Kaplan Burovic

Home » Tekstovi Kaplana Burovica » NADBISKUP BOGDAN JE IZJAVIO SAM DA JE SRBIN

NADBISKUP BOGDAN JE IZJAVIO SAM DA JE SRBIN

Piše: Prof. Dr Kaplan BUROVIĆ, akademik

U albanskom časopisu URTIA (na albanski znači MUDROST) Br. 1, Zagreb 1993, 
njegov glavni i odgovorni urednik Albanac Srbije Albert Ramaj, inače profesor 
na Universitetu u Gracu (Austrija) objavljuje članak “Bogdani dhe Gjeçovi 
mbesin çka janë” (Bogdan i Ðečov ostaju što jesu), kojim ustaje protiv Albanca 
Hrvatske prof. dr Aleksandra Stipčevića, inače poznat kao albanolog, koji je u 
svojim albanološkim studijama izjavio da su Srbi nadbiskup dr Petar Bogdan i 
opat Stefan Ðečov (zvani i K r y e z i u, po selu svog porekla).

U čemu je stvar?

Dr Petar Bogdan (1625-1689), rođen u Hasu (Kukës-Albanija), biskup u Skadru, 
kasnije nadbiskup u Skoplju, svojim delom CUNEUS PROPHETARUM (Padova, 1685), 
napisano na latinskom, srpskom i albanskom jeziku, afirmirao se među Albancima 
kao najistaknuti pisac stare albanske književnosti i doprineo albanskom jeziku 
i kulturi kao niko drugi pre njega1). Za nesreću nacionalistički nastrojenih 
Albanaca, u svojoj autobrografiji, naglasio je svojeručno da je po 
nacionalnosti Srbin, i to sledbenik u istoriji poznatog Srbina – Starog Jug 
Bogdana i njegovih Devet Jugovića, poginulih na Kosovu Polju 1389. godine pod 
zastavom srpskog Cara Lazara. Na Kosovu (u Prišitini) će poginuti i on, zaražen 
od kuge, a u borbi za oslobođenje Kosova od turskog okupatora. Nacionalistički 
nastrojeni Albanci (na čelo sa njihovom Akademijom nauka!), u njihovoj brazdi 
albaniziranja svega i svačega, albanizirali su i nadbiskupa dr. Bogdana, sa 
čime se sigurno nije složio i konstruktivni građanin Hrvatske, Albanac prof. dr 
Aleksandar Stipčević, koji ga priznaje za Srbina, pa se zato digao protiv njega 
Albert Ramaj.

Mihailo Konstantin Ðečov (1873-1929), rođen u Janjevo (Kosovo), ali poreklom iz 
sela Kryeziu (Puka-Albanija) je jedan od prvih autora drame na albanskom jeziku 
(DASHTUNIJA E ATDHEUT, 1901) i drugih literarnih dela, ali je pogotovo poznat 
kao etnografa: on je sakupio i pripremio za štampu delo KANUNI I LEKË 
DUKAGJINIT (OBIČAJNI KODEKS LEKE DUKAÐINSKOG, Skadar 1933), čime se afirmirao 
kao jedan od prvih albanskih etnografa, pa i kao arheolog2). Moguće da ovaj 
nije ostavio gde napisano da je Srbin, ali su ga svi savremenici poznali kao 
takvog, ne samo zato što mu je srpski jezik bio maternji, pa je na tom jeziku 
završio i više studije u Bosni, već su na to ukazivali i njegovo prezime, ima 
oca, pa i njegovo lično ime Mihailo, koje je, kao katolički pop, služeći po 
Albaniji i među Albancima, albanizirao u Shtjefën, što su uostalom činili i svi 
drugi katolički popovi (i oni iz Hrvatske i Italije!), učeći uz to i albanski 
jezik, da bi lakše i verodostonjije komunicirali sa Albancima, ksenofobično 
nastrojenim. I njega pomenuti Doktor Stipčević priznaje za Srbina, ali mu se 
eto suprotstavlja Albert Ramaj.

Suprotstavljajući mu se, A.Ramaj ne donosi nam nikakav argumenat, ponajmanje 
dokumenat, za nijednog od njih da je Albanac, kako to on pretendira. Ili treba 
da prihvatimo kao dokumenat-argumenat njegovo pretendiranje: “Vetë mbiemri 
Kryeziu vërteton se ai është shqiptar”?! (= Samo njegovo prezime Kryeziu 
potvrđuje da je Albanac). Kako to može videti svako i iz citirane albanske 
ENCIKLOPEDIJE, Kryeziu nije njegovo prezime: On se prezivao ÐEČOV, a Kryeziu je 
selo njegovog porekla, koje je on upotrebljavao kao prezime upravo da bi 
prikrio svoje originalno srpsko prezime ÐEČOV od albanskih ksenofoba i rasista 
tipa Albert Ramaj, koji se ni dan-danas, ni posle jednog veka, još nije otresao 
ksenofobije i rasizma.

Sa druge strane, ako prezime jedne osobe treba da uzmemo kao isključivi dokaz 
njegove nacionalne pripadnosti, zašto ne uzima i prezime Petra Bogdana za dokaz 
njegove srpske nacionalne pripadnosti?! Ili je i BOGDAN albansko prezime, 
albanska reč?!

Ako budemo određivali nacionalnost ljudi po njihovim prezimenima, ni 1% od 
današnjih Albanaca neće ispasti po nacionalnosti Albanac, jer su im 99% 
prezimena strana. Pa i sâm Albert Ramaj, po etimologiji njegovog prezimena, 
ispao bi nam Turcin, ili Arabljanin.

Preporučujemo Albertu Ramaj da od njega apostrofirano “Antichita della casa 
Bogdani” (autobiografija, jedno poglavlje pomenute knjige CUNEUS PROPHETARUM) i 
pročita. Da, da pročita! Jer on spominje to poglavlje, ali nije pročitao. Da je 
pročitao, mogao je tamo videti da se i sâm dr Petar Bogdan izjavio za Srbina.

Za žaljenje je što i neki strani istoričari, kao npr. Englez Noel Malcolm, 
podržavaju ove albanske falsifikatore istorije u njihovim 
ekstremno-nacionalističkim, šovinističkim i rasističkim nastrojenjima i 
poduhvatima.

I pored toga, mi, pa kako vidite i Albanac Doktor Stipčević, koji nije sâm, kad 
prihvaćamo za Srbina Nadbiskupa Bogdana, na primer, ne polazimo samo od toga, 
od njegove izjave. Tu je i njegovo nesumnjivo srpsko prezime. Nadbiskup Petar 
Bogdan je dokazao da je zaista Srbim i mnogo čime drugo: pre svega njegovim 
čistim srpskim jezikom (dok mu je albanski izmešan srpskim rečima i izrazima, 
srpskim leksičkim i sintaksnim konstrukcijama!), pa i činjenicom što potiče iz 
jedne plemićke sveštene porodice, društveni sloj ovaj u koji albanski 
sveštenici još nisu uspeli da prodru, stvar ova već priznata od samih albanskih 
istoričara. Kao što je albanska crkva mlada, i albansko sveštenstvo je mlado. U 
ta vremena Albanci su samo preko muslimanske vere i pod turkom zastavom uspeli 
da prodru u vladajuću feudalnu klasu.

Iako je nadbiskup dr Petar Bogdan po nacionalnosti Srbin, mi ne poričemo da je 
on, kao pisac, kao stvaraoc, i albanska ličnost, znači – albanski književnik, 
kao što su albanske ličnostu i mnogi drugi stvaraoci, književnici, koji po svom 
nacionalnom poreklu pripadaju jednom drugom narodu, a ne albanskom. Oni su 
polivalente ličnosti. Dok su po nacionalnosti nealbanci, po svom životu i 
stvaranju su Albanci. U ovome nema ništa loše, bar za nas – konstruktivne 
građane ovoga sveta. Albanci, kao što su davali drugim narodima, i uzimali su 
od drugih naroda. Da se prizna uloga davaoca i da se negira uloga primaoca, 
jeste rasistička osobina i karakteristika, jako evidentna kod Albanaca, 
pogotovo kod ovih naših dana.*)

_________________

1) AKADEMIA E SHKENCAVE E RPSSH – Sektor albanske enciklopedije: FJALORI 
ENCIKLOPEDIK SHQIPTAR, Tirana 1985,  str. 106, kol. II.

2) Iden: str. 335, kol. I.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: