hodžu što ga nije ubio i smatraju to njegovom najvećom, fatalnom greškom. Evo nekoliko njihovih imena: Agim Vinca, Agron Fico, Agron Tufa, Albert Kotini, Anton Gojčaj, Bahri Brisku, Bardhyl Selimi, Daut Dauti, Fatbardh Rustemi, Fejzi Ajvazi, Hakif Bajrami, Kadri Osmani, Kalosh Çeliku, Margarit Gjoka, Marjola Rukaj, Mark Konstandini, Murat Aliaj, Nafi Çegrani, Naum Prifti, Ndue Sinishtaj, Qenan Hasani, Perparim Kapllani, Reshat Nexhipi, Redžep Bunjaku, Selim Hasanaj, Skender Shkupi, Sulë Shabani, Sheremet Krasniqi, Shpendi Topallaj, Shukri Rrahimi, Tafil Duraku i puno drugih, sa pravim imenima i sa pseudonimima, na albanskom i stranim jezicima, pa i na našem – srpskom, praveći nam se i kao Srbi i Srpkinje. Oni pišu ne samo člančiće i članke protiv našeg Akademika i njegovog stvaranja, već i kilometarske „studije“, pa i čitave knjige, stotinama stranica. Aktuelno Akademik Burović je opsesija svih Albanaca. Lomeći strele, koplja i sablje nad njegovom glavom oni polažu ispite svog „patriotizma“, a mnogi i svog „marksizma-lenjinizma“. Albanska mafija je uvukla u rat protiv našeg Akademika i švajcarske vlasti, koje su dobro podmazane droga i prostituta-dolarom da bi mu skinule status političkog emigranta i proterale iz Švajcarske. Protiv Akademika realno je objavljen svetski rat, jer se protv njega bore ništa manje već pet država: Albanija, zvanična Srbija, Crna Gora, Makedonija i Švajcarska.
Jedno ovakvo angažiranje protiv jednog jedinog čoveka, književnika i naučnika, ne pamti istorija. Ni ona Albanije, niti ona Balkana, Evrope i sveta! Ovako se nisu angažovali ovi Albanci ni protiv Cara Dušana, ni protiv Ðorđević Vladana, ni protiv Musolinia Italijana, niti protiv Hitlera Germana! Pa ni protiv Josipa Broza Tita, Aleksandra Rankovića! Ni protiv Slobodana Miloševića!
Objavio je austrijski akademik, prof. dr Gustav Veigand pre 100 godina 12 argumenata, kojima dokazuje da Albanci nemaju ništa zajedničkog sa Ilirima, pa ovi Albanci dan-danas nisu protiv njega objavili ni jedan jedini člančić. Je li moguće da je naš Akademik značajniji od akademika Veiganda?!
Ovo angažiranje ovih Albanaca protiv našeg Akademika zar ne govori o posebnom značaju njegove ličnosti i njegovih književnih i naučnih ostvarenja?! Srbo-Crnogorci, pa i Makedonci, imaju puno svojih akademika. Protiv nijednog od njih se ovi Albanci nisu ustremili. Ni protiv dr Petra Popovskog, koji je objavio knjigu od 1.170 stranica, kojom pretendira da je Skenderbeg, nacionalni heroj Albanaca, svojim nacionalnim poreklom Makedonac, a ne Albanac! Akademik Burović nije ni kandidat koje akademije nauka Srbo-Crnogoraca i Makedonaca. Ovi Albanci, koji su mu dodelili – misleći da je Albanac i njihove gore list (!) – naučna zvanja PROFESOR i DOKTOR, pa su ga proglasili i za AKADEMIKA, pa i za POČASNOG ČLANA njihove akademije, sada mu poriču sve to. Štoviše, iako znaju sasvim dobro da je dva puta diplomiran, na Universitetu u Skoplju i na Universitetu u Tirani, poriču mu i diplome: jedva mu priznaju diplomu XV Beogradske gimnazije sa Lekinog Brda. Ili ovo nije istina, g. Bahri Brisku?! Ili za ovo nisu vas instruirali koliko u jugoslovenskoj UDB-i, toliko i u albanskom SIGURIMI-u?!
Je li moguće da se od eks-jugoslovenskih akademika (ni od sadanjih srpsko-crnogorskih i makedonskih!) još niko nije afirmirao kao veći albanolog, kao veći poznavalac i branilac srpskog Kosova, od akademika Burovića?!
Znamo da su akademika Burovića ovi Albanci 10 puta na živo odrali trazeći mu albansku čapru, tražeci od njega da porekne ne samo Kosovo, već i Jugoslaviju, jugoslovensku (srsko-crnogorsku) nacionalnost i državljanstvo, pa da se izjavi za Albanca! Znamo da su mu masakrirali porodicu, ubili decu! Znamo i to, da im je na sve to, iako okovan u gvožđe i beton monstruoznog zatvora Burelji, odgovorio: PIČKA VAM MATERINA, ALBANSKA SOCIJAL-FAŠISTIČKA I ŠOVINISTIČKA BAGRO! MIČITE RUKE SA KOSOVA, JER JE BILO I JESTE NAŠE!!! Preko svega znamo i to da su ne samo Kosovo, već i čitavu Jugoslaviju porekli oni koji nisu bili ni u koji jugoslovenski zatvor (!), koji se nisu nikako odrali ni jedan jedini put, oni koji su uživali i uživaju sve blagodeti stvorene od jugoslobenskih naroda! Znamo i to da su ove vlasti, jugoslovensko-srpske, proglašavali (i proglašavaju!) za vitezove i heroje one koji nisu pokazali ni stoti deo viteštva i herojstva akademika Burovića. Nejugosloveni su od vremena proglasili akademika Burovića za Mandelu Albanije i Balkana! Ne kažu uzalud da u svom selu niko ne postaje svetac!
Ali, vratimo se paskvilama Albanaca protiv našeg Akademika. Koliko za primer, uzimam na razmatranje kilometarsku „studiju“ Selimi Bardhyla, koju je pod naslovom A janë vendas shqiptarët?- Reagim ndaj librit të fundit të Kapllan Resulit (Buratoviçit) “Who are albanians” (Kush janë shqiptarët), botim i vitit 2008 (Jesu lu Albanci meštani?- Reagiranje na poslednju knjigu Kaplana Resuli-a (Burovića) „Who are albanians?“ (Ko su Albanci?), izdanje 2008. godine, koju je objavio 23. novembra 2009. godine na Forumu: Kavaja Forum i Qytetit: http://www.kavajaonline.net.
Selimi Bardhyl, pretendirajući da su Albanci autohtoni svugde na Balkanu, genealoški sledbenici Ilira, pa i Pelazga, nastojava da nas u to ubedi navodeći imena nekih autora, koji su rekli to, ali ničime nam nisu i dokazali. Nisu ni pokušali. Oni su samo papagalski ponavljali ono što su čuli ili čitali kod drugih, svojih prethodnika, da su Albanci autohtoni, Iliri, pa i Pelazgi. Najvećem pelazgomanu svih vremena, Augustu Šlajheru, ne spominje ime, jer sasvim dobro zna da ga je svojom konstruktivnom kritikom pobio austrijski akademik, prof. dr Gustav Majer, najveći albanolog svog vremena, koga su – nemajući kud – prihvatili i albanski naučnici, akademici, pa u njihovoj ISTORIJI ALBANSKOG NARODA izjavljuju:

„Mišljenje Šlajhera za pelaško poreklo Albanaca oboreno je argumentiranom kritikom G. Majera, koji u godinama 1878-1890 odredi položaj albanskog jezika kao jedan jezik bez veze sa pelaškim stablom“.

Sâm B.Selimi nastojava da nas ubedi da su Albanci genealoški sledbenici Pelazga ovim „etimologijama“: “pellazgë (alb. shpellagji, ljudi pećina). Zeusi, prema Homeru Pelazg, cf Iliada XVI/234, zar se nije rodio u pećini – alb. shpellë?; lelegët (alb. le lesh, čovek sa dlakama); ligurët (alb. lëkurë, čovek pokriven sa lëkurë = alb. „koža“); iberët (alb. i parë, të parët që e lanë grupin pellazg për t’u vendosur në Iberi = alb. „prvi, prvi koji su napustili grupu Pelazga da bi se nastanili u Iberiji“); frigjianët (alb. frikoji, të ikurit nga frika = alb „strašlivci, izbegli od straha“); lisianët (alb. liqen, liqet, popull i detit, i liqenit, i ujit = alb. „jezero, jezera, narod mora, jezera, vode“)”.
Koliko su ove etimologije ispravne dovoljno je da se setimo da reč shpella, koju ovaj „sveznalac“ postavlja kao ekvivalent imena pellazgë (Pelazgi), nije albanska. Dok su se Pelazgi tako nazivali preko 2.000.000 godina pre nove ere, reč shpella (od neo-latinskog spila!) ušla je u albanski jezik oko 3.000.000 godina pošto su se tako nazvali Pelazgi!!! Prema tome alb. shpellë sa imenom Pelazg nema nikakve veze. A ovako i sve druge „etimologije“ ovog i njemu sličnih „etimologa“.
Sigurno da ovim „etimologijama“, kako to obično čine svi ovi Albanci, on dodaje i nekoliko falsifikata, kao što su: „u ENCIKLOPEDIJI JUGOSLAVIJE (tom V, Zagreb 1968), i u ISTORIJI NARODA JUGOSLAVIJE (tom II)“ tobože piše: „godine 1389. Kosovo je pripadalo Albaniji“.
Svestan da sa ovako naivnim i antinaučnim „etimologijama“, posebno i sa falsifikatima (!), ne dokazuje se ništa, a pošto je konstatirao da su se sa akademikom, prof. dr Kaplanom Burovićem „ujedinili čitava jedna druga vrsta albanskih „naučnika“, koji su se „moderirali“…iz naše zemlje (Albanije!-LT), koji hteli ne hteli čine stvar tuđinaca“ – on lansira poziv „istoričarima i naučnicima našim (albanskim!-LT) da odgovore argumentima tezama, koje gospodin Kaplan Resuli pretstavlja u negovoj knjizi, gde on donosi puno činjenica i „naučnih“ referencija, uključujući i 12 famoznih argumenata albanologa Gustava Weiganda…Vreme je da se suoče, a ne da ravnodušno posmatraju, kad se srpski lobi bacio u napad“.
Koliko da se zna, „srpski lobi“, do akademika Burovića militirao je na strani pelazgomanije i iliromanije Albanaca. Štaviše, i pošto je akademik Burović pretstavio svoje albanološke teze (od Albanaca nazvane „crne teze“!), „srpski lobi“ nastavio je da vije kolo prema dobošu albanskih pelazgomana i iliromana, autohtonomana, a pokoji od njih i dan-danas nastavlja da vije to kolo (Srđa Trifunović, Bora Ćosić!), iako treba da su saznali da se i sami Albanci otkidaju sa tog kola, sudeći za problem porekla Albanaca trezvenije, sa zdravih naučnih pozicija, a ne sa pozicija romantizma XIX veka. Koliko za primer vidite knjigu na albanskom i srpskom jeziku IZ ISTORIJE ALBANACA, službeno izdanje sred Beograda 1969. godine. Znači – anti-albanski „srpski lobi“ nije ni postojao, niti postoji dan-danas. Akademik Burović je bio i nastavlja da je „slamka među vihorove“, koga besomučno, krvnički proganjaju Titoisti, konvertirani u nacio-baliste, nazivajući ga i Albancem, Šiptarinom, pa i „prodanom dušom“!!! Oni i kada vide u njegovoj radnoj sobi fotografiju Njegoša (u dokumentarnom filmu „Mandela Albanije“, prikazan 1995. od Beogradske televizije), urliču protiv njega: „Šta će Njegoš, Šiptarine, u tvom stanu?! On nije tvoj! On je naš!“
Ali da, postojali su i postoje naučnici, istoričari i filolozi, akademici i albanolozi, među najpoznatijim u svetu (znači – nesrbi!) koji su rekli i dokumentirali, dokazali da Albanci nisu autohtoni i da nemaju nikakve genealoške veze ni sa Ilirima, kamoli i sa Pelazgima. Naučnici i akademici, austrijski albanolozi, nemački, italijanski, francuski, engleski, rumunski, mađarski, grčki i drugi!!! Ove su sledili i albanski naučnici, najpoznatiji albanski albanolozi, kao što su akademici Eqrem Çabej, Aleks Buda, Shaban Demiraj i drugi, koje B.Selini i ne spominje nigde u njegovoj „studiji“, jer dobro zna da su se izrazili protiv autohtonije, protiv pelazgomanije, pa i protiv albanske iliromanije. Ove je sledio i Akademik Burović, koji je bio učenik i student njihov, onako kao što su danas učenici i studenti njegovi oni Albanci, koje B.Selimi naziva „naučnici“ (u navodnike!) i priznaje da se sa akademikom Burovićem „ujedinila čitava jedna druga vrsta albanskih „naučnika“, koji su se „moderirali“…“
I dok se sa Akademikom Burovićem ujedinila čitava grupa albanskih naučnika, „srpski lobi“ ne samo što stoji po strani, već i sistematski sabotira stvaranje Akademika Burovića, pa vrši i atentate na njega, samostalno i u saradnji sa albanskim lobiem Selimi Bardhyla. Akademik Burović puni 76 godinu života! Jednu jedinu knjižicu mu „srpski lobi“ nije objavio, u jedno vreme što su zvučnicima veliko-albanske politike objavlivali i objavljuju njihove ćitape albanske pelazgomanije, iliromanije i autohtonomanije. Ili ovo nije istina?! Vidite „delo“ Albanca Preljoc Margiljaj ILIRI GOVORE ALBANSKIM – ALBANCI GOVORE ILIRSKIM JEZIKOM, koje su znojem crnogorskog naroda objavili 2001. sred Podgorice, na albanskom i srpskom jeziku!!! Vidite i delo akademika Burovića KO SU ALBANCI?, koje se uzalud mučio naš književnik Miodrag Lukić da objavi u Srbiji. „Srpski lobi“ dan-dans ne dozvoljava da se ta knjiga objavi ni privatno u Srbiji! (Ta i nijedna druga knjiga akademika Burovića!) Objavio ju je van Srbije, na srpskom, albanskom, makedonskom i engleskom jeziku, sam autor, plaćajući štampariju i razdajući knjige na poklon!!! I ovo primer bez presedana u istoriji srpskog naroda i čovečanstva.
Što se tiče „ravnodušnih posmatrača“ Akademije nauka Albanije, ako je istina da je B.Selimi pročitao delo akademika Burovića KO SU ALBANCI?, na str. 3, velikim crnim slovima, izneta mu je izjava tih akademika:

Sve što kaže Akademik Burović o poreklu Albanaca, znamo mi to od vremena, pre njega i bolje od njega, ali sada nije vreme da se to kaže. Treba da prethodno ujedinimo Kosovo sa Albanijom, pa ćemo tada i mi to priznati.

Ovu izjavu mogu slobodno da potpišu i oni iz „srpskog lobia“. Ili ne?!
Svetske naučne institucije, universiteti i akademije nauka, priznali su akademika, prof. dr Kaplana Burovića za najvećeg savremenog albanologa. Inde ira ovih Albanaca.
Njegova srpsko-crnogorska braća nastavljaju da ga drže u njihovim crnim listama zato što je bio (i jeste!) anti-titoista, pa ga zato i krvnički proganjaju, busajući nam se u prsa za demokrate i antititoiste, za naučnike! Ili ovo nije istina, „drugovi“ srpsko-crnogorski akademici?!
E pa evo srpska smrtna sagrešenja! Evo i zašto se Bog dragi na Srbe razljuti!

V.OREL POTVRÐUJE ALBANOLOŠKE TEZE AKADEMIKA K.BUROVIĆA

Kanadski akademik, profesor Universiteta, dr Vladimir Orel, od vremena poznat kao linguista, poslednjih godina svog života bavio se albanološkim problemima, posebno problemima albanske gramatike (fonetike, morfologije) i etimologije albanskog leksika. On je objavio više studija, pa se i doktorirao temom iz oblasti albanologije. Njegova glavna dela iz ove oblasti su: ALBANIAN ETYMOLOGICAL DICTIONARY,- Leiden : Brill, 1998 (670 strana) i THE CONCISE HISTORICAL GRAMMAR OF ALBANIAN,- Leiden: Brill, 2000 (350 strana).
Studirajući etimologiju albanskog leksika, on nam potvrđuje tezu akademika, prof. dr Kaplana Burovića, da je ovaj jezik tipa SATEM i jako-jako blizak baltičko-slovenskim jezicima, što – sa druge strane – potvrđuje da su Proto-Albanci nekada živeli gde danas žive baltičko-slovenski narodi, i to u simbiozi sa njima. A ovo opet potvrđuje tezu Akademika Burovića da Albanci nisu autohtoni nigde na Balkanu, pa ni u samoj Albaniji, kamoli na Kosmetu.
Pošto je sa akademskom akribijom prostudirao fonetiku i morfologiju albanskog jezika, Akademik Orel konstatira da su i fonetika i morfologija albanskog jezika pretrpele jak uticaj dako-getskog jezika, posebno rumunskog, što se sigurno desilo sa Proto-Albancima u III-VII veku nove ere, kada su ovi živeli u simbiozi sa Dako-Getima i Rumunima u Transilvaniji, na padinama planina Karpati i Beskidi, upravo kako nam je to pretstavio i Akademik Burović preko njegovih sada svetski poznatih studija. Sa druge strane, kao i Akademik Burović, on se suprotstavio dr Jovanu Deretiću i onima koji slede ovoga sa njihovom hipotezom o kavkaskom poreklu Albanaca, navodno da su došli na Balkan preko mora, sa Sicilije (Italija), godine 1043. A ovo opet potvrđuje tezu Akademika Burovića da Albanci nemaju nikakve genealoške veze sa Pelazgima, pa ni sa Ilirima.
Jako je interesantna i studija Akademika Orela “Paleo-mtDNA analysis and population genetic aspects of old Thracian populations from South-East of Romania”. Njegovim genetičkim istraživanja na dako-getskim skeletima, a u upoređenju sa poznatom genetskom analizom današnjih naroda, rezultira velika sličnost između Dako-Geta i Albanaca, što ponovo potvrđuje da su se Albanci formirali kao narod na Karpatima i da su masovno asimilirali Dačane i Gete, koji su bežali sa Balkana od najezde Rimljana i sklanjali se po gorama današnje Rumunije.

OBJAVLJENA DJELA ZA I PROTIV AKADEMIKA BUROVIĆA

I pored svih maltretiranja da ništa ne napiše; i pored svih sabotiranja da, ako što i napiše, da to ne objavi; i pored svih mjera, koje su preduzete od pet država da mu se objavljene knjige unište, uhapse ili pokriju ćutnjom – Akademik Burović je uspio do sada (juni 2011) da objavi ništa manje već 108 knjiga i da svojom umjetničkom rečju, svojom naučnom istinom, sensibilizira, digne na noge i angažuje u diskusiji cio svijet, iz države u državu i sa kontinenta na kontinenat, na svim jezicima i preko svih medija.

Svojim disidentnim književnim stvaranjem (setite se samo njegove poeme BOJANA, Dubrovnik 1952!), on je izazvao titoističke vlasti eks-Jugoslavije da ga uhapse i da više puta pokušaju da ga i fizički likvidiraju. Dan-danas Titoisti nastavljaju borbu protiv njega iz Beograda, Podgorice i Skoplja, otvoreno i maskirano, upotrebljavajući svestrano svoje albanske sluge, posebno nekakvog Bahri Brisku, koji je protiv našeg Akademika objavio već po drugi put čitavu antologiju psovki, laži i kleveta, falsifikata i intriga.

Čim se spasio jugoslovenskog zatvora, na putu za SSSR, Akademik Burović je prebjegao u Albaniju, ali i tamo intervenišu Titoisti i otvoreno traže od albanskih vlasti da im ga vrate ili likvidiraju. Pošto im propadoše pokušaju da im ga vrate, Enverovci ga uhapsiše i osudiše kao osobu koja je u Albaniji jezikom i svojim djelima pretstavljao ideološku i političku diversiju (diversionin politik dhe ideologjik) – tako piše u Presudi, kojom su ga kaznili ništa manje već 43 godina monstruoznog zatvora, pa su više puta pokušali i da ga fizički likvidiraju.

Pošto je izvukao živu glavu iz albanskog monstruoznog zatvora Bureli i stigao u Švajcarsku, gdje mu je odmah dat status političkog emigranta, kidajući zalogaje hljeba od svojih usta i usta svoje djece, on je nastavio da piše i objavljuje svoja djela ne samo na polju književnosti, već i na polju publicistike (kojom raskrinkava titoizam i enverizam!), pa i na polju nauke, balkanologije i – posebno – albanologije, dokazujući nam nedvosmisljeno njegovim albanološkim tezama (od Albanaca proglašene za “crne teze”!) da Albanci nisu nigdje na Balkanu autohtoni, ni u samoj Albaniji, kamoli na Kosmetu i ma gde drugo, da nisu ni sljedbenici Ilira, kamoli i Pelazga.

Cjelokupno stvaranje Akademika Burovića, posebno ovo naučno, stavilo je u pokret albanske falsifikatore istorije, posebno kad su vidjeli da se njegove albanološke teze usvajaju po svijetu i od naučnih institucija, universiteta i akademija, pa i od nekih trezvenih albanskih naučnika, koji su i sred Tirane istupili u odbranu albanoloških teza Akademika Burovića, izjavljujući i sami da je pretendiranje za autohtoniju absurditet, a pretendiranje za genealoško porijeklo od Ilira i Pelazga – politička propaganda vladajuće antinarodne, terorističke klike Envera Hodže i njegovih sljedbenika. Ovi su Akademika Burovića proglasili za najvećeg savremenog albanologa, za Mandelu Albanije, za heroja, za genija, pa i za sveca.

Lično predsjednik Albanije Ramiz Alija, koji je tada, poslije smrti E.Hodže, bio i šef Partije rada Albanije, organizira kampanju protiv Akademika Burovića, pa i atentate, sâm i u saradnji sa svojim homologom u Beogradu. On angažuje da pišu protiv našeg Akademika najsnažnija albanska pera, lično Ismaila Kadare, Adema Demaçi, kao i svoje profesore, doktore i akademike. Pošto mu je Akademik Burović savladao ova pera, Ramiz Alija, sa svojim lažima i falsifikatima, silazi mu i sâm na “megdan”, ali ga naš Akademik odmah nokautirao svojim stručnim odgovorom, dokumentima i činjenicama pa se više Ramiz Alija nije čuo živ. Tada je R.Alija nahuškao protiv Akademika Burovića čitav čopor piskarala da pišu i laju protiv njega svakakve besmislice, pa i da je naš Akademik, dok je bio u zatvor u Burelju (Albanija) ubio u BiH ništa manje već 350.000 muslimana! On regrutuje protiv Akademika ne samo albansku ološ, već i akademikove rođake (Agim Spuža je istupio i preko I-N SERBSKIH!), i rođenog brata – Hajra, kapetan JV i sekretar partijske organizacije Mila Ðukanovića, pa i rođenu djecu – kćerku, masakriranu u Albaniji od Ramiza Alije i njegove kriminalne enverističke klike.

Albanska mafija je pozvala i preko interneta svoje junake da pođu u Ženevu i da ga ubiju. Lično Kadri (Os)mani, poznat kao albanski “marksist-lenjinista” i „veliki“ pisac, isto tako preko interneta, očitao mu je i opelo.

Dana 01. jula 2009. godine, ne samo što su mu spalili cio tiraž 4 nova izdanja, već su na Akademika Burovića izvršili i atentat sred Tirane. Akademik je to odmah denoncirao i štampi i srpskim vlastima, pa i švajcarskim, ali niko o tome još nije ni riječ prozborio preko medija, ni o spaljenim knjigama ni o atentatu, jer albanska mafija, svojim droga i prostituta-dolarom, svezuje svima i ruke i oči i jezik. Izuzetak čini beogradski TABLOID, poznat kao list protiv mafije!

Do sada su o njemu i njegovim knjigama napisane na hiljade studija, članaka, eseja, recenzija, portreta i reportaža, intervjua. Na hiljade su napisi u kojima se on i njegovo stvaranje spominju, tretiraju, citiraju. Samo su knjiga za njega i njegovo stvarenje do sada napisane preko 120: pro i protiv njega. Neke od prve do posljednje stranice. Druge imaju ne samo jedno, nego i više poglavlja, isključivo o njemu i njegovom stvaranju. Treće imaju koji pasus, koju konstataciju, koju pohvalu ili – koju intrigu, psovku, prostačku, najprljaviju, jer to su njihovi argumenti protiv Akademika Burovića, to su njihovi argumenti da su autohtoni, Iliri, pa i Pelazgi.

Evo lista knjiga pro i protiv akademika, prof. dr Kaplana Burovića:

01. AJTIĆ, Ajka: 101 DJELO AKADEMIKA BUROVIĆA,- Ulcinj 2009. Sadrži prilično opširnu biografiju Akademika, listu njegovih do tada objavljenih djela i listu djela objavljenih za i protiv Akademika, kao i nekoliko citata od značajnih ličnosti, koji su se izrazili za njega.

02. AJVAZI, Fejzi: AGJENTI KAPLLAN R.,- Priština 2009. Nastojava da nam dokaže da je Akademik agent UDB-e, poslat u Albaniji sa misijom da ubije E.Hodžu i da mu uzme vlast.

03. AKADEMIA E INTELEKTUALËVE SHQIPTARË E SHKENCAVE DHE E ARTEVE (AKADEMIJA NAUKA I UMJETNOSTI ALBANSKIH INTELEKTUALACA): SHKENCAT DHE ARTET SHQIPTARE (NAUKE I UMJETNOSTI ALBANSKE), God. I, Br. 1-4, Priština-Istanbul-Tirana 1992. Službeni časopis Akademije, koji se objavljuje na albanskom, engleskom i turskom jeziku. U njemu se iznosi organika te Akademije i tu piše da je Kapllan Resuli (pseudonim Kaplana Burovića) kao književnik proglašen za POČASNOG ČLANA te Akademije. Kao naučnik-albanolog imenuje se na dužnost sekretara Otsjeka te Akademije za albanski jezik i književnost i dodjeluju mu se naučni činovi profesor i doktor. Kao sekretar otsjeka, po Statutu, on je automatski i potpresjednik te Akademije. Isto tako piše da je Akademik Burović i član Redakcionog obdora (Editorial board) te Akademije nauka i umjetnosti.

04. ALBANSKI BURŽUASKI INTELEKTUALCI: OTVORENO PISMO,- Lucern (Švajcarska), 19. juni 1995 (pečat na koverat, kojim su to pismo poslali Akademiku). Jedna grupa albanskih buržuaskih intelektualaca u Švajcarskoj, porijeklom iz Albanije, Srbije (Kosmet), Makedonije i Crne Gore, na čelo sa katoličkim raspopovićem Ndue Sinishtaj i eks-komunistom Mustafa Xhemaili, po instrukcijama albanskog SIGURIMI-a i jugoslovenske UDB-e, čim je Ak. Burović izjavio da po nacionalnosti nije Albanac, već Jugosloven (Cnogorac), sročili su ovo OTVORENO PISMO na srpsko-hrvatskom jeziku, štampali kompjuterom, namnožili fotokopiranjem, pa su je razdali svukud po svijetu u slovenskim sredinama, da bi nahuškali protiv Akademika i njegovu braću po krvi. To je pismo puno svakakvih bljuvotina, i najprljavijih, pa i protiv Njegoša. Akademiku su pripretili da će ga i ubiti, slomiti mu glavu. Na to im je Akademik odgovorio objavljivanjem tog pisma faksimilno u njegovoj knjizi NJEGOŠ I ALBANCI, Ženeva 2002.

05. ALIA, Ramiz: UNË, RAMIZ ALIA, DËSHMOJ PËR HISTORINË (JA, RAMIZ ALIJA, SVJEDOČIM ZA ISTORIJU),- Priština 1992. Ramiz Alija je do 1992. godine bio šef vladajuće Partije Rada Albanije («komunističke») i predsjednik Republike. On kleveće i bezobrazno laže protiv Akademika Burovića, nastojavajući da provocira kod ljudi misao kao da je Akademik bio u službi UDB-e i, tobože, da su ga zato uhapsili. Ramiz Alija zna sasvim dobro da je Akademik hapšen potpuno nevim, kao glavni pretstavnik političke i ideološke diversije (Vidite Optužnicu!), znači – kao disidentni književnik, a i po zahtjevu zvaničnog Beograda, Josipa Broza Tita i njegove UDB-e, kao uslov da se između Jugoslavije i Albanije uspostave diplomatski odnosi na rang ambasada, što sada priznaju i sami Albanci, pa i oni neprijateljski raspoloženi prema Akademiku. (Vidite na ovoj listi kod RATKOCERI, Gani Demir!). Od značaja je što se u čitavom ovom djelu Ramiz Alija bavi samo Ðerđom Fišta i Kaplanom Resuli, jer drugih neprijatelja kalibra ovih nije imao ni on niti njegov Enver Hodža.

06. ANONIMUS: HISTORIA E KOSOVËS (ISTORIJA KOSOVA),- Istanbul 1991. Akademik Burović je jedini književnik koji se tretira u ovoj istoriji. Isto tako i njegov roman IZDAJA je jedino književno djelo koje se tu spominje. Albanski autori ovog djela se ponose Akademikom i njegovim romanom, kao izuzetno značajnom ličnošću kulture i istorije Kosova.

07. ANONIMUS: HISTORIA E LETËRSISË SHQIPTARE (ISTORIJA ALBANSKE KNJŽEVNOSTI),– sajt MJEKSIA-GRUP, 20 janar 2010. Tu, između ostalog, piše: „Počeci seriozne proze na Kosovo mogu se datirati u periodi 1956-1960. Jedno pokoljenje albanskih mladih autora počeše da objavljuju ovdje, u jedno vrijeme kad u samoj Albaniji kvalitativno stvaranje bješe ugašeno pod teškom rukom stalinizma. Među glavnim proznim piscima ovog prvog pokoljenja bili su Kaplan Resuli (rođen 1934), poznat i kao Kaplan Kaluši, Adem Demači (r. 1936), Anton Pašku (1937-1995), Azem Škreli (1938-1997) i Ramadan Redžepi (r. 1940). Za ovu grupu albanskih intelektualaca uslovi nisu bili bolji od onih u Albaniji…ovo prvo pokoljenje, koje je postavilo temelje prozi na Kosovo, uništeni su politički…Od njih petorice, samo dvojicu, Anton Pašku i Azem Shkreli-a, nije snašlo ništa. Adem Demači je uhapšen od srpskih vlasti 1958, Ramadan Redžepi je prebjegao u Švedskoj, dok je Kaplan Resuli učinio gorku grešku što ode u Albaniju (po izlasku iz jugoslovenskog zatvra,- I.V.), gdje, poslije izvesnog vremena, videće sebe u zatvor. Od ovog namjernog rastrojstva čitavog pokoljenja književnika, za mnoge godine zatim albanska proza na Kosovu neće postići kakav zadovaljajući stad. Ovaj gubitak za albansku književnost osjeća se i danas“.

08. ANONIMUS: HISTORI E LETËRSISË SHQIPTARE (ISTORIJA ALBANSKE KNJŽEVNOSTI), na sajtu, 20.06.2010: “Jedan drugi prozni pisac, koji je izašao poslije godina interniranja jeste Kapllan Resuli (r. 1934), poznat i imenom Kapllan Kallushi. Resuli je rođen u Ulcinju i studirao u Shkup (Skopje). Diplomirao se 1957. Prve pripovijetke su mu objavljene u književnom časopisu Kosova Jeta e re. Resuli se ističe u prvom pokoljenju serioznih proznih književnika Kosova, pokoljenje koje se pojavilo u književnosti na kraju pedesetih godina, a koje srpske vlasti primoraše politički da ćute. Od drugih ovog pokoljenja, Adem Demaçi (r. 1936) uhapšen je 1958, Martin Camaj (r. 1925) emigrirao je u Italiji, Ramadan Rexhepi (r. 1940) pobježe u Švedskoj, dok su Anton Pashku (1937-1995) i Azem Shkreli (r. 1938) pali u ćutnji. Sam Resuli, poslije godinu ipo dana zatvora, učini fatalnu grešku i 1959. godine pobježe, misleći da će naći slobodu u Albaniji. Emigrirajući iz Jugoslavije plivanjem preko rijeke Bojana, predade se albanskim vlastima, koje ga poslaše u koncentracioni logor u okolini gradića Ljušnje, gdje su ga držali dvije godine. Poslije ovoga, u šezdesetim godinama, dobio je prava kao književnik i stiže da objavi prozu u organima štampe Nëntori i Drita. Među njegovim knjigama ove periode su roman od 392 stranica IZDAJA, Tirana 1965, za koji se najviše spominje; jedna zbirka pripovijedaka za Kosovo sa naslovom ODJEK KORABA, Tirana 1968, i novela ZMIJA, Tirana 1969. Godine 1966. Resuli po prvi put stupa u konflikt sa vlastima zato što se otvoreno izrazio kritički protiv Ismaila Kadare. Optužen kasnije za izdaju (neprijateljska agitacija i propaganda), kažnjen je 1970. sa 15 godina teškog zatvora, rok ovaj koji mu je produžen do 43 godina. Na kraju je pušten iz zatvora 1991. godine i interniran u selo Pljuk, u blatišta Muzećeje. Sada živi kao politički emigrant u Ženevi, Švajcarska, gdje je objavio mnoga nova djela, počinjući sa zbirkom pjesama ZRACI NADE ».

Izgleda da je ova Istorija sastavljena u Jugoslaviji i od autora koji nije smio da se izrazi ni protiv albanskih, niti protiv jugoslovenskih vlasti, što se dokazuje činjenicom prikrivanja istine hapšenja Akademika Burovića u Albaniji, potražnjom jugoslovenskih vlasti kao uslov da se između Jugoslavije i Albanije postave diplomatski odnosi na rang ambasada.

09. ARBNORI, Pjetër: LUFTA PËR TË MBETUR NJERI (BORBA DA SE USTRAJE KAO ČOVJEK),- Tirana 2000. Albanac P.Arbnori je bio u istoj ćeliji zatvora u Burelju sa Akademikon Burovićem. Poslije zatvora je izabran za Presjednika Parlamenta tzv. «demokratske» vlade. Piše pozitivno za Akademika Burovića, kaže da je i u zatvorskoj ćeliji pisao i priznaje ga kao istaknutog disidentnog albanskog književnika.

10. ARBNORI, Pjetër: 10.300 DIT E NET NË BURGJET KOMUNISTE (10.300 DANA I NOĆI U KOMUNISTIČKIM ZATVORIMA),- Tirana 2003. U govoru “Si shkruaja në burgun e Burrelit” (Kako sam pisao u zatvoru Burelja) – održanom na Universitetu Rima “La Sapienza”, 25.11.1996. godine, spominje akademika Burovića kao disidentnog književnika, koga je lično poznavao iz zatvora u Burelju, a za koga svjedoči da je isto tako pisao u zatvorskim ćelijama. “Zaboravio” je samo da kaže da je ovaj Resuli jedini od uhapšenih književnika, koji je uspio i da objavljuje iz ćelije ovog najmostruoznijeg zatvora.

11. BAJRAMI, dr. Hakif: ISMAIL HASAN AJETI-BUSHI (ISMAILJ HASAN AJETI-BUŠI),- Priština 1999. Albanski akademik Bajrami kljeveće protiv Akademika Burovića, pa mu poriče i autorstvo romana IZDAJA, ali priznaje tom romanu vanredne idejno-umjetničke vrijednosti dok za Akademika Burovića isto tako priznaje da je bio jedna vanredna ličnost, koga su Albanci obožavali, jer je simbolizirao porušene ideale jedne čitave generacije.

12. BAREZE, Fortunata: AKADEMIK BUROVIĆ SVJEDOČI,- otvoreni intervju od 30 minuta, na italijanskom jeziku, prenet preko Televizije Bari (Italija) u maju 1993. Intervju je učinila lično direktorica te RTV, pošto je u listu Baria LA GAZZETTA DEL MEZZOGIORNO nekoliko meseci uzastopno čitala članke o Akademiku Buroviću i njegove pjesme, koje su mu tamo objavljene. Akademik je za taj intervju pozvan iz Ženeve. Tom je prilikom dočekan i u studio TELENORBE, ali su tamo intervenisali odmah albanski mafijaši i, već od TELENORBE spremljeni intervju, nije prenet.

13. BCHER GROUPPE: LITERATUR (Serbich), 22 July 2010, izdanje BOOKS LLC, stranica 182, pored ostalih srpskih književnika, tretira na engleskom jeziku i Ak. Burovića.

14. BCHER GROUPPE: LITERATUR (Albanisch), 22 July 2010, izdanje BOOKS LLC, stranica 160, pored ostalih albanskih književnika, tretira na engleskom jeziku i Ak. Burovića.

15. BERISHA, Nazmi: 20 VITE NË BURGJET E SHQIPËRISË (20 GODINA U ZATVORIMA ALBANIJE),- Oslo (Švedska) 1990, drugo izdanje u Berat (Albanija) 1995. Albanac N.Berisha lično poznaje Akademika Burovića iz internacije i zatvora u Burelju. Piše za njega sa jednim posebnim poštovanjem i obožavanjem, priznajući ga za Emigrantra Br. 1 u Albaniji. Njegova je knjiga prevedena na engleski i predata Organizaciji Amnesty Internationale sa molbom da intervenišu za oslobođenje Akademika iz zatvora. Po objavljivanju te knjige u svijetu je stvoreno tzv. “Pitanje Resuli” i počele demostracije za njegovo oslobođenje ne samo preko štampe, već i pred albanskim ambasadama. Zahvaljujući ovome i intervenciji Peresa de Kuelara, tada generalni sekretar OUN, Akademiku je spašen život i pušten iz zatvora, jer su se Enverovci spremali da ga fizički likvidiraju.

16. BRISKU, Bahri: Kapllan Resulët kanë qenë dhe mbeten agjentë të UDB-së (Kaplan Resulovci su bili i ostaju agenti UDB-e),- list JEHONA, Tirana, 10. maj 1993. Dug intervju na tri strane tog enverovskog lista, isključivo o Akademiku Buroviću, učinjen Albancu iz Ulcinja B.Brisku, poznat kao dvojni agent (jug. UDB-e i alb. SIGURIMI-a, izašao je i pred sud u Tetovo kao svjedok Udbine Optužnice protiv Akademika!!!). Za intervju Bahrija je pozvan iz Beograda u Tiranu, da bi uz instrukcije SIGURIMI-a napravio tu antologiju laži, spletkarenja, falsifikata i najnižih, najprljavijih psovki, uvreda, koje se čine Akademiku ne samo da bi denigrirali albansku javnost i bacili ga protiv njega, već i da bi provocirali Akademika da se lično obračuna sa njim. U to vrijeme albanske su vlasti mislile da će Akademik u Švajcarskoj mobilizirai Albance i prethoditi im u oružanom napadu na Albaniju. Isto su to mislile i jugo-vlasti, samo što su ovi očekivali njegov napad na Jugoslaviju. Akademik je Bahriju odmah bacio na sud u Ulcinju, 1993. Njegovu tužbu su Udbaši prošetali do Prištine (tobože su mislili da Bahrija tamo živi, a imali su ga svakodnevno pred nos tu, u Ulcinju!) da bi i ovim putem pokazali i dokazali Albancima da Akademik Burović nije Albanac, već Srbo-Crnograc, pa i da mu pravo prezime nije RESULI, već BUROVIĆ. Sve do 1997. godine oni nisu uzeli tu tužbu na razmatranje, provocirajući ovako Akademika da se lično obračuna sa Bahrijom, da bi ga za to opet uhapsili i tako ga likvidirali. Pred sudom Bahrija je priznao da je lagao i zamolio Akademika da mu oprosti. Akademik mu oprosti, tražeći kopiju sudskog zapisnika.

17. BRISKU, Bahri: POLEMIKË LIDHUR ME FALSIFIKIMET SHKENCORE KUNDRA SHQIPTARËVE TË KAPLLAN BUROVIQIT (POLEMIKA U VEZI NAUČNIH FALSIFIKATA KAPLANA BUROVIĆA PROTIV ALBANACA),- Ulcinj 2006. Knjiga je u stvari objavljena početkom 2011. Autor, umjesto da mu je zahvalan što mu je Akademik oprostio onu antologiju svakakvih izmišljotina i kileveta, laži i falsifikata, psovki i uvreda, iz 1993. godine, u novoj knjizi ih ponavlja, pa im dodaje i nove falsifikate, laži, pasovke, uvrede, moguće misleći da time dokazuje da su Albanci autohtoni, Iliri i Pelazgi. Ova paskvila je tako prljavo napisa, da nema slične na svijetu. Očito se vidi da ovi Albanci, pošto su mu izazvali prvi infarkt miokardis i propao im je pokušaj da mu 2009-te izazovu drugi, eto gde nanovo čine sve da mu ga izazovu, ili da ga provociraju da se Akademik lično obračuna sa njim, da bi ga tako preko pravosuđa likvidirali. Nadamo se da će On imati predoči ovo i da će ga ponovo baciti na sud. Isto tako se nadamo da mu ovaj put sigurno neće oprostiti.

18. BRISKU, Bahri: KUSARËT DHE DETARËT SHQIPTARË,- Kleveće i falsifikuje, vređa i ponižava, intrigira i provocira protiv Akademika, završavajući sa rečima: „Ja sam kao Albanac objavio tri fejtona protiv ovih antinacionalnih izopačavanja njegovih (Akademika Burovića,- I.V.), ali ovo je malo, zato treba da svaki intelektualac, koji se bavi ovom temom, da se suprotstavi njegovim napisima“.

19. BUÇPAPAJ, Skënder: TAKIMI I PARË ME SHKRIMTARIN KAPLLAN RESULI (PRVI SUSRET SA KNJIŽEVNIKOM KAPLAN RESULI),- intervju od 45 minuta, prenet februara 1994 preko RTV Albanije. Albanac S.Buçpapaj je poznat kao pjesnik, tada je bio direktor RTV Albanije, kasnije ambasador Albanije u Švajcarskoj, sada glavni urednik albanskog lista BOTA SOT (Cirih) i NACIONAL (Tirana). Jedan od rijetkih Albanaca, koji rijetko objavljuje koješta iz pera našeg Akademika i njegovih prijatelja. Govori najpohvalnije o Akademiku. Do tada nijednom književniku RTV Albanije nije priredila jednu ovakvu tele-reportažu. Intervju je izazvao buru oduševljenja u Albaniji i albanskoj dijaspori, ali i bijes Enverovaca. Ljudi su napuštali posao i okupljali se da gledaju televizor. Lično Fatos Nano, predsjednik Vlade Albanije, ide u Ženevu, izvinjava se Akademiku javno i poziva ga da se vrati u Tiranu. Sa svih strana Akademiku stižu čestitke, dok se ovaj intervju ponavlja više puta od te Televizije.

20. BUNJAKU, Rexhep: 50-VJETORI I LIKUIDIMIT TË NDSH (50-TO GODIŠNJICA LIKVIDIRANJA SEPARATISTIČKE TAJNE ALBANSKE ORGANIZACIJE NA KOSOVU),- Priština 1996. Albanac R.Bunjaku poznaje Akademika iz zatvora u Idrizovo (Makedonija). Instruiran od albanske političke policije Sigurimi laže i kljeveće protiv Akademika besmislice, gegajući se iz jedne kontradikcije u drugu. Ipak priznaje da je Akademik svojim herojskim držanjem u taj zatvor nadahnjivao sve ostale da se odupru policijskom teroru. Štaviše, da su oni, u zatvoru, i poslije njegovog puštanja iz zatvora, duž mnogih godina, živeli i nadahnjivali se njegovim heroizmom.

21. BUROVI, Dushi: TRADHTIA – historiku i romanit (IZDAJA – istorija romana),- Ulcinj 2003. Piše istoriju romana IZDAJA i o intrigama albanskih šovinista i rasista, koji nastoje da poreknu autorstvo Akademiku.

22. BUROVI, Shani: AKADEMIKU PROF. DR. KAPLLAN RESULI – bibliografija objavljenih djela.- Ženeva 1994.

23. BUROVI, Shani: VEPRAT E AKADEMIKUT RESULI (DJELA AKADEMIKA BUROVIĆA).- Ulcinj 2002. Katalog objavljenih knjiga, sa faksimilom korice i kratkim opisom djela.

24. BUROVI, Shani: BABAI I KOSOVËS (OTAC KOSOVA),- Ulcinj 2004. Objavljuje se Optužnica albanskih vlasti protiv Akademika Burovića, na bazi koje je osuđen na 43 godine zatvora. Uz Optužnicu su i konstruktivni komentari, od kojih se jasno vidi da je Akademik kažnjen potpuno nevin, a po zahtjevu iz Beograda. Nevinost je Akademiku priznala i Narodna skupština Albanije sa Zakonom Br. 7514, dana 30.9.1991, gdje piše: NEVINI STE I OD SADA SMATRATE SE NEOSUÐENIM. I pored toga Albanci nastavljaju da intrigiraju protiv njega, pišući da je tobože u Albaniji stigao kao agent UDB-e i da su ga za to uhapsili i kaznili.

25. BUROVIĆ, Anton: 101 ANEGDOTA,- Ženeva 2004. Antologija raznih anegdota za život i stvaranje Akademika Burovića, koja se objavljuje na albanski jezik, a u okviru njegove 70-te godine rođenja.

26. BUROVIĆ, Anton: BOJANA – ZASTAVA DISIDENCIJE,- Ulcinj 2005. Objavljena je na srpsko-hrvatskom i albanskom jeziku. Firmama mnogih autora iznose se dokumenta, činjenice i argumenta da je Akademik Burović ne samo Disident Br. 1 Jugoslavije i svih jugoslovenskih naroda, već i Albanije i albanskog naroda, pa i čitavog Balkana, Evrope i svijeta, koji je ne samo svojim stvaranjem, već i svojom krvlju, borbom, dokazao radikalnu disidenciju kao niko drugi.

27. BUROVIĆ, Anton: INTERNET ZA AKADEMIKA BUROVIĆA,- Ulcinj 2006. Daje ogledalo oko 200 raznih sajtova, koji su pisali o Akademiku Buroviću i po 100 svojih stranica.

28. BUROVIĆ, Anton: ZASTAVA ISTINE,- Ulcinj 2010. Dug intervju sa Akademikom Burovićem o njegovom životu i stvaranju. Odjednom su mu učinjena 4 izdanja: na srpskom, albanskom, engleskom i francuskom.

29. BUROVIĆ, Luka: ROMANI TRADHTIA – kush çka thotë (ROMAN IZDAJA – ko šta kaže).- Ulcinj 2003. Donose se 100 izjava 100 albanskih autora, književnika, profesora, doktora i akademika, koji se izražavaju najpozitivnije za taj roman. Kako se zna, Ministarstvo prosvijete Albanije uvelo je 1992. godine Akademika u svoj program za škole svih kategorija i za universitete, dok ga Akademija nauka i umjetnosti proglasila i za svog POČASNOG ČLANA. Čim ga vidio Ismail Kadare u programu, digao je na noge sve albanske ekstremne nacionaliste, posebno one sa Kosova, da učine pritisak i šantaž albanskoj vladi da Akademika i njegovo djelo izbace iz programa, a Akademiji da ga isključe iz članstva.

30. CENE, Blerina Y.: GONXHET E DASHURISË (PUPOLJCI LJUBAVI),- Tirana 2002. Ova albanska pjesnikinja posvećuje svoje najljepše stihove Akademiku Buroviću.

31. ÇEGRANI, Nafi: BALLË PËRBALLË ME VDEKJEN (LICEM U LICE SA SMRĆU),- Tirana 2000. Albanac N.Çegrani, major UDB-e, instruiran koliko od jugoslovenske UDB-e, toliko i od albanskog SIGURIMI-a, intrigira i laže protiv Akademika besmislice. Ovaj posao je nastavio i preko medija svojim dopisima.

32. ÇOKU, Bedri: RINI TË PUSHKATUARA (STRELJANE MLADOSTI),- Tirana 2006. Bedri je prošao nekoliko godina sa Akademikom u istoj ćeliji zatvora u Burelju. On piše da su Akademika osudili potpuno nevinog, dok za njegov roman kaže: “pretstavlja veliku izdaju, koja je učinjena” od klike Josipa Broza Tita.

33. DEMAČI, Adem: ISPOVIJEST,- Zagreb 1990. Albanac A.Demaçi, pošto je izašao kao svjedok optužbe protiv Akademika Burovića u Tetovo (Makedonija), pokušava da lažima i intrigama protiv Akademika opravda sebe. Nastavio je to i preko medija raznim dopisima.

34. DINI, Gëzim: MANDELA I SHQIPËRISË (MANDELA ALBANIJE),- Ulcinj 2004. Ovo je prvi dio trilogije MANDELA ALBANIJE, koja se posvećuje životu i stvaranju Akademika Burovića. Dokumentima i naučnom objektivnošću dokazuje se da je Akademik jedini stvarni Mandela Albanije.

35. DOLINSKI, Vitomir: ALBANSKI ISTORIJSKI FALSIFIKATI,- Struga, 2009, Izdavačka kuća VISTINIJANA. Ovo je intervju, objavljen skraćen u četiri uzastopna broja lista VEST, Skoplje, februar 2003. Preveden i štampan na svim jezicima svijeta, i na japanskom i kineskom, i prodiskutiran preko interneta. Izazvao buru oduševljenja među svima i buru bijesa među šovinistički i rasistički nastrojene Albance. V.Dolinski je još 2003. godine najavio preko štampe da će cio tekst intervjua objaviti kao zasebnu knjigu. Tada je hitno intervenisala albanska mafija, koja mu je i preko štampe, otvoreno, pripretila. Tako je ta knjiga morala da čeka 2009-tu da bi se objavila.

36. DRAGOVIĆ, Drago: IZ ŽIVOTA AKADEMIKA PROF. DR KAPLANA BUROVIĆA,- objavljeno u almanaku ULCINJ Godina I, Br, 1, Ulcinj 1994, a povodom 60-te godine rođenja Akademika. Autor nam pretstavlja seriju skica iz života Akademika, počinjući njegovim relacijama sa roditeljima, braćom i sestrama, pa nastavljajući sa drugovima i drugaricama iz školskog života i drugima, sve do hapšenja u Jugoslaviji i u Albaniji.

37. ELSIE, Dr. Robert: HISTORY OF ALBANIAN LITERATURE, volume I. Social Science Monographs, Boulder. Distributed by Columbia University Press, New York, 1995. Prevedeno i štampano na albanski jezik sa naslovom LEKSIKON I SHKRIMTARËVE SHQIPTARË: 1501-1990 (LEKSIKON ALBANSKIH KNJIŽEVNIKA). Kanađanin dr Elsie govori najpohvalnije za Akademika Burovića i njegovo stvaranje, smatrajući ga za jednog od glavnijih savremenih književnika albanske literature, pa i za glavnog rodonačelnika seriozne proze na Kosmetu.

38. ELSIE, Dr. Robert: NJË FUND DHE NJË FILLIM (JEDAN KRAJ I JEDAN POČETAK),- Priština 1996. Ogled o albanskoj književnosti i kulturi, štampan na engleskom jeziku i preveden na albanski. Opet piše najpohvalnije za stvarnje Akademika Burovića i smatra ga jednim od najglavnijih savremenih književnika.

39. GRILLO, Odhise: LEKSIKON – SHKRIMTARËT SHQIPTARË PËR FËMIJË (LEKSIKON – ALBANSKI KNJIŽEVNICI ZA DJECU),- Tirana 1997. Albanac O.Grilo piše najpohvalnije za Ak. Burovića i njegovu novelu ZMIJA, koja je uvedena i u zvanični školski program.

40. ÐULAMEROVIĆ, Almira: LJUBAV I ČEZNJA,- Ženeva 1995. Ova mlada crnogorska pjesnikinja svoje najljepše stihove posvećuje Akademiku Buroviću.

41. HASANI, Hasan: ANTOLOGJI E LETËRSISË SHQIPTARE (ANTOLOGIJA ALBANSKE KNJIŽEVNOSTI), Priština 1991. Albanac H.Hasani ređa Ak. Burovića pokraj ostalih albanskih književnika i tretira ga kao i sve ostale, bez predrasuda i politike

42. HASANI, Hasan: LEKSIKONI I SHKRIMTARËVE SHQIPATRË 1501-1990 (LEKSIKON ALBANSKIH KNJIŽEVNIKA), Priština 1994. Tretira Ak. Burovića kao i sve ostale albanske književnike, ali i sa izvesnim popuštanjem prema albanskoj mafiji.

43. HOTI, Behram: PRESHEVA (PREŠEVO),- poema, list SHKËNDIJA, Priština, avgust 1991, str. 12. Glavnu ličnost romana IZDAJA Arbena Preševu, koja je plod kreativne fantazije autora Ak. Burovića, prihvaća kao stvarnu i ređa ga pokraj istorijskih ličnosti Kosova, što su učinili i mnogi drugi. A ovo nam dokazuje da je roman IZDAJA ušao duboko u narod i prihvaćen kao istorijska istina.

44. HOXHA, dr Hysni: SHKRIMTARI PA IDENTITET PERSONAL DHE KOMBËTAR (KNJIŽEVNIK BEZ LIČNOG I NACIONALNOG IDENTITETA),- objavljeno na albanski jezik u osam nastavaka lista BOTA SOT, Berna (Švajcarska), od 18. januara 2000 do 25. januara 2000. Od početka do kraja izmišlja, falsifikuje i kleveće.

45. HOXHA, Rexhep: SHPATA E ALIUT DHE GJUHA E SAADIUT (SABLJA ALIJE I JEZIK SAADIJA),- Priština 1991, drugo izdanje u Biel-Ben (Švajcarska) 1992. Albanski književnik R.Hoxha je lično poznavao Akad. Burovića pa piše o njemu sve najlepše, optužujući ostale albanske književnike da se nisu poneli korektno prema njemu.

46. ISTREFI, Adem: LEMERIA (UŽAS),- roman, Tirana 1993. Albanski književnik A.Istrefi, instruktiran od albanskog SIGURIMI-a, izašao je pred sud u Tirani kao lažni svjedok protiv Ak. Burovića. Pokajan za to piše roman o Ak. Buroviću i moli ga ma mu oprosti.

47. ISUFI, Luan: ISMAIL KADAROVSKI DHE KAPLLAN RESULI (ISMAIL KADAROVSKI I KAPLAN RESULI),- poema na albanskom jeziku, objavljena po prvi put sa pseudonimom ROZAFATI u buletinu SHPRESA (17. avgust 1996), organ Republikanske partije Albanaca u SAD, kojoj na čelo stoji upravo autor ove poeme – Luan A. Isufi. Ovaj predsjednik, u svoje ime i u ime svoje Partije, predložio je Akademiku Buroviću i položaj predsjednika Akademije nauka Albanije. Poema je preštampana i u reviji YLBERI God. IV, Br. 5, Ženeva 1996, str. 20. U nju se vrši upoređenje između Akademika Burovića i Ismaila Kadare. Autor Kadarea srozava na zemlji i valja ga po blatu, dok Ak. Burovića diže u nebo i kuje ga u zvijezde.

48. IVANOVSKI, dr Risto: MAKEDONSKATA KOMNENOVA ALBANIJA,- Bitolja 2004. Na str. 77-78 piše o albanološkim tezama Akademika Burovića i kaže da se slaže sa njim.

49. IVANOVSKI, dr Risto: MAKEDONIJA,- Bitolja 2005. na str. 406 ponavlja kao svoje ono što je Ak. Burović rekao za albanskog akademika prof. dr Eqrema Çabeja i porijeklo Albanaca iz Transilvanije, da su sišli 679. godine sa padina Karpata i Beskida, a u vezi Bugara i njihovog khana Asparuha. Ovo nam svjedoči da se albanološke teze Ak. Burovića prihvaćaju od naučnika svijeta, koji su i preko medija izjavili da“L’historien albanais dissident Kapllan Resuli Burovich est unë source digne de confiance pour l’histoire albanaise”.

50. IVANOVSKI, dr Riste: ALBANCITE ODRODENI BRZJACI I MIJACI,- Bitolja 2007. Od str. 251 do 262, kopira djelo Akademika Burovica POTEKLOTO NA ALBANCITE, objavljeno na makedoski jezik 2005, i govori najpozitivnije o njemu, usvajajući potpuno njegove albanološke teze.

51. JOVIĆEVIĆ, dr Vladimir – ALEKSIĆ, mr Budimir: CRNOGORSKO PITANJE,- Podgorica 2004. Objavljuju Kratku biografiju Akademika Burovića, Intervju u vezi duševne nastrojenosti Crnogoraca, esej O muslimanima uopšte i studiju Muslimani Ulcinja. Ovi radovi Akademika Burovića se objavljuju pod siglom “izvori istine” i sa podnaslovom knjige “Zbornik dokumenata”. Ovo je prvi put što se Akademikovi zemljaci obraćaju za aktuelne probleme Crne Gore i Crnogoraca njegovim naučnim istraživanjima i konstatacijama.

52. JUGOVIĆ, Vesna: MANDELA ALBANIJE,- telereportaža od 45 minuta, preneta više puta preko Televizije Beograda u februaru 1995. i kasnije. Srpkinja V.Jugović (poznata po njenim tele-reportažama za znamenite ljude) cijeni visoko stvaranje Ak. Burovića i njegovu samopregornu borbu za slobodu i demokratiju. Ova prezantacija je izazvala buru u Jugoslaviji i njenoj dijaspori. Lično ambasador Jugoslavije u Ženevi posećuje Akademika u stanu, organizuje koktej u njegovu počast, pa i večeru u hotel “Mediteran”. Jugosloveni su više puta tražili da se ponovi reportaža, koju kupuju i ostale televizijske stanice, koje su transmetirale ovu tele-reportažu s vremena na vrijeme, godinama. Ovu je tele-reportazu prikazala i Televizija Ženeve.

53. KADARE, Ismail: FTESË NË STUDIO (POZIV U STUDIO),- Tirana 1990. U jedno vrijeme kada se Ak. Burović nalazi u albanskom zatvoru, albanske ličnosti Adem Demaçi i Ismail Kadare pišu protiv njega izmišljotine i laži, huškajući ovako Albance protiv njega, a po nalogu albanskog SIGURIMI-a i jugoslovenske UDB-e. Oni će i na Universitetu u Prištini organizovati monstruoznu demostraciju protiv puštanja Ak. Burovića iz zatvora.

54. KADARE, Ismail: RA KY MORT E U PAMË (DOÐE OVA SMRT PA SE VIÐESMO),- Tirana 1999. Pošto je nazvao Akad. Burovića đubretinom preko štampe, Kadare ga sada naziva i “psihopatom”, ali u isto vrijeme priznaje da Ak. Burović pretstavlja diversiju u albanskoj književnosti, kulturi i nauci. Prelazeći u ćutnji albanološke teze Ak. Burovića, koje su digle na noge cio svijet, Kadare priznaje, u suprotnosti sa pretendiranim poreklom Albanaca od Ilira, da se sada suprotstavljaju tome “rrethe përherë e më të gjëra në botë”= “krugovi sve širi u svijetu”, koji se slažu i ujedinjuju sa Ak. Burovićem.

55. KADERE, Ismail: KOHË BARBARE (DIVLJA VREMENA),- objavljeno sprva na francuski jezik 1999. godine, a zatim 2000. i na albanski. Optužuje Akad. Burovića da mu je tobože on zabranio “roman” MONSTRUUM i naziva ga ništa manje već “I poshtri! = Gnusoba!” Dan, kada su Akademika uhapsili u Albaniji, on smatra za svoj najljepši dan u životu – “ditë e bardhë”.

56. KADIU, Arian: LEXIM LETRAR (ČITANKA) za 8-mi razred,- Tirana 1993, prvo izdanje. Ova je čitanka napisana na bazi programa Ministarstva prosvijete Albanije. Tretira Ak. Burovića kao i sve ostale albanske književnike. Preštampana je i 1994. bez promjena. Godine 1995. preštampali su je bez imena Ak. Burovića, jer je intervenirao I.Kadare sa kosovskim albanskim šovinistima da skinu njegovo ime.

57. KAMBERI, Skënder: SHKRIMTARI KAPLLAN RESULI MES NESH (KNJIŽEVNIK KAPLAN RESULI MEÐU NAMA),- intervju dug 35 minuta, transmetiran na albanski jezik preko Televizije Makedonije, Skopje, septembar 1993.

58. KAPETANOVIĆ, Rudin: AKADEMIK BUROVIĆ,- Ulcinj 1994. Povodom 60-te godine rođenja pretstavlja nam se biografija Ak. Burovića na srpskom jeziku.

59. KAPETANOVIĆ, Svetlana: SATANIZACIJA AKADEMIKA BUROVIĆA,- Ulcinj 2007. Zbirka članaka i studija, koje su većim dijelom objavljene u srpske elektronske novine ISTINA – Beč. Tretira život i stvaranje Ak. Burovića u mnogim aspektima.

60. KOHA – dnevni informativni list Albanaca Kosmeta: ENCIKLOPEDIA – REAGIME – përmbledhje shkrimesh (ENCIKLOPEDIJA – REAGIRANJA – zbornik dopisa),- Skopje 2009. Na strani 38 (dopis Evisa Halili-a) piše: „Za glas sa najšovinističkijom sadržinom „Albanci u Makedoniji“ sastavljači Enciklopedije (Makedonske) referišu se albanskom autoru i stvaraocut Kaplan Burovič (poznat kao Kapllan Resuli) za njegove antialbanske teze i njegovo djelo „Prejardhja e shqiptarëve“, Gjeneva 2005 (Potekloto na Albancite)“.

61. KOMAR, dr Goran: MITROPOLITI SAVATIJE I STEFAN LJUBIBRATIĆI I NJIHOVO DOBA,- Herceg-Novi 2009.- U vezi Burovića-Resulbegovića oslanja se na ono što je rekao Ak. Burović u njegovoj knjizi RESULBEGOVIĆI-PORODIČNA ISTORIJA, koju citira. Na sajtu NOVINAR, Münhen (Njemačka), 23.II.2011, objavio je opširnu recensiju knjige BUROVIĆI – PORODIČNA ISTORIJA, koju je ocjenio najpozitivnije.

62. KOTINI, Albert: KAPLLAN RESULI NË SULM KUNDËR FIGURAVE TË KOMBIT (KAPLAN RESULI U NAPAD PROTIV NACIONALNIH FIGURA),- u nastavku od 4 broja enverovskog lista 55, počev od 29. maja do 1. juna, Tirana 1999, a u sklopu opšte kampanje protiv Akademika Burovića, koju je u to vrijeme Kosovske krize odvila albanska štampa, optužuju ga zato što je rekao (i dokazao!) za neke glavnije figure albanske istorije i kulture da su po nacionalnom porijeklu nealbanci, štaviše i Sloveni, Srbo-Crnogorci i Makedonci. Kako se zna, Akademik je time imao za cilj da oslobodi Albance od njihove nacionalne uskogrudosti i šovinističke, rasističke indoktrinacije, čime ih je otrovao Enver Hodža. Pošto je rekao i Švajcarac Oliver Schmith da je Skenderbeg bio Srbin, jedna kategorija Albanaca potraži da se skine njegov spomenik sa glavnog trga Tirane, štaviše da se i umjesto njegovog spomenika podigne spomenik Sultanu Muratu, ubijenog na Kosovo od Miloša Obilića. Interesantno, do danas se ovaj A.Kotini nije digao i protiv njih. Vidi se jasno da ovi tipusi, koji kleveću i intrigiraju protiv Ak. Burovića, čine to pod naredbom i instrukcijama SIGURIMI-a, UDB-e i specijalne državne Komisije, koja organizuje i upravlja kampanju protiv Akademika.

63. LLUNJI, Ali: PROZA E KALLUSHIT NËPËR FAQET E „JETËS SË RE“ 1954-1958 (PROZA KALUŠA NA STRANICAMA ČASOPISA JETA E RE),- Priština 1991. Albanac A.Llunji, iako neprijateljski raspoložen prema Ak. Buroviću, piše najljepše o njemu i njegovom stvaranju, a zahtevom akademika, dr Esta Mekuli. Ipak je tu i tamo učinio i značajne usluge Albanskoj mafiji i UDB-i.

64. LECI, Xhafer: NË THEMELET E TRADITËS KOMBËTARE SHQIPTARE (U TEMELIMA ALBANSKE NACIONALNE TRADICIJE),- Prishtina 2006. Ne spominjući ni ime Ak. Burovića, preko falsifikata, piše protiv njega, osporavajući mu djela.

65. LIDHJA E SHKRIMTARËVE DHE TË ARTISTËVE TË SHQIPËRISË (SAVEZ KNJIŽEVNIKA I UMJETNIKA ALBANIJE): KONGRESI I DYTË I LIDHJES (DRUGI KONGRES SAVEZA),- Tirana 1969. U glavnom službenom raportu, koji je na Drugom kongresu Saveza književnika i umjetnika Albanije održao akademik prof. Dhimitar S. Shuteriqi, predsjednik tog Saveza, piše da je roman IZDAJA Kaplana Resuli jedno od glavnih djela albanske književnosti i da su ličnosti tog romana Pjetar Munela i Arben Preševa dvije umjetnički najizvajane figure u albanskoj književnosti.

66. LUBONJA, Fatos: NË VITET SHTATËMBËDHJETË (U SEDAMNAESTIM GODINAMA),- Tirana 1994. Govori o životu Akademika u zatvoru Burelji i kako ga video svojim očima na dan puštanja iz zatvora, kada je na svoja leđa izneo šet (6) vreća svjesaka, svojih rukopisa, koje je učinio za vrijeme svog višedecenijskog tamnovanja. On kaže da ga je to kuražilo i njega i mnoge druge zatvorenike ne samo da pišu, već i da pokušaju da iznose svoje rukopise iz zatvora. Govoreći za život Akademika u zatvor, kleveće kao da su mu tobože drugi rekli da je Akademik nazvao Enverovcima sve one koji govore protiv komunizma.

67. MACEDONIA-MAKEDONIJA.- Ovo je sajt albanskih šovinista i rasista Makedonije, organizovan odmah pošto su saznali da se u svijetu prihvaćaju albanološke teze Ak. Burovića. Na svim jezicima, pa i na makedonskom, oni bljuju protiv Akademika sve i svašta, svakakve besmislice, laži, falsifikate, nazivaju ga agentom UDB-e, koji je stigao u Albaniju sa misijom sabotaže, da vrši atentate, da organizuje demostracije protiv države, da organizuje nemire i ostale terorističke akcije, da je ruski ciganin, umno poremećen i td. Nekakav Laba, koji kaže da je tobože Akademik rekao „na site južni Sloveni da si odat vo Moskva“, dodaje: „Na nego da mu ja davat celata Albanija, celata Jugoslavija, celiot Balkan i celiot svet za nego ne vredi ništo…“ Nekakav Fidango, sigurno Makedonac, koji misli za Akademika da je Albanac, piše: „Nadam se da ima mnogo Albanaca kao Akademik Resuli, da bi vas spasili mraka, koji polako ali sigurno vodi vas u globalnu nacionalnu katastrofu albansku!…Treba da se dobro razmislite gde vas vodi put mržnje prema svakom nealbancu! Gospodin Albanac (K.Resuli), sa njegovim albanološkim tezama i intervjuom, koji je dao preko štampe i interneta, pokazuje i opisuje sasvim dobro realnost. Takva je realnost, kao što je pretstavlja Akademik Resuli, dok vi – nastavite sa vašim!“ Preko ovog sajta ovi Albanci prete svima koji se slažu sa Akademikom Burovićem.

68. MAKOÇI, Josif: JU FLET SHKRIMTARI KAPLLAN RESULI (GOVORI VAM KNJIŽEVNIK KAPLAN RESULI),- intervju, koji je Akademik dao Radio-Tirana 12 februara 1991, čim je izašao iz zatvora, a po zahtjevu albanske dijaspore po svijetu, koji su htjeli da mu čuju glas i da se tako uvjere da je stvarno izašao iz zatvora, pa da prekinu sa njihovim demostracijama pred albanskim ambasadama, kojima su tražili njegovo oslobođenje. Ak. Burović je prvi i jedini osuđenik Albanije, kome se do tada dao mikrofon Radio-Tirane.

69. MAKSIMOVIĆ, Vladimir: TEMELJNA SRPSKA BIBLIOGRAFIJA,- Beograd 2009. Uneto je djelo Akademika NJEGOŠ I ALBANCI, kao knjiga koja služi za „saznanje o srpskoj naciji, identitetu“ i dr.

70. MANI, Kadri: SHQIPTARËT JANË ATJE (ALBANCI SU TAMO),- Tirana 1999. Autor je kontradiktoran, čas piše najljepše za Ak. Burovića i čas protiv njega. Između ostalog on je autor riječi: ”Ko ima za cilj da uvredi Vas, gospodine Kaplane, povredio zenice svojih očiju!”

71. MANI, Kadri: ANTI – KAPLLAN RESULIT – BUROVIQIT (PROTIV – KAPLANA RESULIA – BUROVIĆA),- ova je knjiga sprva objavljena na sajtu TRIBUNA SHQIPTARE, Berna 2006, gdje se najavljuje i njeno objavljivanje u štampariji. Njom autor pokušava da porekne one lijepe riječi što je nekada objavio o Akademiku, kad je za njega mislio da je Albanac i da se slaže sa njihovom falsifikovanom istorijom. Između ostalog on poriče i to, da je nekada bio njegov učenik i da je kao takav militirao protiv svakog ekstremnog nacionalizma. Iako nema pojma o problemima albanskog jezika, pravi se i jezičar, preko svega i istoričar. Tako, za lično ime mnogih Albanaca SOKOL, za koje je i njihov najveći etimolog, akademik prof. dr Eqrem Çabej rekao da je slovenske etimologije, K.Mani – pošto je to sada rekao i Ak. Burović – negira slovensku etimologiju i tvrdi (ali ničim ne dokazuje!) da je to čista albanska riječ. Naravno da se i on, kao i svi Albanci njegova kova, upinje na autohtoniju Albanaca i za njihovo porijeklo od Ilira, pa i od Pelazga. Ovaj Kadrija je i autor opela, koje je opjevao Akademiku preko interneta.

72. MANU – MAKEDONSKA AKADEMIJA NAUKA I UMJETNOSTI: ENCIKLOPEDIJA MAKEDONIJE,- Skopje 2009. Oslanja se na albanološke teze Ak. Burovića u tretiranju Albanaca i albanske dijaspore u Makedoniji, navodeći i njegovo ime, što je izbezumilo albanske ekstremne nacionaliste, šoviniste i rasiste, koji su preduzeli novu kampanju satanaziranja našeg Akademika.

73. MARASHI, Ardian: DIALEKTIKA E SHPRESËS (DIJALEKTIKA NADE),- revija RREZJA JONË, Br. 5, Skadar 1993, opširna studija o pjesničkom stvaranju Ak. Burovića. Autor ga cijeni jako visoko i, kao pjesnika, upoređuje ga sa Viktorom Hygo.

74. MARKU, Elinda: TË NJOHIM KAPLLAN RESULIN (DA UPOZNAMO KAPLANA RESULI).- Na internetu, Albanka E.Marku, iz SAD, otvorila je poseban sajt na albanskom jeziku pod tim imenom, gdje se stranice stavljaju na uslugu svakome za diskusiju. Lično ona pokazuje se vatreni pobornik Ak. Burovića i na ovom sajtu je već napisala, ili prepisala, oko 100 stranica materijala, u kojemu se govori pozitivno za Akademika. Ona je objavila i OPTUŽNICU albanske vlade protiv Akademika, iz godine 1971, na bazi koje je Akademik kažnjen na 43 godine najmostruoznijeg zatvora. Njeno je mišljenje da aktuelno Akademik Burović pretstavlja najznačajniju i najzaslužniju ličnost albanske istorije, nauke i kulture – književnosti. Doslovno kaže za Akademika da: “je i Disident Br. 1 Jugoslavije i Albanije, on je i najveći heroj za slobodu i demokratiju u Jugoslaviji i u Albaniji. Više puta je svoje herojske podvige za malo platio svojom glavom, kao i glavom svoje djece. Kako protiv titoizma, tako i protiv enverizma, on se borio kao niko drugi, na vrlo odlučan i radikalan način, bez koljebanja i bez kompromisa, perom i puškom. On je autor romana IZDAJA, chef-d‘oeuvre albanske proze. Zato Akademik Resuli dostojno zaslužuje da ga nazovu Mandela Albanije. On zaslužuje najčasnije mjesto u albanskoj eliti, bolelo ili ne bolelo ovo samozvanoj albanskoj eliti od prije 50 godina pa do danas (Kadareu). Kadare ima samo jedan mali zaslužni dio u literarnoj enverističkoj eliti. Akademik Resuli je i veći patriota od Kadarea, mnogo veći Albanac od Kadarea, mnogo veći antikomunista, anti Envero-ali-ista. Kadare je karijerista i hipokrita, koji je nastojao i nastoji da nas njegovim klevetama ubjedi protiv Akademika Resuli. Kadare je sasvim bestidan! Albanezi i Kosovari su se angažovali samo da laju protiv Akademika Resuli…».

75. MILATOVIĆ, Petar: SAM PROTIV SVIH POD ZASTAVOM ISTINE,- intervju na srpskom jeziku, učinio mu ga književnik P.Milatović i objavio u dva uzastopna broja srpskog elektronskog lista ISTINA God. I, Brojevi 51 i 52, Beč, 12 i 19.II.2006. U ovom intervjuu Milatović naziva Akademika Burovića Zastava istine i upoređuje ga sa najvećim muslimanima jugoslovenske stvarnosti svih vremena, kao što su Meša Selimović, Skender Kulenović i Emir Kusturica. Poslije godinu dana, na zahtjev čitalaca, opet je objavljen. Preneli su ga i drugi sajtovi.

76. MILIĆ, Radomir: SVETSKI RAT PROTIV JEDNOG ČOVEKA,- Ljubljana 2011. Govori o životu i stvaranju Ak. Burovića i o prljavoj borbi koju vode protiv njega pet država: Crna Gora, Srbija, Makedonija, Albanija i Švajcarska. A to je svjetski rat protiv jednog čovjeka.

77. MILOVANOVIĆ, Milena: SRBI U SVETU – KO JE KO?- Biografski leksikon & SERBES IN THE WORLD WHO IS WHO – Biographical Lexicon, Beograd-Los Angeles 1996. Tretira pozitivno Ak. Burovića, prilično dugom biografijom na srpskom i engleskom jeziku.

78. MINXALLI, Etleva: KAPLLAN RESULI,- Ženeva 1991. Albanka E.Minxalli daje nam kratku biografiju Ak. Burovića i uvid u njegovo stvaranje. Tu se po prvi put objavljuje i famozna pripovijetka Ak. Burovića PLEH (ÐUBRE = (Partia Leniniste Enver Hoxha).

79. MUZAKA, Aleksandar: GLAS AKADEMIKA BUROVIĆA,- Ulqin 2011. Katalog objavljenih djela, sa faksimilom naslovne strane i kratkim opisom djela.

80. MYFTARAJ, Kastriot: Albanac, objavio je nekoliko studija o Ak.Buroviću, koje je zatim prikupio u njegovom djelu, objavljeno 2001. godine u Tirani, ali koje još nismo našli.

81. MYFTIU, Mehmet: ESE, POEZI, DOKUMENTA,- Tirana 1998. Albanski književnik M.Myftiu, koji lično poznaje Ak. Burovića, piše o njemu i njegovom stvaranju najpozitivnije, posebno za roman IZDAJA.

82. NESIMI, Mahi: E PABESUESHME, POR MË KANË RJEPUR PËR SË GJALLI (NEVJEROVATNO, ALI SU ME ŽIVOG ODRALI),- revija DITA God. I, Br. 4, Skoplje, 01. maj 1991. Jako dug intervju Albanca Nesimi, budući ambasador Republike Makedonije, naziva Akademika Čovjek sa velikim slovom i kaže da je „jedan od najboljih pisaca albanskih“, „najtragičnija žrtva enverističke ideologije“, „živa legenda“, koja „u istoriji albanskog naroda ostaće nezaboravna“.

83. NEW YORK UNIVERSITY (Law Faculty): THE STANCES OF KAPLAN BUROVICH ABOUT THE ALBANOLOGICAL PROBLEM, ESPECIALLY ON THE ORIGIN OF THE ALBANIAS,- New York 2005. Iznose i komentiraju albanološke teze Ak. Burovića. Ovaj je Universitet nazvao Akademika: “Prof. dr. Kapllan Resuli – famous Albanian dissident and historian…Mandela of Albanian”.

84. OGRANAJA, Zhaneta: RREZATIM DIELLOR I VËRTETË (ISTINSKO SUNČANO ZRAČENJE),- poema, Tirana 2004. Sem ove poeme, ova disidentna pesnikinja Albanije posvijetila je Akademiku, njegovom životu i stvaranju i mnoge druge pjesme. Ona je i sama prošla kroz socijal-fašističke zatvore Albanije i, pošto ih poznaje jako dobro, obožava Akademika kao stvarnog Heroja, kao stvarnog Mandelu Albanije, pa ga štaviše naziva i svetim, i suncen.

85. OGRANAJA, Zhaneta: KOSOVO,- poema, Tirana 2005. Ogranaja priznaje Akademika kao Oca Kosova, koji je učinio za Kosovo najviše, i – u znak zahvalnosti – pretrpeo najgore. Sva se poema, od početka do kraja, posvećuje Njemu.

86. OGRANAJA, Zhaneta: KAPLLAN RESULI – në blicin e kamerës së një poeteshe disidente (KAPLAN RESULI – u blicu kamere jedne disidentne pjesnikinje),- studija, jako dugačka, za roman FANOLA. Persekutirana od Enverovaca-Kadareista. Jedan fragmenat, ne baš tako kratak, objavljen je u appendix dela Ak.Burovića NGADHËNJIMI MBI VDEKJEN, Ženeva 2009, str. 163-175, koje su Enverovci spalili u štampariji “Marin Barleti”, sred Tirane, zajedno sa tri druge knjige Akademika, a – između ostalog – i zbog ove studije. Ali su spašeni nekoliko primeraka, koji sada cirkulišu od ruke do ruke na sve strane svijeta i sa svih strana svijeta se traže.

87. PAVLOVIĆ, Blagoje: ALBANIZACIJA KOSOVA I METOHIJE,- Beograd 1996. Jugoslovenski diplomata B.Pavlović inkludira u svoje djelo studiju Akademika Burovića o albanskom književniku Fan Noli i na kraju knjige donosi nam biografiju Akademika, koga cijeni vrlo visoko.

88. PIPA, Arshi: SUBVERSION DREJT KONFORMIZMIT (SUBVERSIJA K KONFORMIZMU),- New York 1987. Ne shvatajući “Fenomen Kadare” kako treba, albanski književnik Pipa miluje igru Kadarea i kriminalne klike Envera Hodže, posebno roman Kadarea GJENERAL MRTVE VOJSKE. U ovoj kolotečini on ustaje protiv konstruktivne kritike ovog romana, koju mu je blagovremeno učinio Akademik Burović, ali ne spominjući njegovo ime.

89. POPOVSKI, dr Petar: GEORGIJA KASTRIOT – ISKENDER,- Skoplje 2006. Autor je prisvojio naučne stavove i teze Akademika Burovića, koje iznosi kao svoje. Na pet mjesta je pretstavio ove stavove kao da su Vitomira Dolinskog, koji je u stvari, kao novinar, samo postavljao pitanja Akademiku Buroviću. Ime Akademika Burovića se spominje samo u fusnoti, gdje se navodi naslov njegovog intervjua, objavljen u skopskom dnevnom listu VEST, početkom 2003-će godine. Ovo nam svjedoči da je g. Popovski imao u ruke albanološke teze Akademika. Zašto je prešao ćuke preko njegovog imena ne zamo, ali je moguće zato što je ime ovog Akademika još uvijek u crnoj listi titoističke vlade Makedonije.

90. RACKOVIĆ, Nikola: LEKSIKON CRNOGORSKE KULTURE, Beograd 2009. Donosi enciklopedijsku biografiju Akademika, kao i svih ostalih.

91. RASTODER, Šerbo: ISTORIOGRAFIJA U CRNOJ GORI 1989-2001, aprill 2002, moguće u Sarajevo, našli smo ga na internetu: Navodi djelo Ak. Burovića RESULBEGOVIĆI – PORODIČNA ISTORIJA, kao primjer tretiranja bratstveničke i plemenske genealogije i istorije.

92. RATKOCERI, Gani Demir: KUJTIME (MEMOARI),- Tirana 2001. Albanac G.D.Ratkoceri, iako je neprijateljski raspoložen prema Akademiku Buroviću, cijeni visoko njegovo stvaranje i njegovu borbu za slobodu i demokratiju, pa nam iznosi i činjenicu da je Akademik uhapšen u Albaniji potpuno nevim, naređenjem iz Beograda, kao uslov da se diplomatski odnosi između Jugoslavije i Albanije uspostave na rang ambasada.

93. REPUBLIKA POPULLORE E SHQIPËRISË – Gykata e Rrethit Tiranë: VENDIM PËR DENIMIN E PROF. DR. KAPLLAN RESULIT (RJEŠENJE O KAŽNJAVANJU PROF. DR KAPLANA RESULI),- revija YLBERI God. I, Br. 1. Ženeva, jesen 1993, str. 30. Ovo Rješenje, kojim se Akademik kažnjava za neprijatelsku propaganda na 43 godina zatvora, objavljeno je i preko interneta. I pored toga, njegovi albanski neprijatelji prave se kao da to ne znaju, pa ga optužuju da je tobože stigao u Albaniju kao agent UDB-e i sa posebnom misijom.

94. RESULBEGOVIĆ, Goran: ISTINA O RESULBEGOVIĆIMA,- Ulcinj 1996. Crnogorac G.Resulbegović donosi opširnu biografiju Ak. Burovića sa pozitivnih pozicija, suprotstavljajući se ovako svom rođaku Sari, koji je u službi jugoslovenske UDB-e i albanskog SIGURIMI-a intrigirao i falsifikovao, nastojeći da prikaže Resulbegoviće kao Albance, a Akademika – kao “neznalicu”.

95. RESULBEGOVIQ, Sari: EKSPOZITË E KRIJUESVE TË VENDLINDJES (IZLOŽBA STVARAOCA ZAVIČAJA),- Ulcinj 1997. Donosi kratku biografiju Ak. Burovića, koga nam pretstavlja njegovim pseudonimom RESULI i kao Albanca.

96. RESULBEGOVIĆ, Dževdet: AKADEMIK BUROVIĆ NA RASPEĆU,- Ulcinj 2002. Pukovnik JNA u penziji piše najpohvalnije o Akademiku Buroviću i njegovom stvaranju, iznoseći činjenicu da su ga jugoslovenske vlasti maltretirale i maltretiraju ga, jer ga još uvijek drže u njihovim crnim listama.

97. RESULBEGOVIQ, Xhevdet: DIVERSIONI I AKADEMIKUT RESULI (DIVERSIJA AKADEMIKA RESULI),- Ulcinj 2004. Ovo je jedno kolektivno izdanje raznih autora, jugoslovenskih i albanskih, koji povodom 70-te godine rođenja Akademika pišu o njegovom životu i stvaranju. Sem pukovnika JV Dževdeta Resulbegovića, u tom su izdanju uzeli učešće sa po 4-5 svojih radova i: Lirije MEMA, Gëzim DINI, Shani BUROVI, Sajo UROVI, Dushi BUROVI, Drita HAJREDINI, Luigj BUROVI, Zhaneta OGRANAJA i Švajcarac Antoine D’ESSU. Svi oni rasvijetljavaju razne strane Akademikovog života i stvaranja.

98. RESULBEGU, Sari: RESULBEGËT DHE NGJARJET HISTORIKE TË ULQINIT (RESULBEGOVĆI I ISTORIJSKI DOGAÐAJI ULCINJA),- Ulcinj 1995. Instruiran od UDB-e i SIGURIMI-a Sari od početka do kraja ove knjige piše protiv Akademika Burovića, puna svakojakih psovki, uvreda, laži i falsifikata, pretežno jezikom denigriranja, ali ne spominjući nigdje Akademikovo ime. Ovo je nova metoda borbe albanske mafije protiv njega, prije svega da mu se u očima onih, koji ne naziru o kome je riječ, ne čini afirmacija, a zatim da Akademik ne bi mogao autora da baci na sud, kao što je to učinio sa Brisku Bahrijon.

99. REVIĆ, Ašim: RADIOGRAFIJA JEDNE MRŽNJE,- Beograd, 17.VI.2010. Drugo izdanje – Ulcinj, 27.VI.2010. Brani Ak. Burovića od njegovih albanskih neprijatelja, iznoseći dokumenta i činjenice, kojima ih raskrinkava kao falsifikatore, lažove i patološki nastrojene protiv Akademika.

100. RUSTEMI, Fatbardh: THEM SE E NJOH KADARENË (KAŽEM DA POZNAJEM KADAREA),- Tirana 2001. Pišući tobože za intimnosti njegove sa Kadareom, autor, sin jednog majora SIGURIMI-a, od početka do kraja njegove knjige kleveće i laže protiv Ak.Burovića, pa svakako nastojava da opravda njegovog Kadarea. On pretendira da Akademik treba da čini počasnu stražu pred Panteonom Kadarea, “da bi spasio nešto od svog poznanstva”.

101. SAGIĆ, Sad: ALBANSKI BUMERANG,- Padova 2011. Ovo je zbornik studija i članaka u odbranu Ak. Burovića od kleveta i laži, falsifikata i provokacija, koje čine njegovi albanski neprijatelji, ali srpskim pseudonimima, pa i pretvarajući se kao da su ništa manje već Svetosavci, ogorčeni srpski pravoslavni fundamentalisti.

102. SINANI, Shaban: NJË DOSJE PËR KADARENË (JEDNO DOSIJE ZA KADAREA),- Tirana 2005. Nastojeći da ubjedi svijet da je Ismail Kadare disident, kaže da Akademik Burović nije disident, da se on nije hapsio zbog njegovih djela, već da su mu djela persekutirana zato što je uhapšen. Pravi se kao da ne zna da su za Akademika, i u njegovom sudskom Rješenju, napisali da se kažnjava što je u Albaniji pretstavljao političku i ideološku diversiju, što nije slučaj ni sa kojim drugim uhapšenikom u Albaniji, ponajmanje sa kojim književnikom.

103. SINIŠTAJ, Ndue: vidi na ovoj listi djelo ALBANSKI BURŽUASKI INTELEKTUALCI: OTVORENO PISMO.

104. SKURA, Gani: BRENGË E MALL (BRIGA I ŽELJA),- Elbasan (Albanija) 1994, na spoljašnjoj strani zadnje korice, u biografiji autora, ovaj albanski književnik piše za Ak.Burovića najpohvalnije.

105. SKURA, Gani: TINGUJ LIRIE (ZVUCI SLOBODE),- Libražd (Albanija) 1995, na spoljašnjoj strani zadnje korice, u biografiji autora, piše: “Albanske vlasti, kao povod da uhapse Gania uzeli su njegov odlazak u zatvor Burelja da vidi svog uhapšenog druga Kaplana Resuli”.

106. SKURA, Gani: BALLË PËRBALLË STUHIVE (LICEM U LICE SA BURAMA),- Mokra (Albanija) 1999. Gani Skura, kao suborac Ak. Burovića za slobodu i demokratiju, piše o njemu najpohvalnije. On priznaje da su i njega uhapsile albanske vlasti samo zato što nije pristao da izađe pred sud Ak. Burovića i da laže protiv njega.

107. SKURA, Gani: BANDA E ZEZË (CRNA BANDA),- dnevnik, Libražd (Albanija) 2011. Od početka do kraja se govori o Ak. Buroviću i njegovom hapšenju, kao i o svom hapšenju, između ostalog i zato što je otišao da ga vidi u Zatvor Burelja, nosio mu je parče hljeba, i – pošto se ubjedio da je Akademik potpuno nevin u zatvor, javno je digao zdravicu za njega.

108. SOCIETE SUISSE DES ECRIVAINES ET ECRIVAINS: KAPLAN BUROVIC.- Povodom 70-te godine rođenja, Društvo književnika Švajcarske, čiji je član Akademik još od 2002. godine, uvelo ga na svoj sajt interneta sa kratkom biografijom, listom nekih objavljenih djela i adresom. Vidite:

109. STEFANOVSKI, Petar: INTERVJU SO ŠVAJCARSKI AKADEMIK KAPLAN BUROVIĆ,- Bitolja, četvrtak 15.09.2005, dat preko RTV MEDIA u toku od 75 minuta i ritransmetiran sljedećih dana još nekoliko puta, a u vezi promocije Akademikove knjige POTEKLOTO NA ALBANCITE, koje je prevedeno i objavljeno na makedonski jezik. Ovo je do sada najduži intervju koji je učinjen Akademiku. Izazvao je buru oduševljenja kod Makedonaca i ogorčenje kod albanskih ekstremnih nacionalista, šovinista i rasista, što se ogleda i u štampi.

110. SHATRI, Xhafer: PSE DERGJET NË BURG? (ZAŠTO ČAMI U ZATVORU ?),- Bern 1990. Ministar Informacija Kosova Xh. Shatri, iako Albanac, pa i Enverovac, piše pozitivno za Ak. Burovića, u jedno vrijeme dok je ovaj još uvijek u albanski zatvor. A ovo znači: dok je mislio za njega da je Albanac i da se slaže sa falsifikovanom istorijom albanskog naroda.

111. SHKUPI, Skender: QËNDRIM I PËSHTIRË I NJË PSEUDOSHKENCËTARI (GADAN STAV JEDNOG PSEUDONAUČNIKA),- list ALBANIA, Tirana, 25. maj 1999, str. 10. Predugačka paskvila, napisana po poruci albanske Komisije, koja proganja Akademika, a u jeku Kosovske krize i sataniziranja Akademika od strane albanskih medija. Akademik Shkupi, eks-albanski ambasador u Turskoj, priznaje visoke idejno-umjetničke vrijednosti romana IZDAJA, ali mu poriče autorstvo. Ovo je jedna paskvila bez presedana u istoriji čovječanstva. Autor kaže da, među toliko nevino osuđenih od Envera Hodže, Akademik Burović je jedini koji je to zaslužio, pa i mučenja i masakriranja, koja su mu učinjena. Na kraju traži da se zabrane knjige Akademika u Albaniji, pa da se i njemu samome zabrani ulazak u Albaniji, jer ne priznaje autohtoniju Albanaca, niti da su porijeklom od Ilira i Pelazga.

112. SHOQATA E SHKRIMTARËVE TË KOSOVËS (DRUŠTVO KNJIŽEVNIKA KOSOVA): SHKËNDIJAT E PARA (PRVE ISKRE), – antologija savremene književnosti albanske dijaspore u Jugoslaviji,- Priština 1956. Akademik se prezantira sa dvije pripovijetke, koje se prate i njegovom kratkom biografijom. Objektivni albanski intelektualci priznaju Akademika kao jednog od najvećih književnika Kosova, koji je udario temelje umjetničkoj prozi i stvorio savremenu književnost Kosova.

113. SHUTERIQI, Dhimitër S.: Mbi gjendjen dhe detyrat e letërsisë dhe të arteve tona,- glavni raport održan na Drugom kongresu Saveza književnika i umjetnika Albanije, aprill 1969, štampan u djelu KONGRESI I DYTË I LIDHJES SË SHKRIMTARËVE DHE ARTISTËVE TË SHQIPËRISË (DRUGI KONGRES SAVEZA KNJIŽEVNIKA I UMJETNIKA ALBANIJE), Tirana 1969. Akademik Šuterići, sigurno prisiljen od javnog mnenja, poredio je ime Ak.Burovića ispred imena Ismaila Kadare, što je sigurno ovoga učinilo da pobjesni. Dok se Akademikov roman IZDAJA stavlja na listi glavnih djela albanske književnosti svih vremena, Kadareov roman GENERAL se svrstava među djelima sa ideološkim greškama i nedostacima. Od figura komesara i komandanata partizanskih odreda, kao umjetnički najrealiziranije, ističu se ličnosti romana IZDAJA Arben Preševa i Pjetar Munela.

114. TËRPEZA, Hysen: KA ME NA GJYKUE NANA KOSOVË (OSUDIĆE NAS MAJKA KOSOVO),- New York 1967. Potpredsjednik Druge Prizrenske Lige H.Tërpeza, ne spominjući nigdje ime Ak. Burovića (Jer je bilo tabu!), piše o njemu i njegovom stvaranju najpohvalnije. On je prihvatio ličnosti romana kao stvarne, kao istorijske ličnosti, pa piše da ih je i lično poznavao.

115. TRAIAN, Todi al: FRAGMENTE DI TU BANA ARMÂN MAKEDONEASCÂ, Tetovo 2004. Čitavo jedno poglavlje posvećuje se Akademiku Buroviću i njegovoj studiji ANTIVLAŠKA DENIGRIRANJA, koja je objavljena na albanskom jeziku u njegovom djelu MARGINALIJE, Ženeva 2003. a zatim prevedena i objavljena i na vlaški jezik.

116. USHAKU, dr Ruzhdi: ULQINI NË GJURMËT E SHEKUJVE (ULCINJ TRAGOVIMA VJEKOVA),- Ulcinj 1991. Pišući o Ulcinju, Albanac Ushaku, misleći da je Akademik Burović Albanac i da se slaže sa falsifikovanom istorijom albanskog naroda, govori pozitivno za njega i njegovo stvaranje, pa ga više puta i citira u tom smislu. Sem Akademika, on ne poznaje drugog Ulcinjana, koji bi bio dostojan da se spomene pored njega. A kad je saznao istinu o Akademiku, preštampao je to djelo i nigdje mu ne spominje ni imena. Ovo su učinili skoro svi Albanci. Svaka čast izuzecima, koji se dan danas opiru tom zahtjevu albanske mafije na vlasti.

117. VINCA, dr. Agim: ENCIKLOPEDIA MAQEDONE DHE IMPLIKIMI I VEPRËS SË KAPLLAN RESULIT NË KËTË PROBLEM NGA ASHM-JA,- Skopje 2009. Ustaje protiv MANU zato što su uneli u njihovoj Enciklopediji albanološke teze Akademika Burovića.

118. VUJANOVIĆ, Zagorka: SUSRETI – bibliografija, Cetinje, 1977.

119. WIKIPEDIA – DEUTSCH (sajt de.enc.tfode.com): „Kaplan Burović in multilingual dictionary, encyclopedia…“

120. WIKIPEDIA – LEXIKON-BEGRIFF – Die freie Enzyklopädie: KAPLAN BUROVIĆ (alb. Kapllan Resuli, Kaplan Resuli-Burovich, auch Kaplan Resulbegović) ist ein Schriftsteller, Journalist und Albanolog. Pretstavlja nam kratku biografiju i listu do tada objavljenih djela: Priznaje ga za Mandelu Albanije i kao disidentnog književnika, koji je demaskirao kao niko drugi režim Envera Hodže.

121. WIKIPEDIA PËR SHQIPËRINË (Za Albaniju).- Najzad, poslije svih drugih, uneli su i Albanci Ak. Burovića u njihovoj WIKIPEDIJI, naravno sa pseudonimom RESULI: „Kapllan Resuli – Burovic, albanolog, historian, linguist…“

122. WIKIPEDIJA SRPSKA – dana 07.X.2010. godine uvela je Ak. Burovića i Srbija među ostale svoje istaknute ličnosti, ističući da je Disident Br. 1 Jugoslavije, albanolog, autor preko 100 objavljenih djela. Crnogorci još nemaju svoju WIKIPEDIJU, niti Enciklopediju, ali imaju jedan privatan LEKSIKON, gdje je uveden i Akademik Burović, pored ostalih crnogorskih istaknutih ličnosti, koje su doprin’jele u crnogorskoj kulturi.

123. ZMAJEVIĆ, Savo: HIPOKRIZIJA SUŽIVOTA,- Ulcinj 2009. Sve studije i članci ove knjige prethodno su objavljeni po raznim listovima, revijama i časopisima, kao i preko interneta. U svima se pretežno piše za život i stvaranje Ak. Burovića u najpozitivnijem smislu.

124. ZHITI, Visar: PANTEONI I NËNDHESHËM OSE LETËRSIA E DËNUAR (KAŽNJENI PANTEON ILI KAŽNJENA KNJIŽEVNOST),- Tirana 2010. Iako sa neprijateljskih pozicija (albanskog pjesnika V.Zhiti su slomili u zatvor, pa su da imenovali i u Rimu za ambasadora!), piše najpozitivnije za Ak. Burovića. Između ostalog, pošto ga priznaje za jednog od tri najznačajnija uhapšena književnika, kaže: “U zatvor je pisao i poeziju…Bio je kuražan i gord”. Do danas ove riječi nisu ni usmeno rečene za nijednog od njih. Kuražan i gord pred svojim dželatima! To znači Heroj!!!

Ilija VUČIJAKOVIĆ

INTERNET ZA AKADEMIKA BUROVIĆA

ma više godina što je objavljena knjiga pod naslovom INTERNET ZA AKADEMIKA BUROVIĆA, gdje su sakupljeni sa svih portala podaci o našem akademiku, prof. dr Kaplanu Buroviću, kako pozitivni, oni koji govore u njegov prilog, tako i negativni, oni koji su protiv njega. Objektivno i bez prikrivanja apsolutno ničega, pa ni one najmostruoznije laži protiv Akademika, psovke i pretnje. Podaci na srpskom, albanskom i francuskom jeziku, kojima vlada autor knjige Anton Burović su i obrađeni, komentarisani, dok oni na drugim jezicima, a ima ih ne samo na engleskom i njemačkom, već i na arapskom, japanskom i kineskom, ostavljeni su onako kako ih donosi internet.
Kako vidimo, autor je registrirao 211 portala, koji sigurno nisu svi, jer su u međuvremenu mnogi zatvoreni, izbrisani. Pa i od registriranih, za neke kaže da su blokirani, tako da se ne mogu otvoriti. Među registriranim portalima, značajno mjesto zauzimaju portali universiteta i naučnih institucija, pa i akademija nauka i umjetnosti.
Na ovim portalima učestvuju svojim komentima nekoliko hiljada komentatora djela i života Akademika Burovića. Neki su napisali čitave članke, pa i duge studije, a mnogi i čitave knjige. Svi – za i protiv. Jedan od ovih portala ima preko 100 stranica materijala o Akademiku Buroviću.
Autori su većinom maskirani pseudonimima, ali je značajan i broj onih koji istupaju svojim pravim imenom. Među ovima ima i poznatih firmi, književnici i naučnici, istoričari, profesori, doktori nauka, pa i akademici, kao što su Robert Elsie, Noel Malcolm, König Solomon, König Ludwig, Von DerPate, Keinne Antwort, Immer Dienstags, Georg Knysh, Miguel Carraquer, Anders R. Jergensen, Daniel J. Milton, Sergejus Tarasovac, Piotr Gasiorowski, Thomas Olander, Brian M. Scott, M. Kapovic, Michael Witzel, Vinçenx Golletti-Baffa, Ardian Vehbiu, Ardian Kljosi, Fatos Lubonja, Abdi Baleta, Arben Kallamata, Sokrat Dhima, Shpëtim Kelmendi, Gjergj Titani, Ilir Bushi, Irhan Jubica, Flori Sllatina, Blerina Suta, Elinda Marku, Vitore Stefa Leka, Vitomir Dolinski, Todi al Trajan, Goran Svilanović, Orde Ivanovski, Risto Ivanovski, Aleksandar Antić, Miodrag Lukić, Milena Milanović, Mirjana Petrović, Biljana Živković, Vojin Grubač, Milan Brajović i drugi.
Diskutirali su o Ak. Buroviću i šefovi partija, pa i presjednici republika. Konkretno Zef Bushati, Ramiz Alija, Boris Trajkovski i drugi.
Pa i iza pseudonima nemamo obične ljude. Pseudonimima se maskiraju obično albanski akademici, koji napadaju neistinama Akademika Burovića, pa – svesni toga – da se ne bi kompromitirali, potpisuju ih pseudonimima.
Iako značajno mjesto zauzimaju diskusije i komenti književnih djela Akademika Burovića, posebno njegov famozni roman IZDAJA i disidentna poema BOJANA, pada u oči da se najviše piše i komentariše o njegovim albanološkim tezama, koliko od njihove posebne važnosti i aktuelnosti, toliko i od činjenice što je njima Akademik potresao iz temela zgradu albanologije, u kojoj više ništa neće biti kao do sada. Svi strani komentatori su ih prihvatili, pa i naučne isntitucije, universiteti i akademije nauka. Njima je Akademik Burović zauzeo zasluženo mjesto naučnika po svim wikipedijama, pa i u svijetskoj. Sami Albanci su podjeljeni u tri grupe:
1.- Oni koji ne mogu ni zamisliti Akademika Burovića, pa ga napadaju i najprljavijim psovkama i zločinačkim pretnjama da će ga ubiti. Opjevali su mu preko interneta i opelo. Pozvali su i svoje junake da odu u Ženevu, gdje aktuelno ­živi Akademik, da ga ubiju.
2.- Oni koji, misljeći za Akademika da je Albanac i njihove gore list, pisali su najpohvalnije o njemu i njegovom stvaranju, nazvali ga i geniem, Mandelom Albanije, ali – kad su saznali da se ne slaže sa albanskom falsifikovanom istorijom i njihovim pretendiranjima da su autohtoni, Iliri i Pelazgi, posebno kad su saznali da nije ni Albanac – okrenuli su se i oni protiv njega, ujedinjujući se ovako sa prvom grupom. Među ovima ima i puno od onih koji su uhvaćeni za grlo od albanskih terorista, pa su tako primorani da se okrenu protiv njega.
3.- Oni Albanci koji drže do svog ljudskog i naučnog dostojanstva, pa – shvatajući istinitost riječi i naučnih argumenata Akademika Burovića – prihvatili su njegove albanološke teze. Oni se ustrajno bore rame uz rame sa njim za naučnu istinu, šikanirani, zlostavljeni i persekutirani svakako od svojih sunarodnika, indoktrinirani falsifikovanom istorijom svoga naroda. Takvi su Ardian Vehbiu, Fatos Lubonja, Piro Misha, Milan Vaso, Ardian Kljosi i drugi. Ova dva poslednja su ubijeni od albanske mafije na vlasti, upravo zato što su svestrano podržali našeg Akademika. Kako vidimo sa albanskih medija povodom smrti dr Ardiana Kljosi, albansko javno mnenje se diglo protiv persekutiranja naučne istine koju im je pretstavio Akademik Burović, a za koju kažu da pretstavlja trajnu vrijednost.
Među prvima, slijepim neprijateljima Akademika Burovića i njegovog stvaranja, njegove istine, istakli su se poznati Enverovci (socijal-fašisti Albanije) Ramiz Alija, Ismail Kadare, Skender Shkupi, Bahri Brisku, Nafi Čegrani i drugi.
Predgovor knjige napisala je Svetlana Kapetanović. Na kraju joj je dodata i lista objavljenih djela-knjiga za i protiv Akademika Burovića, koja je dostigla broj 69, kao i lista Albanaca koji su pisali protiv našeg Akademika.
Ova knjiga, pre svega, dokazuje nam da je Akademik Burović na sve strane svijeta u cetru pažnje kao književnik i naučnik, balkanolog i naročito kao albanolog, posebno među Albancima Albanije i njene dijaspore po svijetu. On je od svih proglašen za najvećeg poznavaoca albanske stvarnosti, albanskog jezika, književnosti i istorije, pa su ga kao takvog jednoglasno prihvatili i za najvećeg albanologa današnjice, i za disidenta Br. 1 Jugoslavije, Evrope i svijeta.
Nužno je naglasiti da je on jako mnogo doprinio svojim studijama i za upoznavanje i afirmiranje naučne istine o srpsko-crnogorskom i makedonskom narodu, posebno o Kosmetu i muslimanima, suprotstavljajući se svojim naučnim otkrićima, konstatacijama i zdravim argumentima službenim antinaučnim stavovima, za što je prije neki mjesec pozvan i na jednom naučnom skupu u Beogradu, gdje mu je ukazana posebna čast i posebno poštovanje.
Sa druge strane ova knjiga je i jedna antologija, da ne kažemo enciklopedija dokumenata o životu i stvaranju akademika, prof. dr Kaplana Burovića, koja će kao takva služiti svima sa svojim verodostojnim podacima u vezi njega i onih koji su se zauzeli sa njim bilo u kojem smislu, pozitivnom ili negativnom.
Sasvim je sinjifikativno što knjiga završava rečima eks-jugoslovenskog ambasadora u Ženevi dr Vladimira Pavičevića: “Da sam znao ko je Kaplan Burović, uhapsio bih albanskog ambasadora u Beogradu i rekao Enveru Hodži: “Pusti mi Kaplana iz zatvora, da ti pustim ambasadora!””

KO JE DISIDENT BR. 1 JUGOSLAVIJE ?

Redakcijo,

Dana 4. marta 2009. je 50-to godisnjica hapsenja u eks-Jugoslaviji akademika, prof. dr Kaplana Burovica. Red je da zabelezite ovu godisnjicu, pa vam zato saljem ovaj dopis, kao i listu njegovih objavljenih i persekutiranih dela.

Sa nadom,

Savo ZMAJEVIC

– Povodom 50-te godisnjice hapsenja Akademika Burovica –

Dana 4. marta 1959. godine, uhapsen je u Jugoslaviji akademik, prof. dr Kaplan Burovic, svetski poznat kao naucnik, knjizevnik i publicist. Povodom ove 50-te godisnjice dobro bi bilo da malo trezveno prodiskutiramo o jugoslovenskoj disidenciji pre svega, ko su i kakvim su se delima afirmirali kao disidenti, pa i o disidenciji uopste, jer u nekim zemljama proglasili su za disidente i popove, a u Americi, kako citam ovih dana, proglasili su nam za disidenta i Josipa Broza.

Poznajuci istoriju jugoslovenskih naroda i, posebno, istoriju jugoslovenske knjizevnosti, iznenadio sam se kad sam ovde, na Zapadu, cuo da drze Milovana Djilasa za Disidenta Br. 1 Jugoslavije. Cuo sam to od nasih emigranata, onih koji su iz Jugoslavije pobegli upravo od Milovana Djilasa i njegovih kolega, ne samo trbuhom za kruhom, vec i glavom bez obzira, da bi je spasili od krvavog handzara « druga » Djida i njegovih kolega. Posle ovoga dopade mi u ruke i knjiga ECRIVAINS EN PRISON, izdanje na francuskom jeziku Svajcarsko-romanskog Centra P.E.N. INTERNATIONAL, London 1996, Zeneva 1997, sa predgovorom od Joseph-a Brodsky, gde se opet istice Milovan Djilas kao Disident Br. 1 Jugoslavije. Ovih dana citam u nase INTERNET NOVINE SERBSKE isto to, da je M.Djilas Disident Br. 1 Jugoslavije i za Disidenta Br. 2 afirmiraju nam Mihajla Nikolajevica-Mihajlova.

Ostavljajuci po strani karakter disidencije Milovana Djilasa i, posebno, Mihajla Mihajlova, pitam sve : Gde ste nam ostavili akademika, prof. dr Kaplana Burovica ?! Moguce da ga nemate nigde u vasim listama disidenata.

Necu da uporedim naseg Akademika Burovica sa M.N.Mihajlovim, « Disidentom Br. 2 » Jugoslavije. Ali hocu da ga uporedim sa Milovanom Djilasom – Djidom, « Disidentom Br. 1” Jugoslavije.

Godina 1952.

Milovan Djilas je tada bio ne samo clan tzv. Komunisticke partije Jugoslavije, vec i clan njenog CK, pa i Politbiroa, desna ruka Josipa Broza Tita, pa i vice-predsednik Jugoslavije.

Akademik Burovic tada nije bio ni obican clan Narodne omladine, ali jeste – bese prosao kroz zatvore Rijeke (Hrvatska), Beograda, Nisa i Bara (Crna Gora) – kao neprijatelj rezima, klike Tito-Djilas-Rankovic.

Glavno delo M.Djilasa tada je bilo GOLI OTOK, Golgota i stratiste najbolih sinova naroda Jugoslavije, koje ce kroz vekove optuzivati koliko Josipa Broza sa Aleksandrom Rankovicem, toliko i njihovog kolegu Milovana Djilasa.

Glavno delo Akademika Burovica tada je bila pomena BOJANA, objavljena u Dubrovnik 1952. godine kao zasebno izdanje, a gde se za Bojanu, koja je pogranicna reka izmedju Jugoslavije i Albanije, imajuci u vid upravo taj Goli Otok, doslovno kaze:

Obale joj s obe strane

Pritisnule ljute rane.

Kuka, stenje, sumi, bruji,

Dotle vetar nad njom struji.

Miluje joj lice bledo

I sapuce: „Ne plac, cedo!

-Teci dalje! Teci! Teci!

-K moru hitaj, jade reci!

-Kazi sto si vid’la tamo,

-Na Golgoti, oj Bojano!”

Do tada – NIKO! – ni van granica Jugoslavije, kamoli tu – pod gvozdenom petom klike Tito-Djilas-Rankovic, licem u lice sa ovim krvavim zlocincima, niko se nije usudio ni da pomisli nesto tako, kamoli i da napise, pa i da to objavi! Pred terorom socijal-fasisticke bande Tito-Djilas-Rankovic svi junaci nikom ponikose i u crnu zemlju pogledase. Pa i oni, koje nam je “Narodna” skupstina proglasila za narodne heroje.

Ni najveci junaci Sovetskog Saveza nisu se usudili da nazovu tako – Golgotom – Stalinov SSSR! Ni usmeno! Ni iz izbegljistva, iz inostranstva! A o balkanskim junacima da ne govorimo. Ni o evropskim! Recite nam, ako znate koga na ovom svetu, da je ucinio to pre Akademika Burovica?!

Akademik Burovic se ne zadovoli tim izdanjem. On salje poemu i u Podgorici, casopisu STVARANJE, da mu je i oni objave, ali ovi – kad videse poemu – razume se – nisu mu je objavili1). Tada je Akademik salje zagrebackom casopisu POLET. Poslije nekoliko meseci, misleci da mu je ni oni nece objaviti, predaje je svojerucno beogradskom listu ISKRA, koji mu BOJANU objavljuje u svom Br. 4/1953. Odmah zatim stize mu i casopis POLET Br. 4/1953, gde vidi da su mu je i oni objavili.

Razume se, njegova je radost bila prevelika. Neobicno velika. U obe glavne metropole Jugoslavije on se odjednom afirmirao kao pesnik, preko svega i kao disident!!! Ili nemamo posla sa jednom disidentnom poemom?!

Obale joj s obe strane

Pritisnule ljute rane!!!

Preko svega: G O L G O T A!!!

Ali, ova njegova prevelika radost, bi prekratka. Posle nekoliko dana (ironija cesto ne poznaje granice!) poziva ga na telefon upravo Djido i, izmedju ostalog, kaze mu:

-Cujte, Burovicu, ako i dalje budete ovako pevali, tako cemo vam mi pritisnuti glavu, da cete umesto pevanja zapoceti lelek!2)

Burovici su porodicno poznati u istoriji Balkana za svoju smelost: oni su se suprotstavili ne samo kraljevima, vec i carevima. Grof Ivan Burovic se suprotstavio ne samo kralju Spanije, tamo – u Madridu, vec i caru Habzburskom, u Becu. A veliki stric Akademika Burovica, veleslavni crnogorski vojvoda Arslan-beg, kako se zna iz istorije, suprotstavio se i kralju Nikoli Petrovicu–Njegosu (Primorao ga da menja Danilov zakonik!). Sledeci njihov primer, nas Akademik se suprotstavi i kralju Milovanu Djilasu, pa i caru Josipu Brozu – Titu.

U proljece 1954. godine on salje poemu BOJANA na beogradskom konkursu mladih pesnika, gde mu se dodeljuje PRVA NAGRADA.

Krajem 1954. Kaplan Burovic predaje na Universitetu u Skoplju svoju doktorsku disertaciju O DETERMINISANOSTI DRUSTVA I DRUSTVENOG UREDJENJA, kojom ustaje ne samo protiv sovetskih teoreticara marksizma, koji su tretirali taj problem, vec i protiv jugoslovenskih-titoistickih.

Za ovim je doslo njegovo novo hapsenje i osuda toboze za “neprijateljsku propagandu”. Pred sudom se iznosi njegova pripovetka KNJIZEVNIK, koju je poslao za stampu, ali mu je nisu objavili upravo zbog njenog disidentnog karaktera.3)

U zatvor, KPD IDRIZOVO, kraj Skoplja, on nastavlja svoje disidentno stvaranje, iako su vise puta pokusali da ga i fizicki likvidiraju. Prevodi na makedonski i albanski jezik BOJANU, mnozi je rukopisno i razdaje je osudjenicima. Pise i nove pesme, nove pripovetke. Pocinje i organiziranje uhapsenika, stvara prve celije nove, antititoisticke partije. Po izlasku iz zatvora, iduci stopama svog generala Vlada Dapcevica, koga je licno upoznao u Beogradu upravo preko poeme BOJANA, prebegao je u Albaniju, sa namerom da podje i dalje za njim. Tu ga nasilno zadrza Enver Hodza i ponudi Josipu Brozu da mu ga vrati – ali u zamenu za albanskog knjizevnika Martin Camaj, koji je prebegao iz Albanije u Jugoslaviju. Cim je to saznao M.Camaj, prebegao je i iz Jugoslavije u Italiju, a zatim u Nemacku. Tako se nije realizirala ova razmena.

U Albaniji Akademik Burovic nastavlja svoju disidenciju, zahvaljujuci neprijateljskom stavu Envera Hodze prema Josipu Brozu, a i svojoj ustrajnosti da premosti sve prepreke i sva sabotiranja, koja mu se cine od vlasti. Od 30 dela, koja je poslao za stampanje, jedva mu obavise tri: roman IZDAJA (Tirana 1965), zbirka pripovedaka ODJEK KORABA (Tirana 1967) i novela ZMIJA (Tirana 1969). Tri dela je objavio i Josip Broz Martinu Camaj. Govori se da je postupak Envera Hodze osveta prema Josipu Brozu.

Misleci za njega da je Albanac (Objavljivao je pseudonimom Kapllan Resuli!), Albanci proglasavaju njegov roman za remek delo albanske proze svih vremena, pa i za JEVANDJELE albanskog patriotizma. Sto vise – dok se Enver Hodza pripremao da za sluzbeni knjizevni jezik albanskog naroda proglasi njegov juzni, toskinski dijalekat – Albanci se skupise u Skadar i zatrazise da se kao takav proglasi severni, geginski dijalekat Burovicevog romana IZDAJA, uporedjujuci ga sa delom DIVINA COMMEDIA (Bozanstvena Komedija) Danta Aligieria, ciji su jezik Italijani prihvatili za svoj sluzbeni i knjizevni. Uvedose ga i u sluzbeni program savremene knjizevnosti za skole svih kategorija, pa i za Universitet Albanije. Akademik Burovic je jedini jugoslovenski knjizevnik koji se uvodi u program knjizevnosti albanskih skola. Do dana danasnjeg oni nisu uveli tamo ni Njegosa! Poznati albanski istoricar knjizevnosti Ardijan Vehbiu pise za njega da je “dao ton albanskoj kulturi” tog vremena. Za Akademika Burovica on dodaje da je “dobro poznat i opste nacionalno postovan”.

Na sve strane Albanije i albanske dijaspore po svetu pocese govoriti da je Kapllan Resuli eklipsirao tadasnjeg najveceg knjizevnika Albanije – Ismaila Kadare, rodjaka i milenika Envera Hodze. I samo ovo je bilo dovoljno da ga Enver Hodza stavi u crnoj listi onih koje je planirao za likvidiranje, a da ne govorimo i o tomo sto Albanci, u delima Akademika Burovica o jugoslovenskoj stvarnosti, prepoznase svoju, albansku stvarnost, dok je licno Enver Hodza, u pezorativno opisanoj licnosti romana IZDAJA mula Hodza Mamer, prepoznao sebe. U medjuvremenu su i njegovi Albanci poceli da ga nazivaju posprdno MULA.

Godine 1969, Akademik Burovic brani na Universitetu Tirane svoju drugu diplomu dijalektoloskom monografijom ULCINJSKO NARECJE, kojom se suprotstavlja albanskim naucnicima (albanskoj falsifikovanoj istoriji), pa i tadanjem Bogu albanologije, akademiku, prof. dr Eqrem Çabej-u.

Tada E.Hodza naredjuje da mu se to delo zapleni u stampariji, dok samog autora stavlja u policijsku preradu (zakonom zabranjena!), cine mu se monstruozne provokacije: da ubije suprugu i svoju decu (!), da bi imali cime da opravdaju njegovo hapsenje. Posle nekoliko meseci, a posto su im propale sve provokacije, uhapsen je i osudjen iza zatvorenih vrata (i bez advokata!) na 43 godine monstruoznog zatvora, opet toboze za neprijateljsku propagandu, iako nisu imali pravo na to, jer je Akademik Burovic bio strani drzavljanin, pa i sa statusom politickog emigranta.

U presudi, Enverovske vlasti naglasavaju da je Akademik Burovic u Albaniji pretstavnik politicke i ideoloske diversije. Ovo je izuzetan slucaj! Nema u Albaniji nijednog drugog osudjenika (pa ni kojeg iz Politbiroa njihove Partije rada “komunisticke”!) kome su napisali te reci u presudi. Socijal-fasisticka klika Mula Envera mora da se u svom teroru nije srela sa vecim “gresnikom” i neprijateljem.

Posto su mu razorili porodicu, ubili unuka, uhapsili sina, masakrirali kcerku i prostituisali zenu, Enverovci su i na zivo odrali Akademika do 10 puta, trazeci od njega da se odrekne jugoslovenske nacionalnosti, jugoslovenskog drzavljanstva i njegovih drustveno-politickih stavova, pa i rodjene dece. Na zivo odrali u doslovnom smislu ove reci! Na to im je on odgovorio: PICKA VAM MATERINA, ALBANSKA SOCIJAL-FASISTICKA I SOVINISTACKA BAGRO!…MICITE RUKE SA KOSOVA, JER JE BILO I JESTE NASE!4)

Treba znati da su upravo u ovo vreme Josip Broz sa njegovim “komunistima” pozvali u Beograd Albance Kosova i predali im tapiju Kosova i Metohije. Ko ne veruje ovo, ili mu je nejasno, neka procita studiju Akademika Burovica FALSIFIKOVANA ALBANSKA ISTORIJA, objavljena po prvi put u elektronskom listu ISTINA God. I, Br. 50, Bec, 05.II.2006; zatim prestampana u delu Akademika Burovica ZOV KOSOVA, Zeneva 2006.

I u ovom zatvoru Akademik Burovic ne sedi skrstenih ruku. Ne samo da je radio kao militant protiv socijal-fasisticke klike Envera Hodze, vec je izbio i na celo svih njegovih protivnika, preko svih albanskih junaka, pa i preko onih koje je “Narodna” skupstina Albanije proglasila svojevremeno za Narodne heroje. Akademik Burovic se afirmirao kao Heroj nad herojima. Zato su ga sami Albanci, jos po zatvorskim celijama, proglasili za MANDELU ALBANIJE.

Zato su Enverovci vise puta pokusali i da ga fizicki likvidiraju. Za svo vreme zatvora od 33 godina, njemu ne dozvoljavaju da se vidi ni s kim od svojih, niti da se dopisuje. Ne dozvoljavaju mu ni da sazna da li su mu deca ziva, a deci cine sve da ih ubede da im on nije otac. Ne dozvoljavaju ni njegovim zatvorskim drugovima da mu dobace parce hleba. Permanentno ga teroriziraju gladju, zbog cega je poceo da krvari iz anusa. Od gladi je vise puta padao u nesvest, a jednom prilikom je pretrpeo i klinicku smrt, ali nam se vrati sa onog sveta da bi dopunio njegov zivot novim heroizmima, a njegovo stvaranje – novim delima, jedno znacajnije od drugog, sva redom disidentna.

Posto je odbio da radi u rudniku, nekoliko hiljada metara pod zemljom, gde su mu svaki cas pretili smrcu, izolirali su ga u kazneni, monstruozni zatvor BURELJI, zajedno sa svakakvim zlocincima, koji su huskani da ga ubiju. A kad je izbegavao njihove pesnice, docekivali su ga policajci svojim pesnicama, klocama i pendrecima, oblivajuci ga ovako vise puta u krvi, lomeci mu zube, i noge i ruke, sto nam svedoci i njegov zatvorski kolega Idriz Zeqiraj5). U ovim uslovima, iako je bilo zabranjeno, Akademik Burovic je dano-nocno pisao. I sve sto je napisao dodavao je svojim drugovima da to procitaju. On je iz zatvora i objavljivao. Da, on je iz tog monstruoznog zatvora uspeo da svojim disidentnim sonetom DOCI CU! dospe nista manje vec na stranicama glavnog organa stampe Saveza knjizevnika Albanije NËNDTORI. Primer ovaj bez presedana u istoriji istocnih, “socijalistickih” zemalja. Naravno, sonet mu je objavljen imenom jednog drugog pesnika, rezimskog, pa i razbijen u slobodnom stihu, ali ga zatvorenici, koji su taj sonet naucili od vremena napamet, odmah prepoznase.

Albanski knjizevnik Fatos Ljubonja svedoci da je video Akademika Burovica, na dan izlaska iz zatvora, kako iznosi preko bodlikavih zica nista manje vec 6 vreca rukopisa6). Licno Akademik izjavljuje novinarima: “U zatvor sam napisao oko 200.000 stranica svesaka obicnog formata, ali su mi vlasti mnoge rukopise oduzeli, zaplenili. Uspeo sam da izvedem iz zatvora oko 100.000. Evo su, vidite ih!” (On otvara svoju arhivu, vadi otuda sveske i prelistava ih pred objektivima tele-kamera!)7)

Naglasavamo ovde da su svi spomenuti ne samo Albanci, vec i izjavljeni njegovi neprijatelji, pa i neprijatelji domovine i naroda naseg. I pored toga, oni su tu i tamo rekli i po koju istinu o njemu.

Cim je izasao iz zatvora izvrsena su na njega, sred Tirane, dva atentata, u koje su, uz albanske vlasti, uzele aktivno ucesce i oni iz Jugoslovenske ambasade. Evo vam i ime jednog od njih – Makedonac Viktor Gaber, tada sekretar te ambasade. Ziv je, sred Skoplja. Pitajte ga sto je to ucinio sa Akademikom Burovicem u Tirani. Kako su se poneli sa njim?!

Zato se Akademik penje na avijon i leti za Svajcarsku, gde mu licno predsednik Svajcarske Konfederacije, g. Flavio Kotti, o d m a h daje status politickog emigranta, primer ovaj bez presedana u istoriji ove drzave. Ali ga i tamo proganja albanska mafija, pa i jugoslovenska. Kod svajcarskih socijalista pretstavljaju ga kao neprijatelja komunizma, a kod antisocijalista – kao komunistu. Tako mu u Svajcarskoj dan-danas melju kosti ova dva glavna mlinska kamena svajcarskog drustva: “socialisti” i antisocijalisti. Oduzese mu i status politickog emigranta, pa se spremise i da ga oteraju iz Svajcarske.

Burovici su kroz bure pokazali sebe dostojnim tog prezimena, pa su ih zato njihovi zemljaci i prozvali tako. Sledeci opet primer svojih slavnih pradedova, iako je u ratu sa cetiri drzava (Crna Gora, Srbija, Makedonija i posebno Albanija!), on prihvaca rat i sa Svajcarskom. Ovo je svetski rat protiv jednog jedinog coveka. A vodi se protiv njega sasvim nepostenim sredstvima: falsifikatima, lazima, klevetama, intrigama, dok se on brani samo svojim perom, na vrh kojeg je razvio zastavu istine, dokumenata i cinjenica. I pobedjuje na svim frontovima, posebno na svajcarskom: svajcarske vlasti, suocene dokumentima, stavljaju ad acta svoje resenje za ukidanje statusa politickog emigranta i – da izvinete – peruci svoja govna sa pisacom – dodeljuju mu svajcarsko drzavljanstvo, pa – kako je vec receno preko stampe – nagradjuju mu i delo ZOV KOSOVA.

Albanske vlasti, licno predsednik vlade Fatos Nano, javno ga proglasava za konstruktivnog gradjanina, javno mu se izvinjava za sve zlocine, koje su ucinili protiv njega i njegove porodice, dece, pa ga i poziva da se vrati u Tirani.

Ovih dana, kako saznajemo iz beogradske stampe, Akademika Burovica je pozvao da se vrati u Beograd i ministar Ministarstva za dijasporu, priznajuci pismeno, da je njegov dosadasnji tretman od strane Vlade Republie Srbije bio „pogresan“. U ocekivanju smo da ovo ucine i vlasti Crne Gore, pa i one Makedonije. Vreme je da se dokrajci besmisljeni antinacionalni i antihumani rat protiv Akademika Burovica i da mu se prizna sve sto mu pripada: u prvom redu osnovna ljudska i gradjanska prava, pravo da se integrira u zivot svoje domovine.

Koliko da se zna: dan-danas se Akademiku Burovicu ne dozvoljava da u maticni otsek njegovog rodnog mesta – Ulcinj – registrira brak, koji je sklopio u inostranstvo, pa ni decu, rodjena u tom braku. Istovremeno ga drze kao ozenjenog sa njegovom prvom suprugom, koja se od vremena sluzbeno razvela od njega, udala se za drugog coveka, pa je i umrla!!!

I pored izvinjenja od strane albanskog predsednika vlade, albanska mafija mu i ovde, u Zenevi i pred Organizacijom Ujedinjenih Nacija, vrsi novi atentat. Njen atentat slede atentati Crnogorske mafije sred Ulcinja i na granicnom prelazu. Albanci pozivaju i preko interneta svoje junake da podju u Zenevu i da ga ubiju. Opevali su mu preko interneta i opelo! Primeri ovi bez presedana u istoriji covecanstva.

Sigurno da u ovim okolnostima normalnom coveku je nemoguce da bilo sto napise. Ali, kako kaze novinar podgoricke POBJEDE: “Burovic se s burom navikao!”8) pa zato i nastavlja stvaranje. I pored svih sabotiranja – on pise. Kad sto napise, niko mu ne objavljuje. Ni svajcarske izdavacke kuce, ni crnogorske, ni srpske, ni makedonske, da ne govorimo o albanskim! Pa i listovi, revije i casopisi ne objavljuju mu nista. Ne dozvoljavaju mu ni da odgovori na falsifikate i klevet, koje drugi objavljuju tamo protiv njega. Protiv njega se angazuju najznacajnija albanska pera: Ismail Kadare, Adem Demaçi, Skënder Shkupi i citava brigada drugih piskarala. Posto ih je Akademik pobio i demaskirao, izlazi mu na megdan i ipsissimus sef Partije Ramiz Alija (koji je na tu duznost smenio crklog Mula Envera). Ramiz Alija je tada bio i pretsednik Albanije, ali Akademik i njega nokautira i izbacuje sa ringa.

Ovu monstruoznu blokadu sa svih strana (i sa jugoslovenske!), Akademik Burovic razbija stezuci kais svoj i svoje dece: odvaja zalogaje hleba od one sirotinje sto mu svaki mesec daju Svajcarsci da prezivi, uzima para i na zajam, pa objavljuje svoja dela privatno. Zatim na svoja ljedja (Puni 75-tu godinu i bolestan je od spondolatroze, uz to i sa jednom slomljenom nogom i jednom slomljenom rukom!) nosi ih iz drzave u drzavu, iz grada u grad, od kuce do kuce, i razdaje ih – na poklon. I ovo je jedan primer bez presedana u istoriji covecanstva.

Savladjujuci sva sabotiranja, a na sramotu svih onih koji mu to cine, Akademik Burovic je ovih dana predao za stampanje svoje 100-to delo. Da – 100 dela! Nas narod kaze: “Sputane noge dva put brze kroce!” Setite se i Njegosa, koji kaze: “Bez muke se pjesma ne ispoja!”

Pavle Brajovic je izjavio: “Burovic brze pise, negoli sto to mi stizemo da procitamo!” Istina je to, ali se ta istina realizira zahvaljujuci njegovim sveskama iz zatvora, naravno – i kompjuteru. Preko svega – imamo posla sa jednim vanredno vitalnim covekom, koji dano-nocno sedi za stolom i samopregoran za naucnu istinu – pise, pise, pise. Sto ga vise sabotiraju, on utoliko vise pise. A ima i o cemu da pise.

Od tih 100 dela, TRI nose naslov u vezi sa Kosovom. Do danas niko nije branio srpsko Kosovo kao sto ga branio i brani Akademik Burovic. Niko nije ni zrtvovao za Kosovo, koliko i kako je to zrtvovao Akademik Burovic. I dok su svi drugi, koji su i bilo koju rec rekli u prilog naseg Kosova uzimali za to plate i debele hororare (pa i penzije!), proizvedeni su i za vitezove, za pocasne gtadjanine Srbije, pa i za narodne heroje, Akademika Burovica su nagradjivali visedecenijskim zatvorima, pendrecima, oblivanjem u krvi, razaranjem porodice, masakriranjem dece i bezbrojnim pokusajima da ga fizicki likvidiraju, zatvaranjem granica i svih vrata, sataniziranjem, pa i za jedno T – toboze “srpsko-cetnicko”, koje je nehotice zamenio sa jednim C – toboze “hrvatsko-ustasko”!!!

Akademik Burovic je dan danas kamen spoticanja svih neprijatelja naroda, pa i ziza stravicnih dogadjaja. Oko njega urlicu vuci i hijene. Za uhom mu grakcu gavrani, a izjavljeni i neizjavljeni neprijatelji nad glavom mu lome sablje.

Njujorski Universitet, misleci za njega da je Albanac, proglasava ga za famous Albanien dissident and historian. Association française d’etudes sur les Balkans proglasava ga za Mandelu Albanije i dodaje da je to grand homme, qui a sacrifié sa vie pour la recherche. Svetski naucnici, akademici, posto su ih javno prodiskutirali, prihvacaju njegove albanoloske teze, po kojima Albanci ne samo sto nisu autohtoni na Kosovo i u Metohiji, vec nisu autohtoni ni u samoj Albaniji, gde su Srbi stigli pre njih jedno pet vekova. Po njegovim tezama, koje su Albanci proglasili za “crne teze”, oni nisu ni sljedbenici Ilira, ponajmanje Pelazga. Akademik, prof. dr Fox Mulder, izjavljuje preko interneta: “L’historien albanais dissident Kaplan Resuli Burovich est une source digne de confiance pour l’histoire albanaise”. Jedan nas knjizevnik, autor oko 30 dela, izjavio je: “Svojom disidencijom, borbom za slobodu i demokratiju, knjizevnim stvaranjem i znacajnim naucnim otkricima, akademik Kaplan Burovic se afirmirao kao knjizevnik i naucnik svetskog glasa, pa se danas sasvim zasluzeno vio i u sam vrh svetske aktuelnosti”.9)

Drugi su ga uporedili sa najznacajnim muslimanima jugoslovenske stvarnosti, Mesom Selimovicem, Skenderon Kulenovicem i Emirom Kusturicom. Nas istoricar i drustveno-politicka licnost Komnen Becirovic, izrazavajuci svoje divljenje za drzanje i stvaranje Akademika Burovica, za podrsku koju je dao Srbima, dodaje: “Postupak Kaplana Burovica utoliko vise zasluzuje divljenje sto je on to ucinio, kao i Emir Kusturica, u vreme sveopste omraze na Srbe, kad su se od njih, kao od gubavaca, svi udaljavali, pa cak i oni malodusni i prodani medju samim Srbima. S druge strane navukao je na sebe bijes i mrznju mnogih Albanaca…”10)

Polazeci od svega ovoga sto izlozih ovde, oni, koji su vec rekli da je akademik, prof. dr Kaplan Burovic Disident Br. 1 Jugoslavije, Balkana, Evrope i sveta11), mislim da su u pravu. U svakom slucaju, oni koji moguce znaju kojeg drugog, koji mu je prethodio, bilo i na svetskom planu, neka izvole da nam to kazu i dokazu.

Savo ZMAJEVIC

_________________

1) Vidite pismo knjizevnika Mihailo Gazivoda, clan redakcije casopisa STVARANJE, objavljeno u zbornik BOJANA-ZASTAVA DISIDENCIJE, Ulcinj 2005, str. 60.

2) PRELJEVIC, Cedomir: “Stihovi za Golgotu”,- u listu VECERNJE NOVOSTI, God. XLIX, Beograd, utorak 24. septembar 2002., str. 13.

3) Vidite OPTUZNICU i PRESUDU u Arhivi Sreskog suda u Tetovo-Makedonija.

4) JUGOVIC, Vesna: MANDELA ALBANIJE,- telereportaza od 45 minuta, perikazana po prvi put preko RTV Beograda u februaru 1995, zatim ponovljena vise puta preko te i drugih Radio-Televizija.

5) ZEQIRAJ, Idriz: “Gjykim me paanësi” (= Sudjenje bez pristrasnosti), revija REPUBLIKA, God. III, Br. 7, Pristina, juli 1992, str. 34, kol. III: “Istorija covecanstva poznala je mnoge knjizevnike okovane u gvozdja, ali se nikada nije zabelezio jedan takav rekord u fizickom kaznjavanju, kako se to desilo sa Kaplanom! Po njegovom razdrobljenom telu od patnji i stradanja, udarali su osudjenici, policajci i licno komesar zatvora, lomeci mu i ruku…Jedan dan, u zatvor Burelji, Kaplana su pogodili u glavu. I hodnik se bese ispunio njegovom krvlju. Sa suzama u ocima sam napisao jedno pismo i poslao mu ga od ruke do ruke, savetujuci ga da izbegne svaku policijsku provokaciju i da se mani strajka gladju”.

6) LUBONJA, Fatos: NË VITET SHTATËMBËDHJETË (= U sedmanestim godinama),- Tiranë 1994.

7) BUÇPAPAJ, Skënder (knjizevnik i ambasador Albanije u Svajcarskoj): “Prvi susret sa Akademikom Burovicem” – telereportaza od 45 minuta, prikazana po prvi put preko RTV Tirane, 8. marta 1994. godine, zatim je ponovljena vise puta od nje i drugih radio-televizija.

8) JANINOVIC, Aleksandar: “Berba i bura”, list POBJEDA, Podgorica, 29. oktobar 1995, str. 8, kol. III: “Burovic se na buru navikao”; vidite i drugi dopis ovog autora, pod naslovom “Pripreme za remi”, i podnaslovom “Kultura i bura od Burovica”, list POBJEDA, Podgorica, 22. septembar 1996, gde doslovno pise: “Burovic, kad stigne u Ulcinj, donese malo (kulturne) bure i ode u Svajcarsku. Za njim ostanu teme…”. Ovako do danas nije pisala jugoslovenska stampa ni za jednog drugog autora. Ni za Milovana Djilasa!

9) MILATOVIC, Petar: “Kratka biografija Akademika Burovica”, srpske-internet novine ISTINA, God. I, Br. 42, Beç, 11.XII.2005.

10) BECIROVIC, Komnen: “Istina o Kaplanu Burovicu”,- srpske elektronske novine ISTINA, God. II, Br. 54, Bec, 05.VI.2006.

11) Vidite delo BOJANA – ZASTAVA DISIDENCIJE, Ulcinj 2005, gde je Anton Burovic sakupio vise studija raznih autora o ovom problemu i objavio ih na srpskom i drugim jezicima.

100 DELA AKADEMIKA BUROVIĆA

– objavljena i persekutirana –

Evo sest-sedam godina što sam poslao ovaj članak albanskom listu KORÇA. I oni su ga objavili (Br. 73, Maj 2002.), ali postriženog levo i desno. Pre svega skinuli su iz njega sva dela koja demaskiraju njihovog Ismaila Kadare, zatim i sva dela koja demaskiraju albanske istorijske falsifikate. Preko svega, možda upravo zato što to više nije bio moj članak, objavili su ga imenom nekakvog Edlir Nune.

Dopunjen sa delima koja je akademik, prof. dr Kaplan Burović objavio u međuvremenu, a u vezi 50-to godisnjice njegovog hapsenja u Jugoslaviji kao disidentni knjizevnik, nadam se da će poslužiti čitaocima da se bolje upoznaju sa publicističkim, književnim i naučnim stvaranjem ovog našeg velikog borca za slobodu i demokratiju, svetski afirmiran i priznat za Mandelu Albanije i Balkana, pa i za famoznog disidenta, velikog književnika, velikog naučnika, balkanologa, albanologa, i za velikog Coveka, koji nije pisao hladnom crnom bojom, već svojom vrelom i crvenom krvlju, pa i životom svoje dece, koja su mu upravo zato i masakrirana.

Treba znati da, izuzev kojeg retkog, sva je ova dela on privatno izdao, otkidajući zalogaje hleba od svojih usta, pa i od usta svoje dece, a zatim ih razdao na poklon, noseci ih na svoja ledja od kuce do kuce, iz grada u grad i iz drzave u drzavu.

Evo vam ih po redu, kako su objavljena i persekutirana:

01. BOJANA,- disidentna poema, napisana na srpskom jeziku i objavljena od Doma kulture u Dubrovniku 1952; preštampana u Beogradu (list ISKRA Br 4/1953) i u Zagrebu (u časopisu POLET Br. 4/1953). Na konkursu poezije u Beogradu 1954. godine dobila je prvu nagradu. Prevedena je na više stranih jezika: albanski, fracuski, španski, slovenački, makedonski, vlaški. Objavljena preko 50 puta po raznim organima štampe, radija, interneta i u knjigama autora. Prevod na albanski, učinjen 1961, cirkulisao je ilegalno na sve strane Albanije, pa i po zatvorskim ćelijama, što je sigurno doprinelo osvešćavanju tamošnjeg stanovništva i njihovom mobiliziranju protiv socijal-fašističkog terora Envera Hodže. Godine 1991. stiže iz Švajcarske (objavljena na stranicama lista DEMOKRACIA) i razdaje se na sve strane Albanije. Autoru, koji tek što beše izašao iz zatvora, tada je učinjen prvi atentat sred Tirane. Ovom poemom Akademik Burović se afirmirao kao Disident Br. 1 Jugoslavije i Balkana, pa i Evrope, i sveta. Godine 2005. Universitet New Yorka proglasio ga za famous Albanian dissident and historian.

02. ULCINJSKE DAIRE,- zbirka lirskih narodnih pesama. Predata je za štampu Narodnom odboru (Otsek za prosvetu i kulturu) u leto 1953. Persekutirana je od UDB-e (Uprava državne bezbednosti, politicka policija Josipa Broza). Mnoge pesme ove zbirke su objavljene po raznim organima štampe, kao u SUSRETI, NOVI ŽIVOT, PLAMEN BRATSTVA.

03. NADŽIJA,- roman, od 1953. persekutira se u Izdavačkom preduzeću “Prosveta” – Beograd. Dva fragmenta su objavljena: u časopisu SUSRETI, God. I, Br. 4, Cetinje 1953, i drugi u listu FLAKA E VLLAZNIMIT, Skoplje 1954 (preveden na albanski od Murteza Peze).

04. O DETERMINACIJI DRUŠTVA I DRUŠTVENOG UREÐENJA,- disertacija, Skoplje 1954, objavljena od Universiteta u Skoplju – Pravni fakultet.

05. MORNAREVA VJERENICA,- novela na albanskom jeziku, Priština 1956 (u časopisu JETA E RE Br. 6); drugo izdanje, kao zasebna knjiga – u Ženevi 1997; izdanje na srpskom jeziku u Ženevi 2004. Prevedena i objavljena na makedonski u Bitolj 2004. Prevedena je i na francuski i italijanski, ali joj se presekutira objavljivanje.

06. TRAMUNDANA,- novela, Priština 1957 (JETA E RE Br. 2). Godine 1959 autor je predaje IP “Rilindja” u Prištini, koja prihvata novelu za štampu, ali se autor hapsi od UDB-e kao disidentni književnik. Drugo izdanje na albanski jezik u Ženevi 1994.

07. MORNAREVA UDOVICA,- roman, Priština 1956 (JETA E RE Br. 2); drugo izdanje na albanski jezik u Tirani 2003.

08. FANOLA,- roman, Priština 1958 (JETA E RE Br. 3-4); drugo izdanje na albanski jezik u Ženevi 2001.

09. BEZBOJAN ČOVJEK,- novela, Priština 1958, (JETA E RE Br. 6). Predata za štampu kao zasebna knjiga u Tirani 1964 IP “Naim Frasheri”. Persekutirana od SIGURIMI-a (politička policija Albanije).

10. ULCINJSKI POMORCI,- zbirka pripovedaka na srpskom jeziku. Prihvaćena za štampu od IP “Rilindja” u Prištini 1959, ali se autor hapsi i ovako knjiga ostade neobjavljena. Neke pripovetke ove zbirke su objavljene od vremena u periodičnoj štampi, naročito u časopisu SUSRETI na Cetinje.

11. IZMEÐU DVA PLAVETNILA,- zbirka pripovedaka na albanski jezik, prihvaćena za štampanje od IP “Rilindja” 1959, ali interveniše UDB-a, koja hapsi autora. Neke su pripovetke od vremena objavljene u periodičnoj štampi, naročito u časopisu JETA E RE.

12. ZOV MORA,- zbirka pripovedaka na albanski jezik, prihvaćena za štampu od IP “Rilindja” 1959, ali interveniše UDB-a i hapsi autora. Rukopis ove zbirke je kasnije stigao u Albaniju, ali se i tamo umesto objavljivanja hapsi autor.

13. BUNA (BOJANA),- zbirka pesama na albanski jezik. Predata za štampu IP „N.Frasheri“ u Tirani 1961. Pošto je nisu objavili, cirkulsala je u rukopisu na sve strane Albanije.

14. SPECIFIČNI SOCIJALIZAM,- disidentna drama u jednom činu, prikazana 1961. na sceni Teatra koncentracionog logora jugoslovenske emigracije u Čermi – Albanija, zatim i van logora, u gradu Fier i Pluk. Štampanje joj je persekutirano od vlasti.

15. ŠOVENI,- disidentna drama u pet čina, prikazana 1961. na sceni Teatra koncentracionog logora jugo-emigracije u Čermi-Albanija. Štampanje persekutirano od vlasti.

16. EH, DA IMAM JEDNU SNAŽNU PESNICU!,- scenar za estradu. Prikazan je 1961. na sceni Estrade koncentracionog logora jugo-emigracije u Čermi-Albanija. Štampanje persekutirano od vlasti.

17. ISUS HRISTOS,- roman, persekutiran od 1962 godine u redakciji IP “N.Frasheri” – Tirana. Jedan fragmenat je objavljen u listu MYZEQEJA LETRARE, Ljušnje, novembar 1962.

18. LJUBAV I MRŽNJA,- zbirka pripovedaka i novela, persekutirana od 1963. u redakciji IP “N.Frasheri” – Tirana.

19. PARTIZANSKE BOGAZE,- zbirka pripovedaka, persekutirana od 1963 u redakciji IP “N.Frasheri” – Tirana.

20. IZGUBLJENE ILUZIJE,- zbirka pripovedaka, persekutirana od 1965. godine u redakciji IP “N.Frasheri” – Tirana.

21. SNAŽNA PESNICA,- scenar za estradu, napisan po preporuci Doma kulture u Ljušnje 1966. godine. Prikazivanje zabranjeno od Sreskog partijskog komiteta u Ljušnje-Albanija.

22. LELA,- novela, pesekutirana u redakciji almanaka SHKODRA, Skadar 1967. Cirkulisala je otkucana na pisaćoj mašini.

23. BJELA LALA,- novela, od 1967. godine se persekutira u redakciji IP “N.Frasheri” u Tirani.

24. KOMESAR,- tragedija u tri čina, napisana po preporuci i spremljena za prikazivanje na sceni Teatra u grad Ljušnje 1967, ali interveniše Sreski partiski komitet da se ne prikaže, tobože joj nedostaje klasna borba.

25. KOLIBA ČIKA-JONUZA,- drama u pet čina, napisana po preporuci 1967, kad je i predata nadležnim organima, koji – umesto prikazivanja, i ne pročitavši je – kažu autoru da su odustali od toga.

26. TRADHTIA (IZDAJA),- disidentni roman, objavljen na albanskom jeziku u Tirani 1965. godine od IP «N.Frashëri»; drugo, treće i četvrto izdanje isto tako u Tirani 1967 („N.Frasheri“), 1992 („Ilyria“), 2000 («Mësonjtorja e Parë»). Roman je doživio nezapamćeni uspeh. Proglašen je za remek delo albanske proze svih vremena. Ministarstvo prosvete Albanije uvodi ga u svoj službeni program za škole svih kategorija i universitete. Autor se prima za člana Saveza književnika Albanije, proglašava se i za POČASNOG ČLANA Akademije nauka i umetnosti, dok ga E.Hodža hapsi upravo zato što je i tim romanom demostrirao u Albaniji ideološku i političku diversiju. Godine 1994, zajedno sa ostalim delima Akademika Burovića, izbacuje se iz svih antologija i programa, tobože zato što je autor izjavio da po nacionalnosti nije Albanac, već Jugosloven, Srbo-Crnogorac. I pored toga, dr Abdi Baleta, eks-ambasador Albanije pri OUN, pišući najpozitivnije za ovaj roman, kaže da je Akademik Burović njime eklipsirao i najvećeg albanskog književnika Ismaila Kadare i ušao u albansku kulturu i književnost da učini ono što je Kadare izjavio kao svoju želju, ali nikada nije uspeo da to i ostvari.

27. USHTIMA E KORABIT (ODJEK KORABA),- zbirka disidentnih pripovedaka na albanskom jeziku, Tirana 1968, IP «N.Frasheri ». Neke od njih su ocenjene kao najlepše u albanskoj književnosti. Godine 1992. uvedena je u službeni program književnosti Albanije za škole svih kategorija i universitete.

28. ZANA E ULQINIT (ULCINJSKA VILA),- zbirka albanskih narodnih pesama iz okoline Ulcinja. Predata 1968. za štampu Institutu folklora u Tirani, gde se persekutira od SIGRIMI-a.

29. DJEVOJKA SA PLETENICAMA,- roman, od 1969. persekutira se od IP “N.Frasheri” u Tirani. Ovim romanom autor je uzeo učešće na Nacionalnom konkursu Albanije i književnik Jakov Dzodza, član žirija, kaže autoru u poverenju da je romanu dodeljena prva nagrada, ali interveniše SIGURIMI i njegovo se ime briše iz liste nagrađenih.

30. MËSUESJA (UČITELJICA),- disidentna novela, od 1969 persekutira se u redakciji IP “N.Frasheri” u Tirani.

31. GJARPËRI (ZMIJA),- disidentna novela, Tirana 1969, IP “N.Frasheri”. Drugo izdanje u Tirani 2001, od IP « OMSCA ». Godine 1992. uvedena je u službeni program Ministarstva prosvijete i kulture Albanije za škole svih kategorija.

32. DURIMI (TRPKO),- zbirka skečeva za decu, persekutira se od 1969. godine u redakciji IP “N.Frasheri”. Veći deo skečeva su prikazani po raznim scenama pozorišta i estrada, a pokoji i objavljen.

33. E FOLMJA E ULQINIT (ULCINJSKO NAREČJE),- monografija kojom je autor branio svoju drugu diplomu na Universitetu u Tirani 1969. Njegova naučna otkrića prof. Anastas Dode unosi odmah u svoja universitetska predavanja. Za ovo delo su ga Albanci proglasili sekretarom Otseka za albanski jezik i književnost njihove Akademije nauka i umetnosti i dodelili mu titule profesor i doktor nauka.

34. VALOVI DRIMA,- roman, predat za štampu početkom 1970. godine. Persekutiran u redakciji IP « N.Frasheri”.

35. ZEMËR PRINDI (RODITELJSKO SRCE),- zbirka pesama na albanskom jeziku, zatvor u Burelju (Albanija) 1975. Cirkulisala je po zatvorskim ćelijama kao rukopis.

36. STIHOVI,- zbirka pesama, pretežno na srpskom, zatim na albanskom, makedonskom i ruskom, zatvor u Burelju 1975. Cirkulisala je u rukopisu po zatvorskim ćelijama.

37. ŠUBARA,- poema, zatvor u Burelju 1975. Cirkulisala je po zatvorkim ćelijama. Neki fragenti su joj objavljeni pošto je autor izašao iz zatvora.

38. SLOVENSKA PLEJADA ALBANSKOG NEBA,- zatvor u Burelju 1976, cirkulisala u rukopisu po zatvorskim celjijama. Predata na cuvanje Universitetskoj biblioteci u Zenevi.

39. OČI SIMONIDE OPTUŽUJU,- etno-sociološka studija, zatvor u Burelju 1982. Cirkulisala je po zatvorskim ćelijama. Autor je pripremio za štampu i u reviji YLBERI, God. VI, Br. 7, Ženeva 1998, objavio predgovor. Čim je ovo saznala albanska mafija, blokirala mu je studiju u kompjuteru, a zatim mu je uništila čitav disko dur sa svim ostalim rukopisima. Predgovor je objavljen i na srpskom jeziku u srpske elektronske novine ISTINA God. II, Br. 60, Beč 17. IV. 2006.

40. VIVAT JUSTITIA,- epistolarna zbirka, zatvor u Burelju 1982. Cirkulisala je po zatvorskim ćelijama.

41. STUDIME ETIMOLOGJIKE (ETIMOLOŠKE STUDIJE),- zatvor u Burelju 1984. Ovo je delo cirkulisalo po zatvorskim ćelijama.

42. NJË BOTË PA DIELL (JEDAN SVET BEZ SUNCA),- književna studija, zatvor u Burelju 1984. Ima preko 500 stranica sitnog rukopisa. Cirkulisala je po zatvorskim ćelijama.

43. RREZET E PARA (PRVI ZRACI),- zbirka pesama na albanskom jeziku, Tirana 1991. Daktilografisana u 10 primeraka cirkulisala je po Albaniji, jer mu albanske vlasti ni privatno nisu dozvolili da je štampa, iako je proglašena demokratija. Jedan primerak je dospeo u ruke dr Ardiana Marashi, sada profesor na Sorboni, koji je neke pesme ove zbirke preveo na francuski i objavio ih u LETTRE INTENATIONALE. Br. 35, Paris, zima 1992-1993.

44. RREZET E SHPRESËS (ZRACI NADE),- zbirka pesama, Ženeva 1992. Ovo je prva zbirka disidentnih pesama objavljena na albanski jezik.

45. PRAVO LICE ISMAILA KADARE,- etno-sociološka studija na albanskom jeziku, Ženeva 1992; izdanje na srpskom i na francuskom jeziku realizirno je u Ženevi 2001.

46. YLBERI (DUGA),- ilustrovana revija, jedini organ disidentne štampe na albanskom jeziku. Formirao ju je Akademik Burović 1993. godine u Ženevi i lično ju je finansirao, objavljujući je jednom i dva puta godišnje, sve do kraja 1999, kada je bio prinuđen da prekine njeno objavljivanje, jer ga sabotirala ne samo albanska mafija, već i jugoslovenska.

47. JE VIENDRAI ! (DOĆI ĆU !),- zbirka pesama i članaka na francuskom jeziku, Ženeva 1993. Drugo izdanje, Ženeva 1995.

48. MORSKI VALOVI,- zbirka pesama na srpskom jeziku, Ženeva 1994.

49. PAQJA NUK ARRIHET DUKE SHPIFUR DHE INTRIGUAR (MIR SE NE POSTIŽE LAŽIMA I INTRIGAMA),- polemika, Ženeva 1994.

50. ILIRËT DHE SHQIPTARËT (ILIRI I ALBANCI),- albanološke studije na albanskom jeziku, Ženeva 1994.

51. RESULBEGOVIĆI,- porodična istorija, Ženeva 1994. Drugo izdanje – Zeneva 2008.

52. FJALORI I TË FOLMES SË ULQINIT (REČNIK ULCINJSKOG NAREČJA),- Ženeva 1994.

53. ULCINJ,- almanah, jedini disidentni organ štampe na srpskom jeziku. Organizovao ga 1994. godine Akademik Burović, koji ga i sponsorizirao. Zbog sabotiranja od jugoslovenske i albanske mafije naredne godine bio je prinuđen da prekine to izdanje.

54. POREKLO ALBANACA,- albanološka studija, objavljena sprva na albanski jezik u kompleksu dela ILIRËT DHE SHQIPTARËT (1994), zatim – 1995. godine – objavljena kao zasebna knjiga na srpski jezik; pa opet 2004. godine u kompleksu dela PRETENDIRANJA ALBANACA i, po treći put – u izdanju KO SU ALBANCI? Ženeva 2007. Preštampana je i od srpskog elektronskog lista ISTINA God. II, Br. 79, Beč 15.X.2006. Prevedena i objavljena na makedonski jezik u kompleksu djela POTEKLOTO NA ALBANCITE, Bitolja 2005.

55. PISMA IZ ZATVORA,- epistolarna zbirka na srpskom jeziku, Ženeva 1996.

56. SHPIFJET E KADARESË NUK E NDRYSHOJNË TË VËRTETËN (LAŽI KADAREA NE MENJAJU STINU),- polemika na albanskom jeziku, Ženeva 1997.

57. L’AMOUR DEFENDU (ZABRANJENA LJUBAV),- zbirka pesama na francuskom jeziku, Ženeva 1997.

58. NGADHNJIMI I SHPRESËS (TRIUMF NADE),- zbirka pesama na albanskom jeziku, Ženeva 1998.

59. LETRA NGA BURRELI (PISMA IZ BURELJA),- epistolarna zbirka na albanskom jeziku, Ženeva 1999.

60. AUTOPSIA E NJË MORALI (AUTOPSIJA JEDNOG MORALA),- etno-sociološka studija na albanskom jeziku, Ženeva 1999.

61 MIKROLOGJIRA (MIKROLOGIJE),- albanološke studije, Ženeva 2000. Cirkulisala je po ćelijama zatvora u Burelju još od 1970. godine.

62. STVARNOST I ALBANSKE ILUZIJE,- albanološke studije na našem jeziku, Ženeva 2000.

63. SHPIFJET E UDBASHIT NAFI ÇEGRANI (LAŽI UDBAŠA NAFI ČEGRANI),- kritika na albanskom jeziku, Ženeva 2000; drugo izdanje u Bernu 2002.

64. FISHTA DHE TË TJERË (FIŠTA I DRUGI),- književne studije na albanskom jeziku, Tirana 2001.

65. ISTINA IZNAD SVEGA,- intervjui na srpskom jeziku, Ženeva 2001.

66. MBI DASHURINË (O LJUBAVI),- eseji na albanskom jeziku, Ženeva 2001.

67. STUDENTET (STUDENTKINJE),- roman na albanskom jeziku, Tirana 2001.

68. NJEGOŠ I ALBANCI,- studije na srpskom jeziku, Podgorica 2002.

69. ADEM DEMAÇI,- memoari, Ženeva 2002 ; drugo izdanje 2005.

70. OD ILIROMANIJE DO TERORIZMA,- albanološke studije na srpskom jeziku, Ženeva 2002.

71. ALBANSKI ISTORIJSKI FALSIFIKATI,- studije na makedonski jezik, spremne za štampu još 2003. Zbog intervencije albanske mafije dan-danas ne mogu izaći iz štampe. Glavna studija, koja je dala naslov delu, objavljena je u četiri uzastopna februarska broja skopskog dnevnog lista VEST, gde se u svakom broju naglašava da je to delo već poslato za štampu.

72. MARGINALIJE,- albanološke studije, Ženeva 2003. Zabranjena u Albaniji. Neki albanski organi štampe, koji su preštampali pojedine studije ovog dela, isto tako su zabranjeni. Tako vlaški list FARSAROTU, koji je preštampao na vlaškom i albanskom jeziku jednu studiju iz ovog dela, ne izlazi više.

73. QUO VADIS ?, – zbirka studija iz albanske književnostu, Ženeva 2003.

74. AGJENTI I SIGURIMIT (AGENT SIGURIMIA),- polemika na albanskom jeziku, Ženeva 2003.

75. RESULBEGOVIQËT DHE SHQIPTARËT (RESULBEGOVIĆI I ALBANCI),- publicistika na albanskom jeziku, Ženeva 2003.

76. KRIK RASPETOG,- dokumenta na srpskom jeziku o persekutiranju Akademika Burovića, Ženeva 2003.

77. LLAGAPËT E ULQINAKËVE (PREZIMENA ULCINJANA),- etimološke studije na albanskom jeziku, Ženeva 2003.

78. HAPSENJE MORNAREVE VERENICE,- novela i njena čudna istorija, Ženeva 2004.

79. ESAT MEKULI,- memoari na albanskom jeziku, Ženeva 2004.

80. PRETENDIRANJA ALBANACA,- albanološke studije na srpskom jeziku, Ženeva 2004.

81. BUMERANGU i Enver Hoxhës dhe i hoxhistëve (BUMERANG Envera Hodže i njegovih saradnika),- polemike na albanskom jeziku, Ženeva 2004.

82. DARDANIJA,- etimološke studije na srpskom jeziku, Ženeva 2004.

83. RROTA E HISTORISË (TOČAK ISTORIJE),- studije iz albanske književnosti, Ženeva 2005.

84. BUKUROSHJA E PLAZHIT (LEPOTICA SA PLAŽE),- novela, Ženeva 2005

85. THE STANCES OF KAPLAN BUROVICH ABOUT THE ALBANOLOGICAL PROBLEM, ESPECIALLY ON THE ORIGIN OF THE ALBANIAS,- New York 2005 (USA). Izdanje New York Universiteta (Law Faculty). U vezi borbe za slobodu i demokratiju, kao i u vezi njegovih albanoloških teza, Akademika Burovića je ovaj Universitet nazvao famous Albanian dissident and historian.

86. ZOV KOSOVA,- studije na srpskom jeziku, Ženeva 2006.

87. OPTUŽUJEM,- zbirka članaka i dokumenata, Ženeva 2006.

88. ALBANCITE GI IRITIRA VISTINARA (ALBANCE IRITIRA ISTINA),- članci i studije na makedonskom jeziku, Ženeva 2006.

89. DËSHMOJ (SVEDOČIM),- zbirka članaka i studija, Ženeva 2007.

90. KO SU ALBANCI?- albanološke studije na srpskom jeziku, Ženeva 2007. Izdanje na engleskom jeziku, Zeneva 2008.

91. MARTIRIZIRANO KOSOVO,- članci i studije, Ženeva 2007.

92. BUROVIĆI,- porodična istorija, Ženeva 2008.

93. MË I FORTË SE VDEKJA (JAČI OD SMRTI),- studije i članci na albanskom jeziku, Ženeva 2008.

94. TAMO – NA KOSOVO,- polemika, Ženeva 2008.

95. SUFIKSI ALBANSKOG JEZIKA,- albanoloska monografija, Ženeva 2008.

96. AROMUNËT E SHQIPËRISË (AROMUNI ALBANIJE),- studije, Korča (Albanija) 2008.

97. ISTORIJA ULCINJA,- Ulcinj 2009.

98. ENCIKLOPEDIJA ULCINJA,- Ulcinj 2009.

99. NA ISTOKU NISTA NOVO,- studije i clanci, Zeneva 2009.

100. TRIUMF NAD SMRCU,- studije i clanci, Zeneva 2009.