Kaplan Burovic

Home » Poreklo Albanaca » ŠOVINIZAM I RASIZAM ALBANACA

ŠOVINIZAM I RASIZAM ALBANACA

ANTISRPSKI

ŠOVINIZAM I RASIZAM ALBANACA

– U vezi etimologije imena SRBIN –

Piše: Prof. Dr. Kaplan BUROVIĆ, akademik

Antisrpski šovinizam i rasizam Albanaca poznat je širom sveta, pa su bili prinuđeni da ga priznaju i sami Albanci. Jedan od njih je i Ismail Kadare, najznačajniji enverovski književnik albaske literature. Samo što on, priznajući da su njegovi Albanci rasisti, „zaboravi“ da nam kaže da je i lično jedan od tih rasista.

U vezi šovinizma i rasizma Ismaila Kadare, pisali smo čitavo jedno poglavlje u delu PRAVO LICE ISMAILA KADARE, objavljeno na albanski jezik još 1992, dok je na srpskom i francuskom jeziku objavljeno godine 2001. Pisali smo i po raznim studijama i člancima, svukud gde se ukazala prilika, dokazujući šovinizam i rasizam Kadarea sa njegovim praktičnim stavovima, i – posebno – sa njegovim stavovima po njegovim umetničkim i publicističkim delima.

Što je istina, nisam jedini koji je konstatirao šovinizam i rasizam Kadarea: još kada nam se busao u prsa za marksizam-lenjinizam i proleterski internacionalizam, još kada nas je hapsio i osuđivao za antistalinizam i kao „sluge buržuaske ideologije“, pisali su za šovinizam i rasizam Kadarea i Srbi G.Ratinović, B.Pavlović, francuzi P.Bario, Patrik Beson i drugi. Pisali su i sami Albanci, Enea Nauni, šta više i vlah Albanije Misto Šunda.

Kadare je manifestirao svoj šovinizam i rasizam ne samo protiv susednih naroda sa Albanijom i Albancima, već i protiv najudaljenijih, i protiv Kineza, koji – dok su u Kini umirala deca od gladi – skidali su hleb sa njihovih usta i slali Ismailu Kadare i njegovim Albancima. Na poseban način je Kadare manifestirao njegov šovinizam i rasizam protiv vlaškog etnosa Albanije i nacionalnih manjina, kojima dan-danas ne priznaje ni pravo jednog bukvara, štavive ni pravo da se nazivaju nealbancima, ono što su, jer bi hteo da se busa u prsa kao njegov kolega, albanski akademik, prof. dr Mark Krasniqi, da nam je Albanija čisto albanska, nastanjena ekskluzivno od Albanaca, da tamo nema manjinaca, iako zna sasvim dobro da je imala i ima, štoviše mnogo više od bilo koje druge države Balkana: samo vlasi čine oko 20% stanovništva!

Najdivljiju mržnju on je manifestirao prema Slovenima, a među njima, na poseban način prema Srbo-Crnogorcima i Makedoncima, stvar ova koju su Albanci, uopšte uzev, nasledili u gene od dana njihovog islamiziranja, podložeći se muslimanskom fundamentalizmu i propagandi turskog okupatora, a na poseban način od dana prisvajanja miteva i mitema za njihovo navodno poreklo od Ilira i Pelazga, kod kojih se ovaj Kadare često oslanja ne samo u njegovom stvaranju, već i u njegovim praktičkim stavovima, svakodnevnim, iako sasvim dobro zna da Albanci nisu autohtoni i da apsolutno nikakvu genealošku vezu nemaju sa Ilirima, utoliko manje i sa Pelazgima.

Rekosmo da Kadare njegov antisrpski šovinizam i rasizam manifestira skoro svugde po njegovim umetničkim i publicističkim napisima. Koliko za primer spominjemo njegove novele: SVATOVI SU SE SLEDILI, POLITIČKI EMIGRANT, DOSIJE X, u njegom tobože naučnom delu AUTOBIOGRAFIJA NARODA U STIHOVIMA (Koju mu je parodizirao njegov kolega Petraq Risto!), zatim članci KOSOVO: UPOZORENI ZLOČIN, NAJVEĆA SRAMOTA U ALBANSKOJ PROPAGANDI i dr.

Na poseban način Kadare je manifestirao svoj antisrpski šovinizam i rasizam preko njegove „etimologije“ imena SLOVEN-SLAVJANIM, koju nam izvodi iz latinskog scllavum (= „rob“) i imena SRB, koju nam izvodi iz latinsko-vizantijskog servum (= „sluga“). Zato, u ovoj studiji, zauzećemo se iskljičivo sa ovim „etimologijama“.

Konstandin VII PORFIROGENET (905-959), imperator i vizantijski istoričar, u vezi etimologije nacionalnog imena SRB-SRBIN, piše:

„Pošto su dva brata (Srba,- KB) nasledili vlast od oca, jedan od njih, pošto je uzeo polovinu naroda, ode kod imperatora Vizanta Heraklija. Imperator Heraklije ga dočeka dobro i dade mu jednu oblast da se smesti u temi Thesaloniqi (Soluna), u Serviji (Današnji grad SER, u jugo-zapadnoj Makedoniji, u Grčkoj,- KB), koja se od tog vremena nazvala tim imenom. Srbi se na jeziku Vizantinaca nazivaju „SERVUM“. Odatle, po narodnoj tradiciji, nazivaju se „SERVILA“ cipele robova i „XERVULIAN“-i oni koji obuvaju ove sirotinjske cipele bez vrednosti. Srbi su dobili ovo ime iz razloga što su se potčinili imperatoru Vizantije. Posle izvesnog vremena ovi Srbi pomisliše da se vrate u njihovo mesto i imperator ih posla tamo. Ali, kad su prešli reku Dunav, pokajaše se i javiše imperatoru Heraklije preko stratega Beograda, da im se da jedno drugo mesto za smeštaj. I, pošto je sadašnja Srbija i Paganija (nalazi se između Neretve i Cetine, u Hercegovini,- KB), kako je nazvano mesto Zahumljana, Terbunija i mesto Konavljana, bila pod vlast imperatora Vizantinaca, i ova su mesta opustošena od Avara, koji su prognali otuda latine, a koji sada žive u Dalmaciji i u Durrah, imperator smesti u ova mesta Srbe, koji su bili potčinjeni vizantijskom imperatoru.(K.PORFIROGJENET: DE ADMINISTRANDO IMPERIO, Budapest 1949, str. 152-153.)

Pre svega delo Porfirogeneta je sumnjivo, jer – kako je to istakao Jovan Deretić – postoji mogućnost da je falsifikovano od Vatikana sa antisrskim inkrustacijama. Ali, iako ga budemo uzeli onako kako ga imamo, Porfirogenet ima i nema pravo: ima pravo kao istoričar, ali nema pravo kao etimolog, što je manifestirao i u njegovom delu – DE THEMALIBUS, gde i u vezi etimologije imena grada EPIDAMN – DURRHACHIUM (današnji Durrës) povodi se za legendama i narodnim etimologijama, koje nemaju ništa istinito i naučno.

Istina je ono što kaže Porfirogenet da su se Srbi, u njihovoj predbalkanskoj domovini, u Rusiji, podelil u dve grupe, od kojih jedna siđe na Balkan i druga delimično ostade u Rusiji i, tokom vremena, slila se sa Rusima, dok delimično se iseli u pravcu Evrope, Centralne i Zapadne, gde se slila sa Česima, Slovacima, Polacima i Nemcima. Ovi su Srbi poznati pod imenom LUŽIČKI SRBI. Ovo nam ime nedvosmisljeno dokazuje da su se oni nazivali tako – SRBI – još u staroj postojbini, pre njihovog silaženja na Balkan.

Istina je i ono što kaže K.Porfirogenet da se SERVIA Jugozapadne Makedonije, u temi Thesalonići Grčke, nazvala tako „od tog vremena“, znači – od kad su se tu smestili Srbi, koji su toj oblasti i gradu dali svoje ime. Sledstveno, oblast i grad su uzeli ime od Srba, a ne obratno.

Ali nije istina da su se Srbi na jeziku Vizantinaca zvali SERV – sa značenjem „sluga“.

Glas R u srpskom jeziku je ne samo suglasnik, već i samoglasnik, kad se nađe između dva suglasnika, kao u slučaju SRB. Na vizantijskom jeziku, antičko grčki i naših dana, ovaj glas je samo suglasnik, kao i u mnogim drugim jezicima sveta. Da bi izgovorili ovo ime srpskog jezika, Vizantinci i svi drugi imaju potrebu da iza suglasnika S dodaju jedan samoglasnik, koji je obično E ili Ë u onim jezicima koji imaju ovo muklo E.

Vizantijski i grčki jezik nemaju naš glas B. Sledstveno, ovaj glas reči drugih jezika zamenjuju sa glasom V.

Ovako ime SRB, na vizantijskom i grčkom jeziku uzima oblik SERV, što – fonetičkom koinčidencijom – kontaminira se sa latinsko-vizantijskim SERV(UM) („sluga“). U narodu, kod neukih, ove fonetske koinčidencije su baza njihovih „etimologija“, koje obično nazivano narodnim, jer nemaju ništa naučnog. Ovako i K.Porfirogenet, polazeći od narodne etimologije i fonetskih koinčidencija ovih dveju reči, postavio je znake jednačenja među njima, jer taj je horizont imao na polju etimologije. Ali kod K.Porfirogeneta, kao i kod naroda, ne verujemo da je imalo što za osudu. Porfirogenet polazi od narodne etimologije, dok narod tog vremena sigurno se družio sa ovim Srbima i video svojim očima da nisu bili ni robovi i niti sluge, već slobodni ljudi.

Kod oblika SERB ne isključuje se i njegova etimologija od apelativa SERBON, kako nalazimo zapisano njihovo ime u hronikama, gde se govori o Pelazgima, u čijem su sastavu bili i sa kojima su ovi – SERBONI – i došli po prvi put na Balkan. A kad su tu stigli Iliri, posle više od 1.000 godina, povukli su se preko Dunava, zajedno sa svojom braćom Sarmatima i Andima: Ptolomej ih beleži na Kavkazu u II veku naše ere.

Srpski naučnici su ime SRB vezivali etimološki sa apelativom srp = „sredstvo rada“. (JUGOSLOVENSKI LEKSIKOGRAFSKI INSTITUT: ENCIKLOPEDIJAJUGOSLAVIJE, Zagreb, 1968.)

Mi smo mišljenja da se vezuje sa SERBONI. SERBON mora da je bilo ime njihovog boga. U prastara vremena mnogi su se narodi nazivali po imenu boga kojemu su se klanjali. Tako su se Dardanci zvali po imenu njihovog boga Dardanos, zatim Daorci, Duli, Parti, i dr.

Da apelativ SRB – SRBIN ne potiče od latisko-vizantijske reči SERVUM, dokazuju nam pre svega:

1.– Činjenica što su se ovako zvali Srbi još u svojoj predbalkanskoj domovini, pre njihovog konvertiranja u „robove“ i „sluge“ vizantijskog imperatora Heraklija.

2.– Heraklije nije zarobio Srbe i nije ih doveo u Makedoniju kao robove, pa ni kao sluge. Oni su sami došli, štaviše i u sporazumu sa imperatorima, znači – bez borbe, a da bi naselili od Avara opustošene oblasti i da bi obnovili njihovu ekonomiju, kao i da bi je odbranili od novih pustošenja.

3.– Kad su se dosadili u Makedoniji, Srbi se iseliše i odoše preko Dunava, svojevoljno. A ovo znači da u Makedoniji oni nisu bili ni robovi niti sluge nikoga, već slobodni, jer istorija čvečanstva ne poznaje roba i slugu, koji se po svojoj voli iseljava i ide gde mu volja.

4.– Nema primera na svetu, bilo i jedan jedini, da se neko nazvao rob, pošto ga tako nazvao i tretirao robovlasnik, utoliko manje da se tako – robovi – nazvao sav jedan narod, pa bilo i sluge.

5.– Kad su stigli na Balkan Srbi, robovlasnički sistem se raspadao i upravo je invazija na Balkan raznih naroda iz Centralne Evrope doprinela raspadu robovlasničkog sistema i uspostavljanju feudalnog, što znači – za oslobađanje i onih robova koje su tu našli, a ne da i sami dobrovoljno postanu robovi i sluge.

Mislimo da je ovo istina u vezi tretiranih etimologija i dolaska Srba na Balkan, a ne ono što propagandiraju Ismail Kadare sa njegovim kolegama.

Akademija nauka Albanije, Institut Istorije, u delu BURIME BIZANTINE PËR HISTORINË E SHQIPËRISË, Tirana 1975, objavljuje i gornji citat K.Porfirogeneta. U vezi njegovog pretendiranja da „sada žive u Dalmaciji i u Durrah“ latini, ova Akademija (konkretno: albanski istoričari Koço Bozhori i Filip Liço) dodaje ovu belešku na str. 23:

„30) Informacija Porfirogeneta nije tačna, što se tiče romanizirane populacije, koja je živela na dalmatinskoj obali mora i u Durrës. Ona ne odgovara stvarnosti, štoviše u X veku, kad piše Porfirogenet“.

Tako je, ne odgovara istini, ali ta populacija nije bila ni albanska. Od godine 548, kad su Sloveni zauzeli borbom Durrhachium, u Durrës i u Dalmaciji žive Sloveni, a ne Albanci, kako nam to pretendiraju albanski istoričari.

Ali ostavimo ovo i vidimo naše pitanje.

Samo u vezi populacije nije istina informacija Porfirogeneta?! A njegovo pretendiranje za etimologiju imena SRB od SERVUM, odgovara li istini, gospodo Albanci?! Zašto za ovo niste postavili nikakvu belešku u podtekstu?! Da možda niste i vi istog mišljenja sa njim?! Sigurno je da ste istog mišljenja sa Porfirogenetom kad god on kaže ono što se vama sviđa. Pa kako vam se  može svideti jedna takva laž, ako vi niste antisrpski šovinisti i rasisti?!

Sama činjenica što ste reproducirali ta njegova antisrpska pretendiranja, jasno govori da ste antisrpski šovinisti i rasisti. Kad ne biste bili to i kad ne biste hteli da činite antisrpsku šovinističku i rasističku propagandu u krilu Albanaca, vi ne biste reproducirali te reči Porfirogeneta, utoliko više jer one nemaju ništa zajedničkog sa istorijom Albanije i Albanaca, jer se i vaše delo naziva VIZANTIJSKI IZVORI ZA ISTORIJU ALBANIJE. Ili u istoriji Albanije ulazi i etimologija Porfirogeneta za ime SRB?! Znači, inkludiranje te etimologije sa vaše strane u pomenuto delo nema drugi cilj do samo da indoktrinirate Albance sa antisrpskim šovinizmon i rasizmom.

A ovo nam potvrđuje odjek koji je imala među Albancima ova „etimologija“ Porfirogeneta, tačnije – vaše citiranje, gospodo albanski akademici.

Prvi je Ismail Kadare, koji preko svoje „studije“ MBI EPOSIN E KRESHNIKËVE, štampana u listu DRITA, Br. 950, dt. 11. februar, Tirana 1979, čini odjek toj „etimologiji“. Ali, kao što ovaj plagijator ima običaj, pretstavlja nam etimologiju Porfirogeneta kao nešto originalno, kao njegovo otkriće, „etimologa“ Ismaila Kadare. Znači, nigde ne spominje ni delo BURIME BIZANTINE PËR HISTORINË E SHQIPËRISË, bože sačuvaj i ime Porfirogeneta.

Ovaj Kadare, koji nam se busao u prsa i za marksizam-lenjinizam i proleterski internacionalizam, nije se zadovolio objavljivanjem te antisrpske neistine u pomenutom delu, već nam to ponavlja i u mnoga druga njegova dela. Koliko za primer, vidite i njegova dela AUTOBIOGRAFIA E POPULLIT NË VARGJE dhe RA KY MORT E U PAMË. Vidite što konkretno kaže u ovom poslednjem (imamo u ruke drugo izdanje, Tirana 2000, str. 99 i 193): „…“sloveni“ znači  r o b o v i…Ako ima Srba koji pate za poreklo njihovog imena od reči „serv“, sluga…znači ako ima Srba koji se ranjavaju od ovoga…“

Jonuz Dini, koji je završio Visoku školu Albanske Partije rada („komunističke“) „V.I.LENIN“ u Tirani, prosleđuje Kadarea sa svojim romanom SHPATË E DASHURI, Tirana 1982, str. 128, gde tekstualno piše:

„…državnici tog vremena (Vizantie,- KB)… pokazali su se tako širokogrudi i glupavi, da su smandrljali potpuno, zovući Srbe blizu Konstantinopolja i čineći im mesto u temi Soluna u Serviji (koja se naziva ovako jer je bila rezervat najamnika, slugu imperije), odakle su uzeli i ime koje nose danas: SERVIA – SERBIA, serv – Serb…“

Akademik Skënder Shkupi prosleđuje Jonuza Dini pišući tekstuelno, između ostalog:(Sloveni) dođoše na Balkan da bi postali sluge Rimljana, kao što imaju i ime „serbus“, koje znači „servus“. Kaplan Burović ima duboko zadovoljstvo da bude „sluga“ „slugu“…“ (SHKUPI, Skënder: „Qëndrim i pështirë i një pseudoshkencëtari“,- list ALBANIA, Tirana, 25. maj 1999, str. 10, kol. 5.)

Evo kako Albancima, štaviše i ovima koji nam se busaju u prsa za marksizam-lenjinizam i proleterski internacionalizam, kako im se sviđaju one stvari kojima se kleveće protiv drugih naroda, na poseban način protiv susednih naroda, naročito protiv Jugoslovena, protiv Srba, i odmah ih prihvaćaju kao neosporne istine, zastupaju ih uporno i šire na sve strane i na sve moguće načine, kao sasvim neospornu naučnu istinu, štaviše i sa ciljem da duševno i psihički ranjavaju Srbe, da bi ih ponizili i ubedili da su rasa robova i slugu, te da, prema tome, oni treba da poreknu tu prezrenu robovsku srpsku rasu i da se izjave za Albance (Memento: „Kaplan Burović ima duboko zadovoljstvo da bude „sluga“ „slugu“…“!!!). Utoliko više da bi kalemili i kultivirali kod svojih Albanaca takve nakaradne rasističke misli i raspoloženja prema Srbima, da pothranjuju i potstiču njihov antisrpski šovinizam i rasizam, pošto, prema ovim robovima i slugama, što se nazivaju Srbi, Albanci su „sinovi orla“ – kako to pretendira „komunista“ Kadare na str. 100, praveći nam se kao da ne zna da su ih tako – „sinovi orla“ – nazvali turski okupatori, što je albanski prevod turskog naziva Osmanlije, a što na turskom jeziku isto tako znači „sinovi orla“. Praveći se kao da ne zna da su i time Turci smišljali izjednačenje i turciziranje Albanaca, prelazeći od njihove dotadanje izjave „Musliman sam, elhamdurilah!“ na „Turčin sam, elhamdurilah!“.

Pa zašto nam, zaboga, svedoči sve ovo, ovaj stav Kadarea i njegovih kolega?! Za marksizam-lenjinizam i proleterski internacionalizam, za njihov korektan stav, naučan stav, ili za jedan sasvim tendenciozan stav, duboko antinaučan, nacionalistički i nakaradan, šovinistički i rasistički bez presedana, bazdiv i ogavan. Kadare je sred Pariza, preko lista LE MONDE, priznao da su Albanci jedan rasistički narod, ali je zaboravio da kaže da je i lično on, ne samo jedan od tih rasista, već i njihov učitelj, odgajivač i indoktrinator tim besprizornim rasizmom.

Koliko da se zna: Kažemo Ismailu Kadare i njegovim kolegama da Srbi ne samo što ne „pate za poreklo njihovog imena od reči „serv“, sluga“, ili od navodnog Sloveni = „robovi“, već niti znaju za to, ni oni sa visokim obrazovanjem, kamoli i oni obični. Većina njih ne znaju ni za Porfirogeneta. Ali zato znaju sasvim dobro, ne samo oni sa visokim obrazovanjem, već i Srbin analfabeta da reč Sloven-Slavjanin (ili kako nas nazivaju Albanci sllav!) ne potiče iz latinskog scllavum = „rob“, niti ime Srb od vizantijske reči servum = „sluga“, utoliko manje da su ovi, Sloveni i Srbi, bili ma kada robovi i sluge bilo koga. Da Albanci imaju takve nakaradne pretenzije za Slovene i Srbe, verujemo da su sada saznali, iz ovog mog napisa. Ali ja kažem Srbima i svim Slovenima da nisu svi Albanci takvi, kao „komunista“ i „internacionalista“ Ismail Kadare sa njegovim kolegama. Većina Albanaca sada su dokazali dokumentima i činjenicama da se ne slažu sa šovinističkim i rasističkim stavovima Ismaila Kadare i njegovih istomišljenika, sa njihovim falsifikatima istorije njihovog naroda i istorije drugih naroda, posebno srpsko-crnogorskog i makedonskog naroda, što – kako vidite – čine jednim fanatizmom i posebnom preokupacijom, ne samo da bi ranili Srbe duševno i psihički, da bi ih ponizili i uvredili, da su tobože rasa robova i slugu, već i da bi ih ubedili da se odreknu te prezrene srpske rase i da se izjave za Albance, jer ovi ne samo što nisu robovi i sluge, već su i „sinovi orla“!!!

Ismail Kadare sa njegovim „komunističkim“ kolegama, kao što su kljukali i hranili Albance sa lažima i falsifikatima, da bi ih indoktrinirali sa netrpeljivošću, mržnjom, sa šovinizmom i rasizmom prema susednim i najudaljenijim narodima, na poseban način prema Srbima, mogu da nastave sa ovom praksom, pa i optužujući nas da smo postojali i stojimo na pozicije šovinizma i rasizma. I sigurno da će nastaviti sa tom njihovom ideologijom, dok se ne digne albanski narod na noge da pokaže mesto ovim socijal-fašistima, koji su ga uzjahali gde sa maskom komuniste, tu i sa maskom nacionaliste.

U srpskim dokumentima srednjeg veka Albanci se nazivaju RABANI. Na slovenskom rab znači „rob“, alb. „skllav“. I pored ovoga, ne jugoslovenski komunisti (Srbo-Crnogorci i Makedonci), već ni najgori srpski nacionalista, najprljaviji, nikada se nije izrazio da srednjevekovno ime Albanaca ARBËN potiče metatezom imena RABAN, što znači ROB. Utoliko manje da su Albanci tobože bili robovi i sluge Srba. Iako su Srbi – ovi „robovi“ i „sluge“ – vladali u Albaniji vekovima, pa su dali ovim „sinovima orla“ i njihovog nacionalnog heroja i orla – Skenderbega! Nasuprot, kako komunisti, tako i jugoslovenski nacionalisti, rekli su i kažu da ime RABAN potiče od metateze imena ARBAN, a ovo – od ALBAN i ALBANOI. Za opširnije vidite moje delo KO SU ALBANCI?, Ženeva 2007.

I pored ovoga, Ismail Kadare sa njegovim  kolegama, nas – Jugoslovene – nazivaju slepim nacionalistima, šovinistima i rasistima, antialbancima i svakako, dok za sebe busaju nam se u prsa da su marksist-lenjinisti, koji militiraju za proleterski internacionalizam.*)

 

Zatvor u Burelju (Albanija),

dana 29. maj 1976.**)

_____________________

*) Ova je studija napisana u zatvor Burelji – Albanija, godine 1976. Prilikom pripreme za štampu autor je tu i tamo dodao ono što je u međuvremenu saznao u vezi problema koji tretira, ali je nastojao da sačuva duh vremena kada je studija napisana.- REDAKCIJA.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: