Kaplan Burovic

Home » Tekstovi Kaplana Burovica » FALSIFIKOVANJE KULTURE ULCINJA

FALSIFIKOVANJE KULTURE ULCINJA

FALSIFIKOVANJEKULTUREULCINJA

PovodomizdanjaEKSPOZITË EKRIJUESVETË VENDLINDJES

 

Piše: Prof. DrKaplanBUROVIĆ, akademik

Ekstremno nacionalistički, šovinistički i rasistički nastrojeni intelektualci albanske dijaspore (emigracije) u Ulcinju, pošto su falsifikovali istoriju grada Ulcinj, preko svog izdanja na albanskom jeziku IZLOŽBASTVARAOCAZAVIČAJA, nastoje da falsifikuju i nauku i kulturu ovog našeg grada, da bi ga tako, pred svetom, prikazali kao “čisto” albanski grad u svakom aspektu.

U ime Centra kulture grada, a u saradnji sa Bibliotekom “Mirko Srzentić” u Ulcinju, oni su u pomenutoj brošuri sakupili imena i kratke biografije svojih ljudi, koje proglašavaju za naučnike i istraživače, iako nemaju nikakva naučna otkrića, pa ni naučna zvanja i titule. Proglasili su za književnike svoje ljude, koji još nisu objavili nijedno književno delo. Proglasili su za slikare, kompozitore, pjevače, umetnike svoje Albance, koje niko ni u Ulcinju ne poznaje za takve, kamoli van Ulcinja. Proglasili su za Ulcinjane i one Albance, koji nisu Ulcinjani. Štoviše, proglasili su za Albance i one Ulcinjane koji su Srbo-Crnogorci, ili Hrvati i drugih nacionalnosti.

U isto vreme oni uvode u toj “IZLOŽBI” i neke Srbo-Crnogorce, pa i takve, bez ikakvih naučnih zvanja, da bi na taj način maskirali svoj falsifikat i opravdali svoj “kriterijum”.

Da bi se ovi Srbo-Crnogorci utopili u moru Albanaca, oni ne samo što mistificiraju i prelaze ćutke preko stvarnih srbo-crnogorskih stvaraoca, već su i lukavo pripremili ovo izdanje: koji mesec ili koju godinu pre izdanja ovog falsifikata, oni su forsirali da njihovi Albanci objave u kojem listu kojekakav člančić, da štampaju koju brošuru ili objave koju audiokasetu, pa su priredili i koju “izložbu” svojih “slikara”, koji “koncert” svojih “pevača”, “muzičara”. Sa druge strane, svim mogućim sredstvima nastojavaju da guše stvaranje meštana, Srbo-Crnogoraca. Ovako, ispunjavajući ovu “IZLOŽBU” svojim svakojakim početnicima, Albancima, i – ćuteći za stvarne srpsko-crnogorske stvaraoce – oni nam pretstavljaju nauku i kulturu Ulcinja kao pretežno albansku, kao što nam i stanovništvo Ulcinja pretstavljaju kao pretežno albansko, registrirajući kao Albance sve muslimane grada i okoline, iako dobro znaju da većina muslimana Ulcinja i okoline nisu Albanci, već pre svega Srbo-Crnogorci, zatim Turci, Vlasi, Grci, Romi, Cigani i drugi. Oni su i crnce Ulcinja registrirali kao Albance.

Uzmimo za primer dubinu vekova do koje su dospeli u svojim “istraživanjima” ovi Albanci. Oni nam navode kao svog književnika od njih tzv. Gjon Buzuku, koji je svoje delo “Meshari” (prevod liturgije sa srpskog) objavio 1555, znači u XVI veku. Za našeg autora dela “Žitije Svetoga Jovana”, koje je iz XI veka, nema ni pomena. Ako nisu hteli da beleže Popa S. kao autora tog dela na srpskom jeziku, bar su ga kao prevodioca tog dela sa srpskog na grčki trebali spomenuti, a autora označiti kao ANONIMUS. Prećutkivanje ove istine od ništa manje već pet vekova pre “njihovog” “Meshara”, demaskira autore te “IZLOŽBE” kao falsifikatore istorijske istine, što nije učinjeno slučajno, jer nemamo posla samo sa “Žitijem Svetoga Vladimira”, već i sa mnogim drugim delima naše nauke i kulture, koja su sledila pomenuto “Žitije” i prethodila tom “Mesharu”. Koliko za primer spominjem i kneginju Jelenu Hrebeljanović, njeno delo “Gorički zbornik” (iz godine 1441), pa Nikona Jeruzalemskog i njegova dela “ŠESTODNEVNIK” (1439) i “POVEST O JERUSALIMSKIM CRKVAMA” (1441). Da i samo jedno od ovih dela imaju ovi Albanci na svom jeziku i od svojih ljudi, prolomili bi nebesa urlicima o svojoj superiornosti nad našom naukom i kulturom, pa bi uzeli to i kao dokaz da je Ulcinj njihov.

Treba znati da su se u srednjem veku dela nauke i kulture pisala i na latinskom jeziku. Albanci prisvajaju i tuđe autore, koji su pisali na latinskom jeziku o njima. Mi nemamo potrebu da prisvajamo tuđe, jer su naši Srbo-Crnogorci pisali o sebi, znači o nama i našim pradedovima, i na latinskom jeziku. Koliko za primer spominjem ulcinjskog Srbo-Crnogorca biskup Martin Šegun, iz XVI veka, autor prvog dela o Skenderbegu, zatim Srbo-Crnogorca nadbiskup Marin Bici, iz XVI veka, autor prve značajne istorije o Skenderbegu, koji je u raportu Papi 1610. rekao da se Albanija prostire do reke Drim i da je preko te reke Srbija.

Kad smo već kod tzv. Gjon Buzuku, da spomenemo i nekoliko primera prisvajanja (albaniziranja) naših autora. Ja sam jednom drugom mojom studijom dokazao da od Albanaca zvani Gjon Buzuku nije Albanac, već Hrvat. U Hrvatskoj dan-danas živi klerikalna porodica Buzuk, dobro poznata Albancima. Isto tako nisu Albanci ni nosioci prezimena Draga, Mavriq, Ushaku, Bushati, Luković i puno drugih, čija nam prezimena jasno svedočeo o njihovom nealbanskom poreklu. Pa i mene: oni su me prisvojili i prikazali kao Albanca u toj njihovoj “IZLOŽBI”. A koliko sam Albanac, to su preko svih medija sami kazali celom svetu, da su se i svetske naučne institucije revoltirale od te njihove prljave ujdurme.

U vezi sa ovim je i arbitrarno albaniziranje naših imena. Konkretno tzv. Gjon Buzuku je Ivan Buzuk, Draga je Dragović, Resulbegu je Resulbegović, a moje Resuli oni sasvim dobro znaju da je Burović, ali me prikazuju sa pseudonimom, da bih izgledao kao Albanac. Onamo gde ovo nisu mogli učiniti, kao npr. kod dr Radomira Ðuranovića, navode naslov njegovog dela u prevodu na albanskom jeziku, da bi i njega ovako prikazali kao Albanca. Drugim Srbo-Crnogorcima ne navode naslove dela nikako, da se ne bi preko tih naslova saznalo da nisu Albanci. U isto vreme, i najmanjoj brošuri Albanaca, i najbeznačajnijoj, navode naslov – naravno na albanskom jeziku.

Oni su proglasili za Ulcinjane i one Albance, koji ničim ne pripadaju Ulcinju, kao što su Ismail Doda, Tahir Gjeçbitraj, Hajrullah Koliqi, Ahmet Maraj, Mejreme Maraj, Mehmet Kraja, Qazim Muja, Muzafer Koliqi, koji pripadaju Baru ne samo po svom rođenju, već i po tome što tamo i žive, pa moguće i stvaraju. U isto vreme oduzimaju pripadnost Ulcinju Srbo-Crnogorcima ulcinjskih porodica, kao što su stvaraoci Nikon Jeruzalemski, Mihailo Gazivoda, Dževdet Resulbegović, njegova unuka Paulina Resulbegović, Milo Ćetković, Aleksandar Janinović, Dušanka Burović, posebno onim Srbo-Crnogorcima koji su živeli i stvarali u Ulcinju, kao što su Pop S., Jelena Hrebeljanović, Martin Šegun, Savo Kosanović, Nikola Petrović, autor divne poeme ULCINJSKO KOLO, i puno drugih.

Oni su proglasili za naučnike-književnike-umetnike svoje Albance: Ali Cenaj, Malić Čaprić, Tahir Gjeçbitraj, Mehmet Gjoni, Anton Kastrati, Ismet Lamoja, Ahmet Maraj, Mejreme Maraj, Nexhatin Mavriqi, Bajram Rexha, Mehmet Bardhi, Fadil Taipoviq i druge, za koje, kako priznaju i sami, još nisu objavili ni jednu jedinu brošuru, pa se ne zna ni kakvo su to naučno otkriće učinili, ili kakvo su to delo ostvarili. U isto vreme nema ni pomena o Srpsko-Crnogorskim naučnicima, koji su se afirmirali kao takvi ne samo u Ulcinju i Crnoj Gori, ne samo u granicama eks-Jugoslavije, već i preko tih granica, na svetskom nivou, kao što je akademik, prof. dr Kaplan Burović (jedini Ulcinjanin akademik, što više i POČASNI ČLAN Akademije nauka i umetnosti!), zatim Šuajp Resulbegović, koji je naučno lečio bračni sterilitet širom ek-Jugoslavije, arh. Selim Resulbegović, dobitnik mnogih konkursa i nagrada, nacionalnih i međunarodnih, i drugi. Nema pomena o mnogim Srpsko-Crnogorskim arheolozima, istoričarima, piscima i umetnicima, kao što su već spomenuti od nas Pop S., Jelena Hrebeljanović, Nikon Jeruzalemski, Martin Šegun, Nikola Petrović, Savo Kosanović, Mihailo Gazivoda, Dževdet Resulbegović, Milo Ćetković, Luka Knežević, Aleksandar Janinović, Dušanka Burović i nespomenuti: Bošković Ðurđe, Kovačević Mirko, Aleksandar Jovićević, Ambroz Kapor, Korać Vojislav, Marjanović Čedomir, Martinović J., Marković Č., Kujović P., Milošević Miloš, Pejović Ðoko, Ražnatović Novak, Stanojević Gligor, Subotić G., Vučić Jovo, Vinaver Vuk i puno drugih.

Da bi mistificirali, oni su proglasili za naučnike, književnike i umetnike i one Albance, koji su tu i tamo objavili koji člančić bez i najmanje vrednosti, od onih koje i sami autori zaboravljaju odmah po objavljivanju. Preko svega, kako rekosmo, nekoliko meseci ili koju godinu pre štampanja ove “IZLOŽBE”, oni su organizovali objavljivanje “dela” svojih početnika, književnika i umetnika, kako bi naduli “IZLOŽBU” imenima Albanaca. Koliko za primer spominjem: Rrezarta Duraku, Jaho Kollari, Hodo Lukoviq, Suzana Llolla,, Skender Osmani, Sari Resulbegu, Ali Salaj, Haxhi Shabani, Zhaklina Zadrima, Gjovalin Gjonaj, Vesel Pelinku, Gzim Salaj, Nail Suka i dr.

I tretman ovim ličnostima nije učinjen na korrektan način. Albancu Mehmet Bardhi, koji nije ni naučnik, ni književnik, pa ni umetnik, koji nije obavio ni koju brošuru, stavljaju na raspoloženje ništa manje već 13 reda teksta, dok akademiku, prof. dr Kaplan Resuli, za koga pretendiraju da je Albanac, ali sasvim dobro znaju da je Srbo-Crnogorac, svetski poznat kao književnik i naučnik sa 100 objavljenih dela, stavljaju na raspoloženje četiri ipo reda. I dok ovom Srbo-Crogorcu od 100 dela navode samo jedno, roman IZDAJA, koji je objavio na albanskom jeziku i uveden je u zvanične programe Ministarstva prosvete Albanije zajedno sa dva druga dela ovog autora, njegovom učeniku, Albancu Hajro Ulqinaku, navode 11 dela, od kojih nijedno nije u programu Ministarstva prosvete Albanije. Uzgred budi rečeno, akademika Resuli (Burović) nisu hteli ni da spomene u toj “IZLOŽBI” (Zato što je izjavio da nije Albanac!), ali je hitno intervenirao jedan član komisije, koja je određivala koga da uvedu, a koga ne.

Treba da naglasimo da i biografije autora, koji su uneti u ovoj “IZLOŽBI”, nisu ispravne. Za svoje Albance nisu izneli ništa negativno što oni imaju u njihovim biografijama i delima, dok za naše Srbo-Crnogorce nisu uneli ništa pozitivno što ovi imaju u njihovim biografijama i delima. Njihovi “naučnici” i “književnici”, pa i “umetnici”, upregli su se da indoktriniraju Albance falsifikatima, lažima i klevetama protiv crnogorskog naroda, da ih huškaju na bazi veliko-albanskog šovinizma i rasizma protiv integriteta Crne Gore i drugih eks-republika Jugoslavije, pa i protiv samog albanskog naroda (nastojali su i nastoje da ih indoktriniraju enverizmom!), dok su naši, srpsko-crnogorski naučnici, književnici i umetnici učinili sve da ih preko svojih dela osveste za naučnu istinu, da bi se otresli enverizma, veliko-albanskog šovinizma i rasizma.

Naši su naučnici, književnici i umetnici pisali i na albanskom jeziku i dali značajan doprinos u albanskoj nauci i kulturi, književnosti i umetnosti, kao što su i naši narodi dali značajan doprinos u svemu, pa i u borbi albanskog naroda za oslobođenje od turskih i fašističkih italo-nemačkih okupatora Albanije, preko svega i u borbi za slobodu i demokratiju Albanije od socijal-fašističkog terora Envera Hoxhe. Iz pera Srbo-Crnogorca Pavla Anđelića je izašao prvi pisani dokumenat na albanskom jeziku. Naš Ivan Buzuk je autor prve štampane knjige na albanskom jeziku. Srbin dr Petar Bogadan je najveći književnik stare albanske književnosti. Srbo-Crnogorac Kaplan Burović je autor romana IZDAJA, koji su sami Albaci proglasili za glavno delo albanske proze svih vremena, pa i za JEVANÐELE albanskog patriotizma. On je i autor albanoloških teza, prihvaćene na sve strane sveta kao naučna istina o poreklu Albanaca. Preko svega, mi smo dali albanskom narodu i njihovog Nacionalnog heroja – Skenderbega. U svim oblastima života i stvaranja albanskog naroda vidi se ruka svih susednih naroda, posebno Srba. Srbi su ti koji su prvi na svetu i priznali Albaniju 1913. godine za nezavisnu državu, pa i koji su štampali i poslali Albaniji prvi bukvar posle njenog oslobođenja! Srbin Dositej Obradović je taj, koji je u Albaniji otvorio i prvu školu na albanskom jeziku! Ništa od ovoga nemamo kod albanskin “naučnika”, “književnika” i “umetnika”. Bože sačuvaj da ma ko od njih napiše jedno pozitivno delo na srpskom jeziku, o Srbo-Crnogorcima, Makedoncima, Grcima, Vlasima, kao što je to učinio naš Marko Miljanov za Albance. Oni znaju samo da kleveću i lažu protiv našeg naroda, da nas optužuju da smo im mi “okupirali” “njihove” teritorije (iako znaju sasvim dobro da su iz Rumunije, u oblast Mata, Srednja Albanija, stigli čitavih pet vekova posle Srbo-Crnogoraca i Makedonaca!), pa uz to dodaju da smo im mi srušili “njihovu” jako-značajnu “antičku” kulturu, pa vršili i “kulturocid” nad njima i nad tom njihovom ”velikom”” kulturom, kojom su nas – južne Slovene – “okupirali”, kako se to izražava njihov Ismail Kadare.

Preko svega, treba znati da u svakom narodu, sledstveno i u svakom gradu, imamo pozitivno i negativno stvaranje, imamo nauku i antinauku, demokratsku i antidemokratsku kulturu. Albansku dijasporu (emigraciju) Ulcinja karakteriše antinauka, posebno u oblasti albanologije. Nju karakteriše i antidemokratska kultura u svim njenim vidovima. Sa antinaukom, i kad ona izvire iz mozga naših srpsko-crnogorskih stvaraoca, treba da raskrstimo, treba da je otstranimo i zamenimo sa naukom. Isto to treba da učinimo i sa antidemokratskom kulturom. Pogotovo ovo treba da učinimo sa antinaukom i antikulturom emigracije, došljaka, koji ni po kojem zakonu, ni našem, niti međunarodnom, nemaju pravo – u konkretnom slučaju – da albaniziraju ni teritoriju, niti žival, naše stanovništvo. Naprotiv, njihova je dužnost da se integriraju u život i stvaranje Crne Gore, pa i da se sliju sa Crnogorcima. A delo ovih Albanaca, koje uzeh na razmatranje, ne govori nam o njihovom nastojanju da se integriraju u život i stvaranje Crne Gore, već suprotno. Oni usiljeno rade na konzervaciji njihovih nacionalističkih karakteristika, preko antinauke i antidemokratske kulture. Štaviše, oni su otvoreno impenjirani za albanizaciju Crnogoraca i crnogorskih teritorija, na oči crnogorskih vlasti, koje ih gledaju, pa im i pljeskaju. Ili ovo nije istina?!


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: